Μια βαθιά προσωπική εμπειρία μοιράστηκε η Αλεξάνδρα Ούστα, μιλώντας στο vidcast «50 λεπτά» της Μαντώς Γαστεράτου, αναφερόμενη σε μια περίοδο της ζωής της που, όπως είπε, την καθόρισε.
Η ηθοποιός περιέγραψε τη σταδιακή αλλαγή στη συμπεριφορά της μητέρας της, όταν το αλκοόλ άρχισε να αποκτά ολοένα και μεγαλύτερο ρόλο στην καθημερινότητά της. «Όλα ξεκίνησαν όταν πέρασε ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας. Μόλις άρχισε να το ξεπερνάει, άρχισε και να πίνει. Ανέκαθεν έπινε κοινωνικά, αλλά πήρε καιρό μέχρι να καταλάβω ότι όντως ήταν πρόβλημα, γινόταν σε καθημερινή βάση».
Η επιβάρυνση μέσα στο σπίτι και η ψυχολογική πίεση
Η ίδια περιέγραψε την κατάσταση μέσα στο σπίτι ως ιδιαίτερα δύσκολη, με έντονη ψυχολογική επιβάρυνση. «Κρύβεις πια τα μπουκάλια, δεν τα βλέπεις αλλά μυρίζεις το αλκοόλ, λες “Είμαι τρελή; Έχει ποτίσει ο εγκέφαλός μου και το μυρίζω;”».
Παράλληλα, στάθηκε στην έλλειψη ενημέρωσης γύρω από την ψυχική υγεία, γεγονός που, όπως εξήγησε, δυσχέραινε ακόμη περισσότερο τη διαχείριση της κατάστασης. «Η πάθηση ήταν προφανώς άλλη και αυτό ήταν ένα σύμπτωμα. Δεν ήταν ότι είναι αλκοολική, αλλά προφανώς ήταν καταθλιπτική για να μπει στη ζωή της το αλκοόλ».
Οι εντάσεις και η απόφαση απομάκρυνσης
Οι εντάσεις στο οικογενειακό περιβάλλον αυξάνονταν, ενώ οι προσπάθειες για παροχή βοήθειας δεν είχαν αποτέλεσμα. «Ήταν πολλές φορές που της είπα ότι θέλει βοήθεια, αλλά ήταν σαν να μιλάω σε τοίχο… δεν ήξερα πώς μπορώ να βοηθήσω έναν άνθρωπο που δεν ήθελε να βοηθηθεί».
Υπό αυτές τις συνθήκες, η Αλεξάνδρα Ούστα πήρε την απόφαση να απομακρυνθεί από το σπίτι, προκειμένου να προστατεύσει τον εαυτό της. «Αποφάσισα να φύγω από το σπίτι, να μπορέσω τουλάχιστον να προστατέψω τον εαυτό μου».
Η πορεία της μητέρας και οι διαδοχικές απώλειες
Στη συνέχεια, αναφέρθηκε στην πορεία της υγείας της μητέρας της, η οποία εισήχθη σε κλινική απεξάρτησης, χωρίς όμως θετική κατάληξη. «Όταν μπαίνει ένας άνθρωπος σε μια τέτοια κλινική, δεν πρέπει να έχει επαφές με τον έξω κόσμο για ένα διάστημα… Αλλά δεν προμήνυε κάτι αυτό».
Κλείνοντας, η ηθοποιός μίλησε για μια περίοδο που χαρακτηρίστηκε από διαδοχικές απώλειες, επισημαίνοντας τον βαθύ αντίκτυπο που είχαν στη ζωή της. «Όλοι οι άνθρωποι που ακολουθούσαν, πια δεν ακολουθούν. Είχα απώλειες σχεδόν κάθε χρόνο» και συμπλήρωσε: «Ήταν μια δεκαετία… κλάφτα Χαράλαμπε».
