Πώς θα νιώθατε αν, οι γονείς σας σας είχαν στερήσει την παιδική σας ηλικία, λόγω της εμμονής τους να κάνουν περισσότερα παιδιά; Θα μπορούσατε να τους συγχωρέσετε; Ένα 17χρονο αγόρι αποκαλύπτει πως οι γονείς του δεν κατάφεραν να αποκτήσουν άλλα παιδιά μετά τη γέννησή του, κάτι που τους απασχολούσε και τους «καταδίωκε» για χρόνια, σε βαθμό εμμονής.
«Θυμάμαι όταν ήμουν 5, 6, 7 και 8 χρονών να μου λένε ότι δεν μπορούσα να συμμετέχω σε καμία εξωσχολική δραστηριότητα, γιατί δεν υπήρχαν χρήματα ούτε για τα βασικά — προσπαθούσαν να αποκτήσουν άλλο παιδί μέσω εξωσωματικής», εξήγησε.
«Ήταν το ίδιο κάθε φορά που με καλούσαν σε γενέθλια: μου έλεγαν ότι δεν μπορούσα να πάω λόγω του κόστους της IVF. Χριστούγεννα, γενέθλια, καλοκαίρια με διακοπές ή κατασκηνώσεις, όλα ήταν πάντα τα ίδια».
«Οι παππούδες μου ήταν αυτοί που μου αγόραζαν παιχνίδια ή άλλα πράγματα για να περνάω καλά, και κάποια στιγμή αυτό δημιούργησε ρήγμα ανάμεσα σε εκείνους και τους γονείς μου, γιατί οι γονείς μου έλεγαν πως θα μπορούσαν να τους δίνουν τα χρήματα αυτά για να χρηματοδοτούν την εξωσωματική».
“Είχαν μείνει άφραγκοι”
Οι γονείς του δεν είχαν ούτε ένα ευρώ στην άκρη, λόγω των τεράστιων χρημάτων που ξόδεψαν σε αμέτρητες θεραπείες εξωσωματικής γονιμοποίησης.
Ήταν τόσο προσκολλημένοι στην ιδέα ότι το παιδί θα ήταν βιολογικά δικό τους, που του είχαν πει πως, αν τελικά κατάφερναν να υιοθετήσουν ένα παιδί, θα κρατούσαν την υιοθεσία μυστική.
«Ήταν ακόμη χειρότερο όταν εξέτασαν την αναδοχή με σκοπό την υιοθεσία, γιατί ήταν πολύ αυστηροί στο να μη λένε ψέματα στα παιδιά.
Από την άλλη, οι γονείς μου δεν ήθελαν ένα μωρό μεγαλύτερο από λίγων εβδομάδων», είπε.
“Ξεχνούσαν ότι υπάρχω”
«Και στις δύο αυτές περιόδους, είχαν ξεχάσει την ύπαρξή μου. Ήταν τόσο απορροφημένοι με το να αποκτήσουν περισσότερα παιδιά, που δεν απολάμβαναν τον ρόλο τους ως γονείς μου ούτε με μεγάλωναν πραγματικά», ανέφερε.
Άρχισε να περνά όλο και περισσότερα βράδια με τους παππούδες του, καθώς η μητέρα και ο πατέρας του δεν αφιέρωναν πλέον καθόλου χρόνο σε εκείνον.
Προσπάθησε να εκφράσει τα συναισθήματά του στους γονείς του, όμως εκείνοι τον αγνοούσαν.
“Δεν ήρθα ποτέ κοντά με τ’ αδέλφια μου”
Δεν τον άκουγαν όταν προσπαθούσε να μιλήσει, ή του έλεγαν ότι «δεν είναι κατάλληλη στιγμή», ή απλώς δεν του έδιναν ποτέ την ευκαιρία να ολοκληρώσει. Οι γονείς του έχασαν χρόνια ολόκληρα προσπαθώντας να πάρουν έγκριση για υιοθεσία.
Πριν από δύο χρόνια, τελικά τα κατάφεραν και υιοθέτησαν δύο παιδιά μέσα στην ίδια χρονιά.
Εκείνος είπε πως δεν είχε ξαναδεί τους γονείς του τόσο χαρούμενους, ενώ οι υιοθεσίες έμοιαζαν να «κλείνουν» την ανάγκη τους, καθώς πλέον δεν ήθελαν άλλα παιδιά.
«Ήταν χαρούμενοι και έλεγαν πως η οικογένειά μας είχε πλέον ολοκληρωθεί», πρόσθεσε. «Εγώ όμως δεν ένιωθα έτσι και ένιωθα πικρία απέναντί τους, αλλά και απέναντι στα αδέλφια μου».
«Για περισσότερο από έναν χρόνο δεν τους αποκαλούσα καν αδέλφια μου, γιατί σκεφτόμουν ότι δεν έχουμε πραγματική συγγένεια και ότι εγώ δεν το είχα ζητήσει όλο αυτό».
«Μετά συνειδητοποίησα ότι δεν ήταν δικό τους λάθος. Όμως, ένα κομμάτι μου εξακολουθεί να νιώθει πικρία και δεν έχω καταφέρει να δεθώ συναισθηματικά μαζί τους, γιατί νιώθω πολύ αποστασιοποιημένος από την οικογένειά μου».
Οι γονείς του, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν αναγνώριζαν τα λάθη τους. Τον έβαζαν να αλλάζει πάνες, να ταΐζει τα μωρά και να τα προσέχει ως babysitter.
Τον πίεζαν να παίρνει άδεια από τη δουλειά του για να τους βοηθάει.
Πριν από μία εβδομάδα, όταν επέστρεψε στο σπίτι, οι γονείς του τον «έστησαν στον τοίχο», κατηγορώντας τον ότι χάνει χρόνο από ποιοτικές στιγμές με τα αδέλφια του και ρίχνοντάς του το φταίξιμο, λέγοντας πως απλώς είναι ένας «βασανισμένος έφηβος».
Εκείνος απάντησε στους γονείς του ότι δεν έχει οικογένεια, αφού την έχασε όταν εκείνοι απορροφήθηκαν πλήρως στην προσπάθειά τους να αποκτήσουν περισσότερα παιδιά.
«…Τους είπα ότι έχασαν τα πάντα, ξοδεύοντας χρόνια προσπαθώντας να κάνουν περισσότερα παιδιά, και δεν μπορούν να περιμένουν αυτά τα χρόνια να μην έχουν καταστρέψει ολοκληρωτικά τη σχέση μας», συνέχισε.
«Τελικά τσακωθήκαμε, και τους είπα ότι μου έκλεψαν τόση χαρά από την παιδική μου ηλικία και για μένα δεν άξιζε όλο αυτό. Αυτό τους εξόργισε πολύ, γιατί ενδιαφέρονται μόνο για τη δική τους ευτυχία και να έχουν την μεγαλύτερη οικογένεια που ήθελαν».
Σκοπεύει να μετακομίσει με τους παππούδες του μόλις τελειώσει το λύκειο και μένει να αναρωτιέται αν έκανε λάθος που είπε όλα αυτά στους γονείς του. Είναι τυχερός που είχε τους παππούδες του και έτσι βρήκε μια λύση.
