Η Μίρκα Παπακωνσταντίνου μίλησε στην εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου, «Ενώπιος Ενωπίω», για τους ανθρώπους που σημάδεψαν τη ζωή της, τον Δάνη Κατρανίδη και τον Ρήγα Άξελο, αλλά και για το γεγονός ότι δεν απέκτησε παιδί.
Η ηθοποιός αναφέρθηκε στις σχέσεις της με τους δύο άνδρες και τόνισε ότι η εκτίμηση, ο σεβασμός και η αγάπη παραμένουν βασικά στοιχεία στη μνήμη και στη ζωή της.
«Αυτοί οι δύο άνθρωποι, που είναι σταθμοί στη ζωή μου, ο Δάνης δεν έχει φύγει ποτέ. Μα το ίδιο συνέβη και με τον Ρήγα. Είναι δύο άνθρωποι της ζωής μου, σταθμοί. Μπορεί να υπήρξαν και κάποιοι άλλοι άνθρωποι, αλλά αυτούς τους ανθρώπους τους εκτιμώ, τους σέβομαι και τους αγαπώ. Τους αγαπώ, τους εκτιμώ, τους σέβομαι. Είναι πολύ σημαντικό. Αυτές είναι οι επιταγές προς είσπραξη στην τράπεζα της αγάπης, που έχω πάρα πολλές. Άλλες δεν έχω. Αυτές τις έχω. Δύο πολύ σημαντικοί άνθρωποι, που, ανεξάρτητα από τη δουλειά στην οποία βρεθήκαμε, ήταν αυτοί που είναι. Έχω βαθιά εκτίμηση και βαθύ σεβασμό. Αυτές οι σχέσεις, λοιπόν, έχουν βαθιά εκτίμηση. Έχουν χθες, σήμερα, αύριο. Ανεξάρτητα αν ο Δάνης με την… ύλη δεν είναι εδώ».
«Θα ήθελα να είχα ένα παιδί από τον Δάνη»
Η Μίρκα Παπακωνσταντίνου μίλησε και για την προσωπική της επιλογή να μην αποκτήσει παιδί. Η ίδια εξήγησε ότι, στο δικό της μυαλό, ένα παιδί έπρεπε να προκύψει μέσα από μια ουσιαστική σχέση και παραδέχθηκε ότι θα ήθελε να είχε αποκτήσει ένα παιδί με τον Δάνη Κατρανίδη.
«Δεν έχει σημασία. Εγώ δεν πιστεύω ότι καμία καριέρα, κανένας άνθρωπος, μπορεί να σου επιβάλει κάτι. Γιατί και αυτό σημαίνει ότι το επιβάλλεις στον εαυτό σου. Είμαστε στην Ελλάδα. Δεν μειώνω την καριέρα, τη ζωή, τα πράγματα που έχω κάνει, καθόλου. Τα σέβομαι, τα εκτιμώ. Αλλά η ζωή είναι ζωή και η καριέρα… Τι καριέρα; Δουλειά. Στην Ελλάδα βρισκόμαστε.
Αν θέλεις, μπορείς να τα συνδυάσεις όλα. Δεν έτυχε ακριβώς, αλλά είχα μια ίσως λίγο παλιακή αντιμετώπιση. Για μένα ήταν απαραίτητο, στο μυαλό μου, ένα παιδί να προέλθει από μια σχέση. Δεν έχει σημασία αν χωρίσεις μετά ή κάτι. Για μένα, θα ήθελα να είχα ένα παιδί από τον Δάνη. Εκεί ήταν οι συνθήκες, μία το ένα, μία το άλλο, μία το… και όλο το αφήναμε, κακώς. Αυτό θα το ήθελα. Να μου πεις: το θεωρείς παράσημο αυτό; Ναι, γι’ αυτό λέω, είναι λίγο παλιακό. Δεν θα ήθελα ένα παιδί ανεξάρτητα. Αλλά, από αγάπη. Πραγματική. Από μια τέτοια σχέση, ουσιαστική. Αυτό θα το ήθελα. Επιλογή μας ήταν. Δεν είναι ότι δεν μπορούσαμε, η φύση είναι τέτοια. Αλλά το έχεις μετανιώσει; Θα μου πεις, τώρα είναι αργά.».
