Συνθέτρια, ερμηνεύτρια, μια Ιέρεια της Ερωτικής Απελπισίας που επηρέασε όσο λίγες τη σύγχρονη, βρετανική μουσική σκηνή. Τον περασμένο Ιούλιο βρέθηκε νεκρή, στο σπίτι της, από υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ.Τώρα, ο πατέρας της Amy Winehouse, Mitch έγραψε ένα βιβλίο για να διηγηθεί την ιστορία της πρόωρα χαμένης ντίβας της σόουλ. Το βιβλίο πρόκειται να κυκλοφορήσει στις 5 Ioυλίου, αλλά ένα απόσπασμά του προδημοσιεύεται στον βρετανικό τύπο.“Χτύπησε το τηλέφωνο μου και είδα το όνομα “Andrew – Ασφάλεια”,οπότε σκέφτηκα η Amy θα είναι γιατί συνήθως δανείζεται το κινητό του. Της είπα “γειά σου αγάπη μου”, αλλά δεν ήταν εκείνη, ήταν ο Andrew, ο σωματοφύλακας της. Με δυσκολία καταλάβαινα τι έλεγε. Το μόνο που μπόρεσα να καταλάβω ήταν “Πρέπει να έρθεις στο σπίτι, πρέπει να έρθεις στο σπίτι”. ‘Εχασα τον κόσμο. «Είναι νεκρή» ρώτησα; “Ναι” μου απάντησε.”” 
Στο βιβλίο του, ο Mitch Winehouse αποκαλύπτει πως η Amy ήταν ένα ταλαντούχο, έξυπνο (“περπάτησε στα πρώτα γενέθλιά της και έμαθε να γράφει και να διαβάζει πριν καν πάει στο σχολείο”) και θορυβώδες παιδί που της άρεσε να τραβάει την προσοχή “Στο πάρτι γενεθλίων του αδελφού της, όταν έκλεινε τα έξι, η Αmy που ήταν μόλις δύο, έστησε ένα αυτοσχέδιο show, τραγουδώντας και χορεύοντας. Ο Alex, φυσικά δεν χάρηκε καθόλου και την “έλουσε” με ένα ποτό…”Για τους ίδιους λόγους, η μικρή Αmy χανόταν επίτηδες στα εμπορικά κέντρα, ώστε να κάνει τους γονείς της να την ψάχνουν ή έπεφτε κάτω βήχοντας και πιάνοντας το λαιμό της, παριστάνοντας πως πνίγεται.Ο πατέρας της, γράφει ακόμα για τα σχολικά της χρόνια, τις πρώτες της οντισιόν στο Sylvia Young Theatre School και βέβαια, τη “γνωριμία” της με τα ναρκωτικά : “Η Αmy κάπνιζε χασίς, αλλά ήταν πάντα κατά της χρήσης των “σκληρών ναρκωτικών. Ο Blake Fielder Civil το άλλαξε αυτό. Η Amy τον πρωτογνωρισε στις αρχές του 2005, σε ένα μπαρ στο Camden. Ένα μήνα αργότερα έκανε το όνομά του τατουάζ πάνω από το αριστερό της στήθος. ‘Εγινε το κέντρο του κόσμου της και τα πάντα περιστρέφονταν γύρω απ’αυτόν”. 
Στο εκτενές απόσπασμα από το βιβλίο, περιγράφεται ακόμα το πώς η Amy ξεκίνησε την ηρωίνη, ο χωρισμός της που τη βύθισε σε βαθιά, μαύρη απελπισία, απ’όπου “γεννήθηκ唨το “Βack to Black”, – ένα άλμπουμ-διαμάντι “με τραγούδια που πέρασε από την κόλαση για να γράψει και κάθε φορά που τα άκουγε ήταν σαν κάποιος να της στριφογύριζε το μαχαίρι στην καρδιά”.Και μετά ήρθε η τρελή, ανέλπιστη επιτυχία, ο γάμος της, ο νέος χωρισμός και η σταδιακή της κατάρρευση, το αλκοόλ και οι κρίσεις που της ρουφούσαν τη ζωή. Μέχρι που δεν είχε άλλη…
“Το να ακούω τη μουσική της Αmy” – καταλήγει ο πατέρας της – ακόμα και όταν περάσω έξω από ένα ανοιχτό παράθυρο και ακούσω τη φωνή της να παίζει κάπου, σε ενα ραδιόφωνο, είναι ακόμα πολύ δύσκολο για μένα.Μου λείπει τόσο πολύ, που μερικές φορές, πονάει το σώμα μου...”
