Το σπίτι στο οποίο έζησε για πολλά χρόνια ο σπουδαίος ηθοποιός Σωτήρης Μουστάκας στα Βριλήσσια κατεδαφίζεται, προκαλώντας συγκίνηση σε όσους θυμούνται τον αγαπημένο Κύπριο καλλιτέχνη, που χάρισε αμέτρητες στιγμές γέλιου στο ελληνικό κοινό και έφυγε από τη ζωή τον Ιούνιο του 2007.
Φωτογραφία από τις εργασίες κατεδάφισης δημοσίευσε χθες Πέμπτη (5/11) στο Facebook, κάτοικος της περιοχής. Στο στιγμιότυπο διακρίνονται εκσκαφείς να έχουν ήδη γκρεμίσει μεγάλο μέρος του σπιτιού, αποτυπώνοντας την αλλαγή που συντελείται σε ένα σημείο με ιδιαίτερη συναισθηματική αξία για όσους γνώριζαν τη σύνδεσή του με τον αγαπημένο ηθοποιό.
«Το σπίτι στα Βριλήσσια που ζούσε για χρόνια ο αείμνηστος Σωτήρης Μουστάκας, σήμερα το πρωί. Πάει και αυτό και μαζί του μια ολόκληρη εποχή», έγραψε ο κάτοικος στη λεζάντα της ανάρτησής του.
Και πράγματι, για τους ανθρώπους που μεγάλωσαν με τις ταινίες, τις θεατρικές παραστάσεις και τις τηλεοπτικές εμφανίσεις του, η εικόνα της κατεδάφισης δεν αφορά απλώς ένα παλιό ακίνητο. Είναι μια υπενθύμιση πως ακόμη και οι χώροι που φιλοξένησαν κομμάτια της ζωής σπουδαίων ανθρώπων αλλάζουν, αφήνοντας πίσω τους μόνο τις αναμνήσεις.
Η ζωή και η πορεία του Σωτήρη Μουστάκα
Ο Σωτήρης Μουστάκας γεννήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 1940 στις Κάτω Πλάτρες της επαρχίας Λεμεσού στην Κύπρο. Ήταν το μικρότερο από τα επτά παιδιά μιας πολυμελούς οικογένειας και από μικρή ηλικία έδειξε την ιδιαίτερη κλίση του στην υποκριτική.
Τα πρώτα του καλλιτεχνικά βήματα έγιναν κατά τη διάρκεια των μαθητικών του χρόνων, όταν συμμετείχε σε σχολικές θεατρικές παραστάσεις. Παράλληλα, ασχολήθηκε με τη μουσική και έκανε σπουδές βιολιού, ενώ ιδιαίτερη επιρροή στην καλλιτεχνική του διαμόρφωση είχαν ο Ουίλιαμ Σαίξπηρ και ο Τσάρλι Τσάπλιν.
Τα δύσκολα νεανικά χρόνια και ο αγώνας της ΕΟΚΑ
Η νεανική του ζωή δεν ήταν ανέμελη. Σε ηλικία μόλις 15 ετών συμμετείχε στον απελευθερωτικό αγώνα της ΕΟΚΑ (1955-1959), αναλαμβάνοντας τη διανομή φυλλαδίων και τη συγγραφή συνθημάτων στους τοίχους.
Για τη δράση του συνελήφθη από τους Βρετανούς και παρέμεινε στη φυλακή για περίπου επτά μήνες. Η εμπειρία αυτή αποτέλεσε ένα σημαντικό κεφάλαιο των νεανικών του χρόνων.
Η αγάπη του για το θέατρο, ωστόσο, ήταν εκείνη που καθόρισε τελικά την πορεία του.
Η γνωριμία με τον Νίκο Σταυρίδη και η άφιξη στην Αθήνα
Σταθμός στη ζωή του υπήρξε η συνάντησή του με τον σπουδαίο κωμικό Νίκο Σταυρίδη. Το 1954, παρακολουθώντας μια θεατρική παράσταση στη Λεμεσό, ο νεαρός τότε Μουστάκας εντυπωσιάστηκε από τον κόσμο του θεάτρου.
Μετά την παράσταση πλησίασε τον Σταυρίδη και άρχισε να τον μιμείται, προκαλώντας το ενδιαφέρον του ηθοποιού. Εκείνος διέκρινε το ταλέντο του και τον παρότρυνε να ταξιδέψει στην Αθήνα για να σπουδάσει υποκριτική.
Το 1958 έφυγε για την ελληνική πρωτεύουσα, παρά τις αντιρρήσεις του πατέρα του. Αρχικά εργάστηκε ως σερβιτόρος, προκειμένου να εξασφαλίσει τα απαραίτητα για τη διαβίωσή του, ενώ στη συνέχεια φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου.
Εκεί γνώρισε και τη μετέπειτα σύζυγό του, ηθοποιό Μαρία Μπονέλου, με την οποία παντρεύτηκαν το 1973 και απέκτησαν μία κόρη, την Αλεξία Μουστάκα, η οποία ακολούθησε επίσης καλλιτεχνική πορεία.
Το θέατρο, ο κινηματογράφος και η μεγάλη αναγνώριση
Η πρώτη του εμφάνιση στο θεατρικό σανίδι έγινε το 1961, ενώ έναν χρόνο αργότερα πραγματοποίησε την πρώτη επαγγελματική του εμφάνιση με τον θίασο της Κάκιας Αναλυτή και του Κώστα Ρηγόπουλου, στο έργο «Μια πόρτα, δραχμές πεντακόσιες».
Στη συνέχεια συνεργάστηκε με σημαντικούς θιάσους και καλλιτέχνες, ενώ ιδιαίτερη θέση στην πορεία του κατείχε η συνεργασία του με τον Κάρολο Κουν και η συμμετοχή του στους «Όρνιθες» του Αριστοφάνη.
Στον κινηματογράφο έκανε το ντεμπούτο του το 1964, συμμετέχοντας στη διεθνώς αναγνωρισμένη ταινία «Ζορμπάς» του Μιχάλη Κακογιάννη, με πρωταγωνιστή τον Άντονι Κουίν. Ο Μουστάκας υποδύθηκε τον Μιμηθό, τον χαρακτηριστικό «τρελό του χωριού», κερδίζοντας τις εντυπώσεις με την ερμηνεία του.
Μάλιστα, η συμμετοχή του στην ταινία συνδέθηκε με την ιστορία μιας πιθανής υποψηφιότητας για Όσκαρ Β΄ Ανδρικού Ρόλου, η οποία τελικά δεν προχώρησε, καθώς ο ρόλος του θεωρήθηκε μικρός στην τελική εκδοχή της ταινίας.
Στη συνέχεια συμμετείχε σε πολλές κινηματογραφικές παραγωγές, ενώ ξεχώρισε ιδιαίτερα στην ταινία «Ένας Νομοταγής Πολίτης». Τη δεκαετία του 1980 έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής μέσα από τις βιντεοταινίες, πρωταγωνιστώντας σε δεκάδες παραγωγές και δημιουργώντας ένα ξεχωριστό κοινό.
Παράλληλα, είχε σημαντική παρουσία στην τηλεόραση, με χαρακτηριστικές συμμετοχές σε σειρές όπως οι «Ορκιστείτε Παρακαλώ», «Οι Απαράδεκτοι» και «Τα Χαϊδεμένα Παιδιά».
Οι διακρίσεις και η αγάπη για το θέατρο
Το ταλέντο του δεν περιοριζόταν στην κωμωδία. Ο Σωτήρης Μουστάκας μπορούσε να κινηθεί με άνεση ανάμεσα στο κωμικό και το δραματικό στοιχείο, αξιοποιώντας την εκφραστικότητα και την ιδιαίτερη ικανότητά του στον αυτοσχεδιασμό.
Το 1994 τιμήθηκε με το βραβείο επιθεώρησης «Παναθήναια» για την ερμηνεία του στο νούμερο «Άμλετ», ενώ ακολούθησαν και άλλες σημαντικές διακρίσεις για την προσφορά του στο ελληνικό θέατρο.
Ιδιαίτερη ήταν και η σχέση του με την Κύπρο, την πατρίδα του, στην οποία διατήρησε ισχυρούς δεσμούς σε όλη του τη ζωή. Συνεργάστηκε με τον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου και συμμετείχε σε σημαντικές παραστάσεις αρχαίου δράματος, μεταξύ των οποίων οι «Θεσμοφοριάζουσες» και η «Ειρήνη» του Αριστοφάνη.
Η τελευταία εμφάνιση και ο θάνατός του
Η τελευταία κινηματογραφική του εμφάνιση πραγματοποιήθηκε στην ταινία «Ελ Γκρέκο» του Γιάννη Σμαραγδή, το 2007, όπου υποδύθηκε τον ζωγράφο Τιτσιάνο.
Στις 3 Ιουνίου 2007, κατά τη διάρκεια θεατρικής πρόβας για τον «Πλούτο» του Αριστοφάνη, αισθάνθηκε έντονη αδιαθεσία και μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο της Αθήνας. Παρά τις προσπάθειες των γιατρών, έφυγε από τη ζωή τα ξημερώματα της 4ης Ιουνίου, σε ηλικία 66 ετών. Η αιτία του θανάτου του ήταν λοίμωξη του αναπνευστικού, ενώ τα τελευταία χρόνια αντιμετώπιζε και σοβαρό πρόβλημα υγείας.
Η κηδεία του πραγματοποιήθηκε στις 6 Ιουνίου 2007 στο κοιμητήριο Χαλανδρίου, δημοσία δαπάνη.
Ο Σωτήρης Μουστάκας δεν ήταν απλώς ένας κωμικός ηθοποιός. Ήταν ένας καλλιτέχνης με σπάνιο ταλέντο, που μπορούσε με μια έκφραση, μια κίνηση ή μια ατάκα να χαρίσει γέλιο και συγκίνηση.
