Ο Ίμρε Κέρτες, Ούγγρος συγγραφέας, βραβευμένος με το Νόμπελ Λογοτεχνίας 2002, επιζήσας του Άουσβιτς, πέθανε σε ηλικία 86 ετών έπειτα από μακρά ασθένεια, μετέδωσε το ουγγρικό πρακτορείο ειδήσεων MTI.
Ο συγγραφέας του Μυθιστορήματος ενός Ανθρώπου Δίχως Πεπρωμένο γεννήθηκε στη Βουδαπέστη το1929. Ήταν παιδί μίας μικροαστικής εβραϊκής οικογένειας και το πραγματικό του επώνυμο ήταν Κλάιν (Klein). Μεγάλωσε μέσα στο κλίμα του φόβου που δημιούργησαν στην Ουγγαρία οι αντι-εβραϊκοί νόμοι πριν από την κατάληψη της χώρας από τις γερμανικές δυνάμεις το 1944.
Εκείνη τη χρονιά ο Ίμρε Κέρτες μεταφέρθηκε στο Άουσβιτς και στη συνέχεια στο Μπούχενβαλντ. Είχε τον αριθμό 64921. Μετά την απελευθέρωση, ο Κέρτες έμαθε ότι οι παππούδες του είχαν δολοφονηθεί και ότι ο πατέρας του είχε χάσει τη ζωή του σε ναζιστικό στρατόπεδο εργασίας.
Επιστρέφοντας την Ουγγαρία, ο Ίμρε Κέρτες τελείωσε το λύκειο και εντάχθηκε, με ενθουσιώδη ιδεαλισμό και την ανάγκη να ανήκει κάπου, για μικρό χρονικό διάστημα στο Κομμουνιστικό Κόμμα και εργάστηκε αρχικά ως δημοσιογράφος. Στη συνέχεια στράφηκε προς τη μετάφραση μεταφέροντας έργα μεγάλων γερμανόφωνων συγγραφέων στην ουγγρική γλώσσα: Νίτσε, Χόφμανσταλ, Σνίτσλερ, Φρόιντ, Γιόζεφ Ροτ, Βιτγκαστάιν καθώς όπως έλεγε «τα γερμανικά παραμένουν για μένα η γλώσσα των στοχαστών, όχι των δημίων».
Στη συγγραφή στράφηκε στα 25 του χρόνια , αφού διάβασε τον Ξένο του Αλμπέρ Καμύ. Το 1975 εκδίδει το πρώτο έργο, το Μυθιστόρημα ενός Ανθρώπου Δίχως Πεπρωμένο, που στην αρχή πέρασε απαρατήρητο. Για αυτό έγραψε στο Φιάσκο (1988) , που θεωρείται ο δεύτερος τόμος μίας τριλογίας που θα ολοκληρωθεί με το Καντίς για ένα Αγέννητο Παιδί (1990).
Καντίς είναι η εβραϊκή προσευχή για τον νεκρό και στο μυθιστόρημα αυτό, ένα Καντίς γίνεται από τον πρωταγωνιστή για ένα παιδί που αρνήθηκε να φέρει σε έναν κόσμο που επέτρεψε στο Άουσβιτς να υπάρξει.
Ένας ελεύθερος άνθρωπος. Ανεπηρέαστος από κάθε είδους κοινωνικά ή λογοτεχνικά στερεότυπα: αυτό ήταν σε όλη του τη ζωή ο Ίμρε Κέρτες, ο άνθρωπος που «από τον ναζισμό μέχρι τον σταλινισμό συγκέντρωσε αρκετή προσωπική γνώση για τη δικτατορία» για να την μετατρέψει σε δημιουργική εμπειρία σε ένα έργο όπου το άγγιγμα της Ιστορίας είναι παρόν, όσο και η μνήμη των θυμάτων.
Ο Κέρτες έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του «στα περιθώρια». Αισθανόταν ότι ήταν εβραίος, όχι επειδή ασπαζόταν την εβραϊκή θρησκεία και κουλτούρα, αλλά διότι διώχθηκε ως εβραίος. Δεν εντάχθηκε ποτέ, αλλά και δεν έγινε δεκτός στην κρατικού ελέγχου ουγγρική λογοτεχνική σκηνή. Ο Ίμρε Κέρτες ήταν ο πρώτος Ούγγρος συγγραφέας που βραβεύθηκε με Νόμπελ Λογοτεχνίας.
Μετά το 2002 εγκαταστάθηκε στο Βερολίνο, όπου έγραψε τα τελευταία του έργα και αργότερα επέστρεψε στη Βουδαπέστη.
Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ
