Με τρυφερά και συγκινητικά λόγια μίλησε ο Γιώργος Καπουτζίδης για τον Γιώργο Μαζωνάκη, περιγράφοντάς τον ως έναν ιδιαίτερα φωτεινό άνθρωπο. Αφορμή ήταν το αφιέρωμα του The Voice στη μνήμη του τραγουδιστή, καθώς ο δημοφιλής καλλιτέχνης τα τελευταία χρόνια αποτελούσε έναν από τους τέσσερις coaches.
Ο ηθοποιός και σεναριογράφος που είχε τον ρόλο του παρουσιαστή στο σόου εξομολογήθηκε πως η απώλειά του ήταν διαφορετική για εκείνον, αφού νιώθει ότι δεν μοιράστηκε όσες στιγμές θα ήθελε μαζί του.
«Όταν με πήραν τηλέφωνο από τον ΣΚΑΪ και μου είπαν ότι σκέφτονται να κάνουν ένα αφιέρωμα στον Γιώργο Μαζωνάκη, τους είπα ότι θα ήθελα να είμαι κι εγώ σε αυτό. Τους πρότεινα τι θα μπορούσαμε να βάλουμε, τι χρειάζεται, τι δεν χρειάζεται και έχει βγει ένα ωραίο αποτέλεσμα», είπε αρχικά ο Γιώργος Καπουτζίδης.
Και συνέχισε:
«Ήταν απαραίτητο και πολύ σημαντικό για να συνειδητοποιήσουμε το τι συνέβη. Έγινε χωρίς κοινό, ήμασταν εμείς οι 4 στην ουσία και ευτυχώς ο Γιώργος Λιανός. Εγώ δεν θα μπορούσα να το παρουσιάσω μόνος μου. Δεν θα μπορούσα να το φανταστώ να ξεκινήσει η σεζόν χωρίς να πούμε αυτή την ιστορία. Έχει πολλή αμηχανία, πολλές σιωπές που μιλάνε τα μάτια. Ήταν σαν να είναι εκεί».
«Ήταν ένας φοβερός άνθρωπος – Είχε καταλάβει άραγε πόσο τον αγαπούσαν;»
«Ήταν ένας φοβερός άνθρωπος. Δεν έχω γνωρίσει άνθρωπο με περισσότερο φως. Αναρωτιόμουν αν ο Γιώργος θα “κολλούσε” στο Voice και τελικά εμείς “κολλήσαμε” στον Γιώργο. Φοβερά έξυπνος, φωτεινός, αστείος, σπάνιος και πολύ ξεχωριστός. Όλες οι ιστορίες που έχω να θυμάμαι από εκείνον είναι αστείες.
Την τελευταία φορά τον είδα στον τελικό. Μετά είχαμε μιλήσει με μηνύματα. Μου έστειλε ο μάνατζέρ του και μου είπε ότι ο Γιώργος θα ήθελε να είμαι στη συναυλία του στην Τεχνόπολη, ίσως να ανέβω και πάνω στη σκηνή. Απάντησα “για τον Γιώργο με μεγάλη χαρά” και πολλά θαυμαστικά».
Στη συνέχεια έθεσε ένα τόσο ιδιαίτερο όσο και βαθύ ερώτημα:
«Είχε καταλάβει άραγε πόσο πολύ τον αγαπούσαν οι άνθρωποι; Δεν νομίζω.
Αν δεν τον είχα γνωρίσει, θα στεναχωριόμουν κι εγώ όπως όλοι. Τώρα που τον γνώρισα και τον έζησα και τον αγάπησα δύο χρόνια, έγινε πολύ πιο δύσκολο. Ενώ συνεχίζεται η ζωή, όλα τα κάνεις με μία υπόγεια θλίψη που την έχω συνηθίσει. Πονάς πάντα για τους ανθρώπους που χάνεις. Αυτό είναι διαφορετικό, γιατί ίσως να μην τον χόρτασα. Ήθελες κι άλλο κι άλλο, κατέληξε ο ηθοποιός.
