«Θεέ μου, αυτή είναι η Τεχεράνη»: Οι πιλότοι των B-2 αποκαλύπτουν τι συνέβη στην αμερικανική επίθεση κατά των πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν

Έπειτα από αποστολή 37 ωρών, πληρώματα των στρατηγικών βομβαρδιστικών B-2 Spirit αποκαλύπτουν για πρώτη φορά όσα συνέβησαν κατά την επιχείρηση «Midnight Hammer», όταν έπληξαν με διατρητικές βόμβες GBU-57 τις υπόγειες πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν στο Φορντό και τη Νατάνζ. Μέσα από έρευνα του αμερικανικού Air & Space Forces Magazine, περιγράφονται η αγωνία πάνω από την Τεχεράνη, οι αναπροσαρμογές της τελευταίας στιγμής λόγω της ενίσχυσης των αεραγωγών με σκυρόδεμα και το σχέδιο παραπλάνησης μιας επιχείρησης που προετοιμαζόταν επί δεκαπέντε χρόνια. Οι εκτιμήσεις ειδικών κάνουν λόγο για καίριο πλήγμα στις δυνατότητες εμπλουτισμού ουρανίου, με το ακριβές μέγεθος των καταστροφών να παραμένει ακόμη υπό διερεύνηση.

ΣΥΝΟΨΗ ΑΡΘΡΟΥ

Τα βασικά σημεία του άρθρου

  • Για πρώτη φορά, οι πιλότοι των αμερικανικών στρατηγικών βομβαρδιστικών B-2 Spirit περιγράφουν όσα συνέβησαν στα πιλοτήρια κατά τη διάρκεια της επιχείρησης «Midnight Hammer» («Σφυρί του Μεσονυχτίου»), με την οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες έπληξαν τις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν τον Ιούνιο του 2025.
  • Μέλη των πληρωμάτων αποκαλύπτουν λεπτομέρειες για την αποστολή των 37 ωρών, την αγωνία πριν από τις εκρήξεις, τις αλλαγές της τελευταίας στιγμής και την επιχείρηση παραπλάνησης που επέτρεψε στα βομβαρδιστικά να φτάσουν στους στόχους τους. Η επίθεση πραγματοποιήθηκε με διαδοχικές ρίψεις διατρητικών βομβών GBU-57 Massive Ordnance Penetrator κατά της υπόγειας εγκατάστασης του Φορντό.
  • Οι εκτιμήσεις καταγράφουν σημαντικές καταστροφές στις δυνατότητες εμπλουτισμού ουρανίου της Τεχεράνης, με αναλυτές να επισημαίνουν ότι το προηγούμενο πρόγραμμα φυγοκεντρητών του Ιράν έχει ουσιαστικά πάψει να υφίσταται με τη μορφή που είχε πριν από την επίθεση.

Το κείμενο κάθε σύνοψης ελέγχεται από δημοσιογράφους του ENIKOS

Google Προσθέστε το ENIKOS ως προτιμώμενη πηγή στη Google

Έπειτα από 18 ώρες πτήσης, δύο Αμερικανοί πιλότοι ενός βομβαρδιστικού B-2 διέκριναν μέσα στο σκοτάδι τα φώτα μιας μεγάλης πόλης. Κάτω από τα φτερά τους απλωνόταν η Τεχεράνη. «Γαμώτο, αυτή είναι η Τεχεράνη!», αναφώνησε ο ένας. Λίγα λεπτά αργότερα, δύο βόμβες βάρους περίπου 13,6 τόνων η καθεμία έπεφταν προς την υπόγεια πυρηνική εγκατάσταση του Φορντό, σηματοδοτώντας την έναρξη μιας από τις πιο σύνθετες αμερικανικές αεροπορικές επιχειρήσεις των τελευταίων ετών.

Για πρώτη φορά, οι πιλότοι των αμερικανικών στρατηγικών βομβαρδιστικών B-2 Spirit περιγράφουν όσα συνέβησαν στα πιλοτήρια κατά τη διάρκεια της επιχείρησης «Midnight Hammer» («Σφυρί του Μεσονυχτίου»), με την οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες έπληξαν τις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν τον Ιούνιο του 2025.

Σε εκτενή έρευνα των Κρις Γκόρντον και Τομπάιας Νέγκελε, που δημοσιεύτηκε στις 18 Νοεμβρίου 2026 στο αμερικανικό περιοδικό Air & Space Forces Magazine, μέλη των πληρωμάτων αποκαλύπτουν λεπτομέρειες για την αποστολή των 37 ωρών, την αγωνία πριν από τις εκρήξεις, τις αλλαγές της τελευταίας στιγμής και την επιχείρηση παραπλάνησης που επέτρεψε στα βομβαρδιστικά να φτάσουν στους στόχους τους.

Για λόγους ασφαλείας, οι δημοσιογράφοι χρησιμοποιούν ψευδώνυμα για τους στρατιωτικούς που συμμετείχαν.

«Το κάνουμε πραγματικά»

Η αποστολή είχε σχεδιαστεί και επαναληφθεί αμέτρητες φορές σε ασκήσεις. Ωστόσο, καθώς οι πιλότοι πλησίαζαν την Τεχεράνη, συνειδητοποίησαν ότι αυτή τη φορά δεν επρόκειτο για προσομοίωση.

«Το κάνουμε. Είναι αληθινό», είπε ένας από τους αεροπόρους.

Στο εσωτερικό του βομβαρδιστικού επικρατούσε απόλυτη συγκέντρωση. Οι πιλότοι έλεγχαν διαρκώς τους διακόπτες, τα όργανα πλοήγησης και τον χρόνο που απέμενε μέχρι τη ρίψη.

Όταν έφτασε η προκαθορισμένη στιγμή, οι θυρίδες οπλισμού άνοιξαν και δύο τεράστιες διατρητικές βόμβες GBU-57 Massive Ordnance Penetrator απελευθερώθηκαν.

Το αεροσκάφος, απαλλαγμένο πλέον από περίπου 27 τόνους φορτίου, έγινε αισθητά πιο ευέλικτο.

«Πάμε να φύγουμε από εδώ!», είπε ένας πιλότος. Ο συνάδελφός του, όμως, ζήτησε να περιμένουν.

Το πλήρωμα έστρεψε το αεροσκάφος και παρακολούθησε την περιοχή του στόχου. Πέρασαν πέντε δευτερόλεπτα, δέκα, δεκαπέντε.

Τότε μια τεράστια πύρινη σφαίρα υψώθηκε πάνω από το βουνό, φωτίζοντας το τοπίο μέσα στη νύχτα. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες, η λάμψη έφτασε σε ύψος αντίστοιχο ενός δεκαώροφου κτιρίου.

Η επίθεση στο Φορντό είχε ξεκινήσει.

Μια επιχείρηση που σχεδιαζόταν επί 15 χρόνια

Η προετοιμασία της επιχείρησης είχε αρχίσει πολύ πριν από την απόφαση του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ να διατάξει τα πλήγματα.

Το 2009, αναλυτές των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών εντόπισαν μέσω δορυφορικών εικόνων ασυνήθιστες κατασκευαστικές εργασίες σε ορεινή περιοχή νοτιοδυτικά της Τεχεράνης.

Επρόκειτο για το Φορντό, μια εγκατάσταση εμπλουτισμού ουρανίου κατασκευασμένη βαθιά μέσα στο βουνό, ώστε να προστατεύεται από αεροπορικές επιθέσεις.

Επί περίπου 15 χρόνια, Αμερικανοί στρατιωτικοί και τεχνικοί εμπειρογνώμονες μελετούσαν την εγκατάσταση, συγκεντρώνοντας πληροφορίες για το βάθος της, τις εισόδους, τα συστήματα εξαερισμού και τις πιθανές αδυναμίες της.

Παράλληλα, η αμερικανική Πολεμική Αεροπορία ανέπτυσσε τη βόμβα GBU-57, ένα ειδικό όπλο σχεδιασμένο για την καταστροφή υπόγειων και ιδιαίτερα ενισχυμένων στόχων.

Το B-2 Spirit ήταν το μοναδικό αεροσκάφος που μπορούσε να μεταφέρει τις συγκεκριμένες βόμβες.

Οι σχεδιαστές της επιχείρησης επικεντρώθηκαν στους κατακόρυφους αεραγωγούς του Φορντό, επιδιώκοντας να αξιοποιήσουν τα ανοίγματα αυτά για να προκαλέσουν καταστροφές βαθιά μέσα στην εγκατάσταση.

Η αποτελεσματικότητα του σχεδίου εξαρτιόταν από τη διαδοχική πυροδότηση των βομβών σε συγκεκριμένα βάθη και με εξαιρετικά ακριβή χρονισμό.

Το Ιράν άλλαξε τα δεδομένα την τελευταία στιγμή

Λίγες ημέρες πριν από την επίθεση, οι αμερικανικές υπηρεσίες διαπίστωσαν ότι οι Ιρανοί επιχειρούσαν να καλύψουν με σκυρόδεμα τους αεραγωγούς του Φορντό.

Η κίνηση αυτή ανέτρεψε κρίσιμες παραμέτρους του σχεδιασμού.

Οι Αμερικανοί έπρεπε πλέον να χρησιμοποιήσουν τις πρώτες βόμβες για να καταστρέψουν το πρόσθετο στρώμα σκυροδέματος και στη συνέχεια να πλήξουν τις υπόγειες εγκαταστάσεις.

Οι αλλαγές συνεχίστηκαν ακόμη και όταν τα πληρώματα είχαν αποσυρθεί για την υποχρεωτική ανάπαυσή τους πριν από την αποστολή.

Σύμφωνα με τον σχεδιαστή της επιχείρησης που εμφανίζεται στην έρευνα με το ψευδώνυμο «Όσκαρ», η τελική εκδοχή του σχεδίου επιβεβαιώθηκε μόλις 16 ώρες πριν από την αποστολή.

Ο ίδιος περιέγραψε πώς οι στρατιωτικοί χρειάστηκε να αναπροσαρμόσουν μια επιχείρηση την οποία τα πληρώματα είχαν ήδη μελετήσει και απομνημονεύσει.

Τα βομβαρδιστικά-δολώματα και η μυστική διαδρομή

Ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα ήταν η διατήρηση της μυστικότητας.

Η απογείωση επτά βομβαρδιστικών B-2 από την αεροπορική βάση Γουάιτμαν, στο Μιζούρι, ήταν δύσκολο να περάσει απαρατήρητη.

Για τον λόγο αυτό, οι Αμερικανοί οργάνωσαν μια επιχείρηση παραπλάνησης.

Επιπλέον βομβαρδιστικά απογειώθηκαν με κατεύθυνση προς τα δυτικά, προκαλώντας δημοσιεύματα που συνέδεαν τις κινήσεις τους με πιθανή ανάπτυξη στον Ειρηνικό ή στον Ινδικό Ωκεανό.

Την ίδια ώρα, τα επτά αεροσκάφη της πραγματικής αποστολής κατευθύνονταν ανατολικά, διασχίζοντας τον Ατλαντικό και τη Μεσόγειο, με τελικό προορισμό το Ιράν.

Οι πιλότοι είχαν λάβει εντολή να διατηρούν σιγή ασυρμάτου. Αρκετοί δεν είχαν ενημερώσει ούτε τις οικογένειές τους για τον πραγματικό προορισμό τους.

«Δεν της είπα τίποτα», ανέφερε ο πιλότος με το ψευδώνυμο «Άλφα», αναφερόμενος στη σύζυγό του.

37 ώρες μέσα σε ένα βομβαρδιστικό

Η επιχείρηση αποτέλεσε μια εξαιρετικά απαιτητική δοκιμασία σωματικής και ψυχικής αντοχής για τους 14 πιλότους.

Κάθε B-2 διαθέτει δύο θέσεις στο πιλοτήριο, περιορισμένο χώρο για ανάπαυση, μικροκύματα για το φαγητό και τουαλέτα.

Κατά τη διάρκεια της πολύωρης πτήσης, τα πληρώματα προσπαθούσαν να ξεκουραστούν για 30 ή 45 λεπτά κάθε φορά, ανάμεσα στους ελέγχους των συστημάτων και στους διαδοχικούς ανεφοδιασμούς στον αέρα.

Ορισμένοι πιλότοι χρησιμοποιούσαν καφεΐνη ή, με ιατρική έγκριση, διεγερτικά φάρμακα για να παραμείνουν σε εγρήγορση.

Η ατμόσφαιρα στο εσωτερικό των αεροσκαφών ήταν ιδιαίτερα ξηρή, ενώ η παρατεταμένη ακινησία απαιτούσε προσοχή λόγω του κινδύνου θρόμβωσης.

Στην επιχείρηση συμμετείχαν συνολικά περίπου 125 αεροσκάφη, μεταξύ των οποίων μαχητικά F-22, F-35, F-16 και A-10, καθώς και δεκάδες ιπτάμενα τάνκερ KC-135 και KC-46.

Τα πιο αγωνιώδη δευτερόλεπτα

Έξι B-2 είχαν ως αποστολή να πλήξουν το Φορντό, ενώ το έβδομο κατευθύνθηκε προς τη Νατάνζ.

Το πρώτο βομβαρδιστικό έπρεπε να καταστρέψει το σκυρόδεμα που είχε τοποθετηθεί πάνω από τους αεραγωγούς.

Τα επόμενα πληρώματα όφειλαν να ακολουθήσουν με εξαιρετική ακρίβεια, καθώς ακόμη και μια μικρή χρονική απόκλιση μπορούσε να επηρεάσει το αποτέλεσμα.

Ο πιλότος με το ψευδώνυμο «Τσάρλι» εξήγησε ότι το περιθώριο χρονικής απόκλισης ήταν μόλις 15 δευτερόλεπτα προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση.

Η πρώτη επίθεση πραγματοποιήθηκε στις 02:10, τοπική ώρα Ιράν. Oι πιλότοι του δεύτερου αεροσκάφους περίμεναν να διαπιστώσουν εάν η αρχική έκρηξη είχε επιτύχει τον σκοπό της, ώστε να γνωρίζουν αν έπρεπε να τροποποιήσουν τις ρυθμίσεις των δικών τους βομβών.

Ακολούθησαν διαδοχικά πλήγματα στους αεραγωγούς και στις υπόγειες εγκαταστάσεις.

Από το βομβαρδιστικό που πετούσε προς τη Νατάνζ, ένας πιλότος παρακολούθησε τη λάμψη της πρώτης έκρηξης στο Φορντό.

«Η πρώτη ήταν τεράστια», θυμήθηκε, περιγράφοντας μια πύρινη σφαίρα που έφτανε σε ύψος δεκαώροφου κτιρίου.

Ο φόβος των ιρανικών πυραύλων

Παρότι τα βομβαρδιστικά κατάφεραν να πλήξουν τους στόχους τους, η αποστολή δεν είχε ολοκληρωθεί.

Τα πληρώματα έπρεπε να απομακρυνθούν από τον ιρανικό εναέριο χώρο, γνωρίζοντας ότι μπορούσαν ακόμη να βρεθούν αντιμέτωπα με την αντιαεροπορική άμυνα.

Οι πιλότοι παρακολουθούσαν διαρκώς για ενδείξεις εισερχόμενων πυραύλων.

Σύμφωνα με τις μεταγενέστερες αξιολογήσεις της επιχείρησης, οι ιρανικές δυνάμεις δεν εκτόξευσαν πυρά εναντίον των B-2, αν και οι προειδοποιήσεις που ακούγονταν στα πιλοτήρια διατηρούσαν την ένταση.

Ένας από τους πιλότους είχε υποσχεθεί στον εαυτό του ότι, εάν κατάφερνε κάποτε να φτάσει πάνω από τον στόχο, θα έτρωγε ένα σάντουιτς για να αποδείξει πόσο ψύχραιμος ήταν.

Πραγματοποίησε τελικά την υπόσχεσή του, αλλά κατάφερε να φάει μόνο μία μπουκιά.

Μόλις το πρώτο βομβαρδιστικό βγήκε με ασφάλεια από τον ιρανικό εναέριο χώρο, το πλήρωμα μετέδωσε το μήνυμα ότι η αποστολή είχε ολοκληρωθεί και ήταν ασφαλές.

Οι οικογένειες έμαθαν την αλήθεια από την τηλεόραση

Όταν ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε δημοσίως τα αμερικανικά πλήγματα στις 22 Ιουνίου 2025, τα βομβαρδιστικά βρίσκονταν ακόμη στον δρόμο της επιστροφής.

Οι πιλότοι έμαθαν από τα πληρώματα των αεροσκαφών ανεφοδιασμού ότι η επιχείρηση είχε ήδη γίνει παγκόσμια είδηση.

Πολλές από τις οικογένειές τους πληροφορήθηκαν τι είχε συμβεί παρακολουθώντας τηλεόραση.

Έπειτα από 37 ώρες πτήσης, τα B-2 επέστρεψαν στη βάση Γουάιτμαν, όπου τους περίμεναν συγγενείς και συνάδελφοι.

Οι εξαντλημένοι πιλότοι υποβλήθηκαν σε ιατρική φροντίδα και στη συνέχεια οδηγήθηκαν σε ασφαλή εγκατάσταση για την αποτίμηση της επιχείρησης και την εξέταση δορυφορικών εικόνων από τους στόχους.

Μόνο τότε, σύμφωνα με το δημοσίευμα, έμαθαν την επίσημη ονομασία της αποστολής στην οποία είχαν συμμετάσχει: «Midnight Hammer».

Πόσο μεγάλη ήταν η καταστροφή στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν;

Η αμερικανική επιχείρηση περιλάμβανε συνολικά 14 διατρητικές βόμβες GBU-57 που μεταφέρθηκαν από τα B-2, ενώ πύραυλοι Tomahawk, εκτοξευμένοι από υποβρύχιο, έπληξαν και την εγκατάσταση του Ισφαχάν.

Οι μεταγενέστερες εκτιμήσεις κατέγραψαν σημαντικές καταστροφές στις δυνατότητες εμπλουτισμού ουρανίου του Ιράν, χωρίς ωστόσο να έχει εξακριβωθεί πλήρως η έκταση των ζημιών.

Ο Ντέιβιντ Όλμπραϊτ, πρόεδρος του Ινστιτούτου Επιστήμης και Διεθνούς Ασφάλειας και πρώην επιθεωρητής όπλων του ΟΗΕ, δήλωσε στο Air & Space Forces Magazine ότι το προηγούμενο πρόγραμμα φυγοκεντρητών του Ιράν έχει ουσιαστικά πάψει να υφίσταται με τη μορφή που είχε πριν από την επίθεση.

Παράλληλα, εκτίμησε ότι η Τεχεράνη θα αντιμετωπίσει μεγάλες δυσκολίες εάν επιχειρήσει να αποκαταστήσει πλήρως τις δυνατότητες που διέθετε.

Ωστόσο, το ακριβές μέγεθος των καταστροφών παραμένει αβέβαιο.

Η νέα έρευνα φωτίζει κυρίως όσα συνέβησαν μέσα στα αμερικανικά βομβαρδιστικά: την προετοιμασία, την εξάντληση, τις αποφάσεις της τελευταίας στιγμής και τον φόβο των πληρωμάτων κατά την εκτέλεση μιας αποστολής που σχεδιαζόταν επί σχεδόν μιάμιση δεκαετία.

Google Προσθέστε το ENIKOS στην Google
Ακολουθήστε το ENIKOS στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.