Το πρωί της Παρασκευής 24 Απριλίου, ο Θάνος Μπίρκος ήταν καλεσμένος στο «Super Κατερίνα». Ο αγαπημένος ηθοποιός περιέγραψε το πώς αντιμετώπισε τον θάνατο του πατέρα του, ενώ τότε είχε θέατρο, ενώ δήλωσε και ότι μέσα από αυτό το δυσάρεστο γεγονός ωρίμασε.
Μιλώντας για τον θάνατο του πατέρα του, ο Θάνος Μπίρκος είπε ότι: «Είχα θέατρο τότε. Αλλά θα πω κάτι, το οποίο είχα διαβάσει όταν ήμουν στη σχολή, που είχε πει ο Καφετζόπουλος, και μου έχει μείνει στο μυαλό. Το είχε πει σε μία συνέντευξη. Είπε ότι εμένα αν πονάει το χέρι μου σαν Καφετζόπουλος, αν ανεβώ στη σκηνή, του ρόλου δεν του πονάει το χέρι του. Αυτός που πλήρωσε από κάτω να δει κάποιον του οποίου το χέρι δεν πονάει, γιατί θα πρέπει να δει κάποιον που πονάει το χέρι του;».
«Ήταν σαν να έφυγα ξαφνικά, αν είχα κάποια ψήγματα εφηβείας μέσα μου»
Συνεχίζοντας, ο καλλιτέχνης εξήγησε πως: «Γυρνάς τον διακόπτη. Είναι μιάμιση ώρα, δύο ώρες, μαζεύεις όλη τη δύναμη, όταν χρειάζεται να βγεις λίγο από την σκηνή, ξαναπέφτεις λιγάκι, και μετά χαμόγελο, ρόλος… Εγώ στηρίζομαι πάρα πολύ πάνω στον ρόλο, τι θα έκανε ο ρόλος, ακόμα και αν συνέβαινε αυτό το πράγμα στον ρόλο, για να μπορέσω να “φύγω”, να “ξεκολλήσω” λίγο από εμένα, γιατί αλλιώς θα πάω σπίτι. Εκεί τα ντουβάρια όχι απλά γίνονται πιο στενά, εκεί προσπαθείς να γκρεμίσεις τα ντουβάρια για να πας να βρεις τον άνθρωπο που “έχασες”. Να λέμε την αλήθεια».
Ακόμα, ο Θάνος Μπίρκος εξομολογήθηκε ότι: «Το μόνο σίγουρο είναι ότι ωρίμασα μέσα από τον χαμό του πατέρα μου. Ότι είναι σαν να έφυγα ξαφνικά, αν είχα κάποια ψήγματα εφηβείας μέσα μου. Σαν να τους είπα “γεια, δεν είμαι πια έφηβος, είμαι πλέον ώριμος άνδρας να πατήσω στα πόδια μου, να διεκδικήσω, να ρισκάρω”. Και όλα αυτά με χαμόγελο, γιατί δεν έχει παραπέρα».
