Ο ηθοποιός Βασίλης Τριχάς μιλά στο enikos.gr για τον ρόλο του αστυνομικού που τον ακολουθεί σε θέατρο και τηλεόραση, για την επιτυχία που βιώνει ο “Ημιυπαίθριος” του Γιώργου Αλκαίου όπου πρωταγωνιστεί και τις σπουδαίες συνεργασίες του μέχρι σήμερα.
της Νάντιας Ρηγάτου
Την προηγούμενη εβδομάδα βρέθηκα στο θέατρο Coronet και παρακολούθησα τον “Ημιυπαίθριο”, την πρώτη σκηνοθετική απόπειρα του Γιώργου Αλκαίου.
Βλέποντας πολλούς άνδρες διαφόρων ηλικιών με το εισιτήριο στο χέρι κατάλαβα εξ αρχής ότι κάτι διαφορετικό παίζει εδώ. (Το κοινό στα θέατρα είναι στην πλειονότητα γυναίκες).
Και όντως αν ο σύντροφός σας δεν σας ακολουθεί στο θέατρο, πηγαίνετέ τον στον “Ημιυπαίθριο”. Η θεματολογία ανατρεπτική, οι ατάκες έξυπνες, ο βασικός ήρωας της υπόθεσης που τον υποδύεται ο Γιάννης Τσουρουνάκης απλά ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟΣ, το γέλιο γεμίζει αβίαστα την αίθουσα και η ροή κυλά με απίστευτο ρυθμό.
Στο ρόλο του αστυνομικού ο Βασίλης Τριχάς. Τα σχόλια στη αίθουσα ότι μοιάζει με τον Σταύρο Μπαλάσκα έκαναν τις σκηνές του ακόμα πιο απολαυστικές.
Στο τέλος της παράστασης, τον συναντώ και κάνουμε μια όμορφη κουβέντα για όλα!
Νέος, ταλαντούχος και αν κρίνω από τις μέχρι τώρα συνεργασίες του πολύ τυχερός!
Μίλησέ μου για το ρόλο σου στον “Ημιυπαίθριο”
Ο ρόλος μου στην παράσταση είναι ο αστυνομικός ή όπως είναι το παρατσούκλι μου «Ο ΜΠΑΤΣΟΣ». Είμαι αυτός, που ο κεντρικός ήρωας του έργου δεν θέλει με τίποτα να βρεθώ σπίτι του, έλα όμως που ένας σεισμός με φέρνει εκεί! Παρά την αυστηρότητα του αστυνομικού που με διακρίνει γίνεται μια ξεκαρδιστική ανατροπή και ο χαμός ξεκινάει….!
Ταιριάξατε καλλιτεχνικά εξ αρχής με τον Γιώργο Αλκαίο που υπογράφει τη σκηνοθεσία;
Είμαι θαυμαστής του Γιώργου Αλκαίου από μικρός . Νομίζω πως η πρόταση να συνεργαστώ μαζί του ήτανε δώρο, έχει τρομερή αίσθηση της κωμωδίας, είναι μεταδοτικός και μας αντιμετώπισε πρώτα σαν δικούς του ανθρώπους, κι ας μην μας ήξερε, και μετά σαν επαγγελματίες ηθοποιούς.
Αυτό έδεσε και την ομάδα πάνω στην σκηνή αλλά και στα καμαρίνια. Όσο για το αποτέλεσμα της παράστασης δεν χρειάζεται να πω πολλά , ενδείκνυται για να φτιάξεις six-pack από το γέλιο. Σε αυτό βέβαια έχει συμβάλει και ο Στρατός Αγιοστρατίτης με τη μαγική του πένα στα κείμενα. Επίσης έχει επιλέξει τους καλύτερους συντελεστές που πλαισιώνουν την παράσταση. Μπορεί ο Γιώργος να δηλώνει πρωτάρης σε αυτό αλλά είναι λες και το κάνει χρόνια!
Η ομοιότητά σου με τον Σταύρο Μπαλάσκα είναι έντονη. Σου έχει τύχει να στο πουν ή κάποιο περιστατικό να σου έχει συμβεί;
Αυτό πάλι; Η αλήθεια είναι δεν νομίζω ότι έχω και μεγάλη ομοιότητα. Ίσως φταίνει ο ρόλος του αστυνομικού, φυσικά δεν έχει βασιστεί ο ρόλος μου σε αυτή την ομοιότητα που μπορεί κάποιοι να βλέπουν αλλά τον περιμένω στο θέατρο να τον γνωρίσω και να δούμε από κοντά αν μοιάζουμε ή όχι!
Για ποια από τις συνεργασίες σου μέχρι σήμερα είσαι περήφανος και τι έμαθες από τις προσωπικότητες αυτές;
Στα πρώτα μου βήματα συνεργάστηκα με τον Γιώργο Νανούρη στο θέατρο Σταθμός στην παράσταση «Το αμάρτημα της μητρός μου». Υπέροχος άνθρωπος, μοναδικός στην δουλειά, δημιουργεί όμορφες εικόνες που πλαισιώνουν το έργο. Ο Γιώργος σίγουρα με τον επαγγελματισμό του με «μεγάλωσε » στην σκηνή και με έμαθε να υπάρχω πάνω σ’ αυτή. Επίσης από τότε που είδα παράσταση του Τόλη Παπαδημητρίου είπα πρέπει να συνεργαστώ μαζί του.
Και επειδή το σύμπαν ακούει, συνεργαστήκαμε δύο φορές. Πρώτη φορά στην Τεχνόπολη στην παράσταση «Οι πιο τρελοί κληρονόμοι» και πέρυσι στο θέατρο Πόλη στην «Μαύρη Σαμπούκα». Ο Τολης έχει απίστευτο χιούμορ πάνω και κάτω από την σκηνή. Σίγουρα ένας από τους καλύτερους κωμικούς της νέας γενιάς . Οπότε μόνο να μάθεις μπορείς δίπλα του.
Ποια είναι η συμβουλή που έχεις πάρεις από άνθρωπο του χώρου και την έχεις κρατήσει;
Δεν θα ξεχάσω ποτέ μια κουβέντα που μου είχε πει ο αείμνηστος Κώστας Βουτσάς ένα καλοκαίρι στο θέατρο Λαμπέτη. Εγώ σπουδαστής τότε στο τρίτο έτος της σχολής, με ρωτάει «σε ποιο έτος είσαι Βασίλη;» Του λέω «στο τρίτο». «Τελειώνεις μπράβο. Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα αλλά να θυμάσαι πως με τα όχι χτίζονται καριέρες. Μην είσαι καλόβολος να είσαι όμως καλό παιδί. Μερικές φορές ένας σκηνοθέτης προτιμά έναν ηθοποιό που έχει ταλέντο και είναι καλό παιδί παρά έναν υπέρ ταλαντούχο και κακότροπο».
Η τηλεοπτική σου εμπειρία μέχρι σήμερα;
Ξεκίνησα τα πρώτα μου τηλεοπτικά βήματα με τον Βασίλη Θωμόπουλο στις σειρές που έκανε όπως στο «Θα γίνει της πολυκατοικίας » στην «Φαμίλια » και μετά ήρθαν στη ζωή μου οι «Παγιδευμένοι». Ήμουν εκεί δύο μαγικές σεζόν. Ακόμα θυμάμαι το πρώτο μου, γεμάτο άγχος, γύρισμα. Να σημειωθεί ότι και εκεί έκανα τον αστυνομικό.
Δεν ξέρω τι συμβαίνει πια! (γέλια)
Την περίοδο που έπαιζες στους παγιδευμένους, έτυχε κάποιο περιστατικό με τηλεθεατή; Τι θυμάσαι από εκείνη την περίοδο;
Αυτή η σειρά αγαπήθηκε πολύ, ο κόσμος στο δρόμο με αναγνώριζε, μου μιλούσε, ήθελε φωτογραφία… Η αγάπη που πήρα ήταν μοναδική και τους ευχαριστώ. Θυμάμαι στην παρουσίαση του πρώτου επεισοδίου που ήμασταν μέσα στην αίθουσα του κινηματογράφου και άρχισε να μπαίνει ο κόσμος, μόλις μας είδανε άρχισαν να φωνάζουν, δεν το περίμενα, είναι μοναδική αυτή η αγάπη που σου προσφέρει ο κόσμος.
Είναι εύκολο για έναν νέο ηθοποιό να βιοποριστεί μόνο από τη δουλειά του; Εσύ χρειάστηκε να δουλέψεις σε άσχετη δουλειά μέχρι σήμερα;
Είναι σίγουρα δύσκολο, είναι μια συνεχής πάλη διότι δεν ξέρεις αν θα είσαι στο επίκεντρο την επόμενη σεζόν. Εγώ ωστόσο αποφάσισα να ασχοληθώ και με κάτι ακόμα που μου αρέσει και έτσι τα τελευταία χρόνια είμαι και ιδιοκτήτης escape room στο κέντρο της Αθήνας.
Ποια είναι τα επόμενα καλλιτεχνικά σου πλάνα;
Μέχρι στιγμής είμαι στον «Ημιυπαίθριο» κάθε Δευτέρα στις 20:00 και Τρίτη στις 21:00 στο θέατρο Coronet με άλλους δέκα υπέρ ταλαντούχους ηθοποιούς. Η παράσταση σκίζει οπότε υπάρχουν σχέδια τα οποία θα αφήσω τον Γιώργο Αλκαίο να αποκαλύψει την κατάλληλη στιγμή. Τηλεοπτικά θα ήθελα να κάνω κάτι που να με γεμίζει καλλιτεχνικά γιατί θεωρώ ότι στη ζωή πρέπει να κάνεις βήματα παραπάνω.
