Ο δήμαρχος της Ισέρνια της Ιταλίας, Πιέρο Καστρατάρο, βρίσκεται εδώ και δύο μήνες μέσα σε μια σκηνή μπροστά από το νοσοκομείο Φερδινάντο Βενετσιάλε. Η επαρχία της Ισέρνια (ιταλικά: Provincia di Isernia) είναι επαρχία στην περιφέρεια του Μολίζε. Η έκτασή της είναι 1.529 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 89.069 κατοίκους (2007).
Από τις 26 Δεκεμβρίου, ο δήμαρχος της Ισέρνια κοιμάται μέσα στην μπλε σκηνή. Το νοσοκομείο Φερδινάντο Βενετσιάλε, είναι ένα από τα τέσσερα που έχουν απομείνει στο Μολίζε. Ο Πιέρο Καστρατάρο, ένας 51χρονος κεντροαριστερός, παντρεμένος με έναν γιο και μια κόρη, είναι ασταμάτητος.
«Έχω έντονο πόνο στην πλάτη και νιώθω μόνος, αλλά η μάχη δεν έχει τελειώσει» περιγράφει στην La Repubblica.
Γιατί κοιμάται στη σκηνή εδώ και 60 βράδια;
Η απάντησή του είναι απλή στο ερώτημα γιατί αποφάσισε να διαμαρτυρηθεί με αυτόν τον τρόπο. «Για την υγειονομική περίθαλψη της πόλης μου. Η Περιφέρεια έχει τον τομέα υπό ειδική διοίκηση εδώ και 17 χρόνια και τα πράγματα χειροτερεύουν καθημερινά. Καταργούν τις υπηρεσίες, δεν αντικαθιστούν τους γιατρούς και οι συμπολίτες μου είναι ολοένα και λιγότερο ασφαλείς. Το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης της Ισέρνια έχει επιστρέψει στη δεκαετία του 1950» σημειώνει.
Περνάει τη νύχτα εδώ και κατά τη διάρκεια της ημέρας είναι δήμαρχος, στο δημαρχείο, γυρίζοντας στην πόλη.
«Μπαίνω στη σκηνή στις 9:30 μ.μ., κοιμάμαι νωρίς. Και ξυπνάω στις 5:30 π.μ.» διευκρινίζει.
«Κάνει πολύ κρύο. Φοράω ειδικό καλσόν, θερμική φόρμα, φλις μπουφάν με κουκούλα, μετά μπαίνω κάτω από την κουβέρτα. Ο κόσμος έχει ανταποκριθεί. Αφήνουν ένα θερμός με καπουτσίνο μπροστά μου, και πάντα πληρώνω τον καφέ μου σε ένα από τα δύο κοντινά καφέ. Τα παιδιά μου φέρνουν τις ζωγραφιές τους…» αποκαλύπτει.
Ο Πιέρο Καστρατάρο συνεχίζει: «Νομίζω ότι άγγιξα ένα βαθύ συναίσθημα, την ανάγκη να πω αρκετά. Υπάρχει μια μακρά χριστιανοδημοκρατική παράδοση και είμαι περιτριγυρισμένος από την κεντροδεξιά. Η κυβέρνηση, προφανώς, μετά η Περιφέρεια, οι δύο βουλευτές και οι δύο γερουσιαστές, συμπεριλαμβανομένου του Κλαούντιο Λοτίτο. Η καταστροφή του συστήματος υγείας είναι τέτοια, ωστόσο, που ο λαός, οι εργαζόμενοι, αυτή τη φορά χρειάζονταν μια ισχυρή χειρονομία».
«Τα επείγοντα χρειάζονται δεκατρείς γιατρούς, αλλά υπάρχουν τέσσερις»
Πότε όμως αποφάσισε να στήσει τη σκηνή του μπροστά στο νοσοκομείο; «Την τελευταία φορά που με κάλεσαν στα επείγοντα. Είδα το νοσοκομείο, ένιωσα την απελπισία. Η ιδέα της σκηνής ήταν στο μυαλό μου εδώ και καιρό. Βγήκα έξω και είπα: δεν μπορούμε να το αναβάλουμε άλλο» απαντά.
«Τα επείγοντα χρειάζονται δεκατρείς γιατρούς, αλλά υπάρχουν τέσσερις. Αν έχεις έναν ασθενή με καρδιακή προσβολή και ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα ταυτόχρονα, δυσκολεύεσαι να τους διαχειριστείς. Μέρη του θαλάμου γίνονται κοιτώνες. Δεν υπάρχει χώρος αλλού. Οι ηλικιωμένοι μένουν σε φορεία για ώρες ολόκληρες. Τι άλλο να πω;» αναρωτιέται.
«Ένα άτομο που γνωρίζω υπέστη καρδιακή προσβολή και δεν μπορούσε να νοσηλευτεί στο Νοσοκομείο Βενετσάλε. Δεν υπάρχει αγγειογράφος. Τον μετέφεραν εσπευσμένα στο Καμπομπάσο, 40 λεπτά μακριά. Είχε υποστεί άλλες δύο καρδιακές ανακοπές στο ασθενοφόρο μέχρι να φτάσει» υπογραμμίζει ο δήμαρχος.
Σε ερώτηση του δημοσιογράφου αν ήταν η σκηνή μια πράξη απελπισίας, δεν κρύβει τα λόγια του: «Ναι, αλλά δεν σταματάω. Το Σάββατο θέλω να διαβάσω το επιχειρησιακό σχέδιο της Περιφέρειας. Αν υπάρξει τριετής παράταση για το καθετηριαστικό τμήμα και το μαιευτήριο, θα ευχαριστήσουμε τη σκηνή».
