Διαφορετικοί στόχοι

Αγώνας δρόμου προς άγραν ψήφων δίνουν τα κόμματα της Αριστεράς, τα οποία, παρά τα θετικά για τα ίδια ευρήματα, έχουν να αντιμετωπίσουν τον κίνδυνο απωλειών ευρύτερων λαϊκών ψήφων προς τα νεοπαγή αντιμνημονιακά σχήματα.Παράλληλα το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ, διαγκωνίζονται να πείσουν πολίτες που τάσσονται κατά των παραδοσιακών πυλώνων του δικομματισμού ως υπεύθυνων για την κρίση που μαστίζει τη χώρα, ότι η ψήφος σε αυτά δεν είναι μόνο ψήφος διαμαρτυρίας και καταγγελίας αλλά και ψήφος με μετεκλογική δυναμική: για τον ΣΥΡΙΖΑ σε επίπεδο κυβερνητικής προοπτικής από ένα «νέο συνασπισμό εξουσίας με πυρήνα την Αριστερά».Για το ΚΚΕ σε επίπεδο διαμόρφωσης των απαραίτητων νέων συσχετισμών ώστε να τεθεί, «μόλις ωριμάσουν οι συνθήκες» το ζήτημα της Λαϊκής Εξουσίας.Όπως γράφει ΤΟ ΒΗΜΑ, το στοίχημα για τον Περισσό είναι να αναχαιτίσει την ρητορική των πολυποίκιλων αριστερής ή μη πολιτικής απόχρωσης ώστε να καρπωθεί την οργισμένη ψήφο. Το ΚΚΕ απορρίπτει τη συνεργασία με τα κόμματα της Αριστεράς και  κ. Παπαρήγα έχει δηλώσει ότι: «Δεν είμαστε ένα κόμμα που θεωρούμε ότι είναι αυτοσκοπός να είμαστε στην αντιπολίτευση»  για το ΚΚΕ μοναδική πρόταση εξουσίας είναι «η λαϊκή εξουσία, όπου ο λαός παίρνει όλη την εξουσία στα χέρια του, διότι εξουσία δεν είναι μόνο η διακυβέρνηση».Η Κουμουνδούρου επιμένει να απευθύνει έκκληση ενότητας με τα μάτια στραμμένα στις μετεκλογικές εξελίξεις στην περίπτωση αδυναμίας αυτοδύναμης κυβέρνησης συνεργασίας ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ. Ο Αλέξης Τσίπρας καλεί τον λαό να ψηφίσει «για ένα νέο συνασπισμό εξουσίας με πυρήνα την Αριστερά, που θα απαλλάξει τη χώρα από το μνημόνιο και θα στείλει ισχυρό μήνυμα ανατροπής σε ολόκληρη την Ευρώπη».Η ΔΗΜΑΡ προσβλέπει στη συμπόρευση των ευρύτερων αριστερών, δημοκρατικών και προοδευτικών δυνάμεων «που ενδιαφέρονται για την ανασυγκρότηση του δημοκρατικού σοσιαλιστικού χώρου και την προώθηση προοδευτικών λύσεων στη χώρα». Ο Φώτης Κουβέλης έχει τονίσει ότι το κόμμα του είναι ανοιχτό στις συνεργασίες «με την προϋπόθεση ότι θα υπηρετούν την αλλαγή των πολιτικών και όχι ευκαιριακές συμπράξεις για τη νομή της εξουσίας».