«Νιώθω τυχερή που είμαι ακόμα ζωντανή». Με αυτά τα λόγια η 75χρονη Susan Gasson περιγράφει τη μακρά και δύσκολη μάχη της με τον καρκίνο, έχοντας διαγνωστεί τέσσερις φορές μέσα σε διάστημα 40 ετών με διαφορετικές μορφές της νόσου.
Παρά τις αλλεπάλληλες δοκιμασίες, συνεχίζει να κοιτάζει μπροστά και να αντλεί δύναμη από την οικογένειά της, με βασική επιθυμία να βρίσκεται στο πλευρό των εγγονιών της και να ζήσει μαζί τους τις σημαντικές στιγμές της ζωής τους.
«Διαγνώστηκα με καρκίνο 4 φορές – Νιώθω τυχερή που είμαι ζωντανή και βλέπω τα εγγόνια μου να μεγαλώνουν»
Μια γιαγιά τεσσάρων εγγονιών, η οποία ζει με τον καρκίνο εδώ και τέσσερις δεκαετίες μετά από τέσσερις ξεχωριστές διαγνώσεις, δηλώνει «τυχερή που είναι ζωντανή» καθώς ανυπομονεί να «βλέπει τα εγγόνια της να μεγαλώνουν».
Η Susan Gasson, σήμερα 75 ετών, η οποία ζει στο Γκρήνουιτς του Λονδίνου, έχει διαγνωστεί από τη δεκαετία του 1980 με τέσσερις διαφορετικούς τύπους καρκίνου: του μαστού, του τραχήλου της μήτρας, του θυρεοειδούς και, πιο πρόσφατα το 2020, καρκίνο του πνεύμονα.
Έχει λάβει το μεγαλύτερο μέρος της θεραπείας της στο εξειδικευμένο νοσοκομείο Royal Marsden NHS Foundation Trust, συμπεριλαμβανομένης της τελευταίας χειρουργικής επέμβασης για την αφαίρεση του καρκίνου στον πνεύμονα, την οποία ακολούθησαν κύκλοι χημειοθεραπείας και ακτινοθεραπείας.
Όταν ο καρκίνος επανεμφανίστηκε, η Susan παραπέμφθηκε σε μια νέα κλινική δοκιμή, η οποία προσφέρει ελπίδα σε ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα που φέρουν τη μετάλλαξη του γονιδίου HER2 — μια μετάλλαξη που μπορεί να διεγείρει την υπερβολική ανάπτυξη και διαίρεση των κυττάρων.
Σύμφωνα με το νοσοκομείο Marsden, πριν από αυτή τη δοκιμή δεν υπήρχε στοχευμένη θεραπεία για άτομα με αυτή τη μετάλλαξη, με αποτέλεσμα οι ασθενείς να βασίζονται σε επαναλαμβανόμενους κύκλους χημειοθεραπείας με σοβαρές παρενέργειες.
Σήμερα, η Susan βλέπει τον όγκο στον πνεύμονά της να συρρικνώνεται, χωρίς να χρειάζεται να υποβληθεί σε περαιτέρω χημειοθεραπείες. Έτσι, συνεχίζει τη ζωή της και καταφέρνει να βρίσκεται στο πλευρό της οικογένειάς της, γιορτάζοντας μαζί τους σημαντικές στιγμές και σταθμούς. «Νιώθω τυχερή που είμαι ζωντανή, που είμαι ακόμα εδώ και μπορώ να βλέπω τα εγγόνια μου να μεγαλώνουν», δήλωσε η ίδια.
Οι 2 διαγνώσεις καρκίνου πριν κλείσει τα 40
Η Susan εξηγεί ότι οι γονείς και οι παππούδες της είχαν ιστορικό καρκίνου. Στις αρχές της δεκαετίας του ’80, όταν ήταν μόλις 30 ετών, ανακάλυψε ένα εξόγκωμα στο μέγεθος μπιζελιού στο δεξί της στήθος. Μετά από επίσκεψη στον γιατρό της στο Χέρτφορντσιρ, παραπέμφθηκε στο Marsden για περαιτέρω εξετάσεις, όπου διαγνώστηκε με καρκίνο του μαστού.
Οι γιατροί προχώρησαν σε ογκοεκτομή (αφαίρεση του όγκου και μέρους του γύρω ιστού) και δεν χρειάστηκε επιπλέον θεραπεία. «Είχε μέγεθος μπιζελιού, αλλά όταν έκαναν την ογκοεκτομή, βρήκαν μια ολόκληρη μάζα. Μου περιέγραψαν ότι ήταν πολλά μικρά ογκίδια», ανέφερε.
Στη συνέχεια, μετά από έντονη αιμορραγία κατά την περίοδο και αφού διαγνώστηκε με αναιμία, οι γιατροί εντόπισαν ινομυώματα. Υποβλήθηκε σε υστερεκτομή (αφαίρεση της μήτρας) στο Νοσοκομείο Watford General την περίοδο 1985-1986, κατά την οποία οι γιατροί ανακάλυψαν προκαρκινικά κύτταρα.
«Ήταν καρκίνος του τραχήλου της μήτρας, αλλά κατάφεραν να τον αφαιρέσουν εντελώς», εξηγεί η Susan. «Ανησυχούσα πολύ λόγω των μικρών παιδιών μου, ενώ εκείνη την περίοδο έπαιρνα και διαζύγιο από τον πρώτο μου σύζυγο. Ήταν τραυματική εμπειρία, αλλά προσπαθώ να μην κολλάω σε αυτά – πιστεύω ότι αυτό με βοηθάει».
Η ίδια αποδίδει στη θετική της στάση, την δύναμη που χρειάστηκε για να αντιμετωπίσει τη δεύτερη διάγνωση, ενώ η φροντίδα των παιδιών της αποτέλεσε για εκείνη μια ευχάριστη διέξοδο και έναν τρόπο να παραμένει δραστήρια. Παράλληλα, αποφάσισε να επιστρέψει στο κολλέγιο, όπου σπούδασε διαφήμιση, μάρκετινγκ και δημόσιες σχέσεις. Στα μέσα της δεκαετίας των 30 της ήταν το μεγαλύτερο σε ηλικία άτομο στην τάξη της, όμως αυτό δεν την εμπόδισε να ολοκληρώσει με επιτυχία τις σπουδές της και να αποκτήσει το δίπλωμά της.
Η μάχη με τον καρκίνο του θυρεοειδούς
Αν και η υστερεκτομή προκάλεσε πρόωρη εμμηνόπαυση, η Susan έκανε τακτικές κολποσκοπήσεις και είχε απόλυτη εμπιστοσύνη στην ιατρική ομάδα του Marsden. Λίγο αργότερα, ο πατέρας της έφυγε από τη ζωή από καρκίνο του οισοφάγου και η μητέρα της υποβαλλόταν σε θεραπεία για καρκίνο του θυρεοειδούς. Τότε, η Susan ανακάλυψε ακόμα ένα εξόγκωμα. «Ανακάλυψα ένα όγκο στον λαιμό μου, με τον ίδιο τρόπο που τον είχε εντοπίσει και η μητέρα μου. Ήταν σαν ένα μικρό αυγό».
Αν και αρχικά θεωρήθηκε ότι σχετιζόταν με την καρωτίδα, η γυναίκα διαγνώστηκε τελικά με καρκίνο του θυρεοειδούς το 1996. Υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση αφαίρεσης του θυρεοειδούς και στη συνέχεια σε ακτινοθεραπεία.
«Στο Sutton έχουν έναν ειδικό θάλαμο όπου σε υποβάλλουν σε ακτινοβολία, με αποτέλεσμα να είσαι ραδιενεργός για περίπου μία εβδομάδα μετά. Σε εκείνο το σημείο είχα ήδη επιζήσει από άλλους δύο καρκίνους και, παρόλο που η μητέρα μου είχε πεθάνει στο μεταξύ από καρκίνο του θυρεοειδούς, εναπόθεσα και πάλι την εμπιστοσύνη μου στο νοσοκομείο».
Λόγω των πολλαπλών διαγνώσεων και του οικογενειακού ιστορικού, η Susan υποβλήθηκε σε γενετικό έλεγχο, όντας από τους πρώτους ανθρώπους που έκαναν τέτοιες εξετάσεις. Υπήρχε η υποψία για σύνδρομο Cowden — μια σπάνια κληρονομική διαταραχή που αυξάνει τον κίνδυνο κακοηθειών — αλλά τελικά αποκλείστηκε.
«Δεν επέτρεψα στον καρκίνο να κυριαρχήσει στη ζωή μου και προσπαθώ να μην το πολυσκέφτομαι», τονίζει.
Η τέταρτη διάγνωση: Καρκίνος του πνεύμονα και η θεραπεία-σταθμός
Η Susan συνέχισε να ζει τη ζωή της στο έπακρο: λάτρευε το θέατρο και την όπερα, ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο κάνοντας κρουαζιέρες με τον δεύτερο σύζυγό της και συμμετείχε ενεργά σε επιτροπές τέχνης στο Λονδίνο. Ωστόσο, το 2020, η τέταρτη διάγνωση ξεκίνησε με έναν επίμονο βήχα που έμοιαζε με απλό ερεθισμό στον λαιμό.
Μετά από ακτινογραφία που έδειξε μια μη φυσιολογική μάζα, η Susan διαγνώστηκε επίσημα στο Marsden με μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (SCLC). Η ύπαρξη πρωτοπαθών καρκίνων σε τέσσερα διαφορετικά σημεία του σώματος θεωρείται εξαιρετικά σπάνια στην ιατρική βιβλιογραφία.
«Μου αφαιρέσαν ένα αρκετά μεγάλο κομμάτι του πνεύμονα και έκαναν αναστομωτική αφαίρεση σε τμήμα της αεροφόρου οδού. Ήταν σοκ… αυτή η επέμβαση ήταν πιο τραυματική, πιο επώδυνη και πιο εξασθενητική από τις προηγούμενες».
Μετά την επέμβαση, τη χημειοθεραπεία και την ακτινοθεραπεία, οι επανέλεγχοι έδειξαν ότι ο καρκίνος είχε επιστρέψει. Τότε ήταν που οι γιατροί της πρότειναν τη συμμετοχή στη νέα κλινική δοκιμή. «Ανακουφίστηκα επειδή είχα κάνει ήδη πολλούς κύκλους χημειοθεραπείας στο παρελθόν και είχα υποφέρει πολύ από τις παρενέργειες».
Η συμβουλή της 75χρονης που ζει με τον καρκίνο
Η συμβουλή της προς άλλους καρκινοπαθείς είναι να «παραμένουν αισιόδοξοι» και να «κρατούν τον εαυτό τους απασχολημένο», βρίσκοντας δραστηριότητες που τους ευχαριστούν.
«Ο καρκίνος μου έχει συρρικνωθεί και οι παρενέργειες είναι ελάχιστες, επιτρέποντάς μου να έχω πολύ καλύτερη ποιότητα ζωής», είπε. «Χάρη σε αυτή την κλινική δοκιμή, πρόλαβα να δω την πρώτη μου εγγονή να πηγαίνει στο πανεπιστήμιο και ελπίζω να τη δω και όταν αποφοιτήσει».
Όταν ζήτησε από τα παιδιά της τρεις λέξεις για να την περιγράψουν, η κόρη της είπε: «Πεισματάρα, ανεξάρτητη, γενναία». Ο γιος της πρόσθεσε: «Ανθεκτική, ανιδιοτελής, δοτική».
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
