Ο ξαφνικός θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη προκάλεσε θλίψη στους ανθρώπους που τον ακολουθούσαν επί δεκαετίες, αλλά και σε πρόσωπα που συνεργάστηκαν στενά μαζί του κατά τη διάρκεια της καλλιτεχνικής του πορείας. Ένας από αυτούς είναι ο Κώστας Καλημέρης, μουσικός παραγωγός και στενός συνεργάτης του τραγουδιστή, ο οποίος μίλησε στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΑΝΤ1 και στον Νίκο Χατζηνικολάου.
Ο Γιώργος Μαζωνάκης ξεκίνησε από πολύ μικρή ηλικία στη Νίκαια και στη διάρκεια της καριέρας του διεύρυνε το ρεπερτόριό του, δοκιμάζοντας διαφορετικά είδη μουσικής. Παράλληλα, οι εμφανίσεις του συχνά χαρακτηρίζονταν από επιλογές που προκαλούσαν το ενδιαφέρον του κοινού.
Για τους θαυμαστές του, ο «Μαζώ», όπως είχε καθιερωθεί να αποκαλείται, διατήρησε όλα αυτά τα χρόνια μια άμεση σχέση με το κοινό του. Η ιδιαίτερη σκηνική του παρουσία και οι ανατρεπτικές επιλογές αποτέλεσαν χαρακτηριστικά της δημόσιας εικόνας που διαμόρφωσε στη μακρόχρονη διαδρομή του στο ελληνικό τραγούδι.
«Μπορούσε να είχε σωθεί»
Ο Κώστας Καλημέρης, εμφανώς συγκινημένος, χαρακτήρισε τον Γιώργο Μαζωνάκη «απόλυτο σταρ», επισημαίνοντας παράλληλα ότι παρέμεινε, όπως είπε, ο πιο ευαίσθητος άνθρωπος που είχε γνωρίσει στη ζωή του.
Αναφερόμενος στην προσωπική κατάσταση του τραγουδιστή, ο μουσικός παραγωγός υποστήριξε ότι οι σχέσεις με την οικογένειά του και η μοναξιά που βίωσε τον είχαν επηρεάσει.
«100%, η κατάσταση με την οικογένειά του και η μοναξιά που βίωσε τον επηρέασαν και τον επιβάρυναν», ανέφερε.
Στη συνέχεια, ο στενός συνεργάτης του Γιώργου Μαζωνάκη αναφέρθηκε στις ενέργειες της οικογένειάς του, εκφράζοντας την άποψη ότι θα μπορούσαν να είχαν συμβάλει στη σωτηρία του.
«Ο Γιώργος μπορούσε να είχε σωθεί, γι’ αυτό που πολλοί κατηγόρησαν την οικογένειά του. Όσο κι αν φάνηκε σκληρό αυτό που έκανε η οικογένειά του, πιστεύω ότι μπορούσε να είχε σωθεί μέσα από αυτό», πρόσθεσε.
Στο τέλος της συζήτησης, ο Νίκος Χατζηνικολάου ρώτησε τον Κώστα Καλημέρη τι θα έλεγε στον Γιώργο Μαζωνάκη εάν εκείνος μπορούσε να τον ακούσει. Ο μουσικός παραγωγός δυσκολεύτηκε αρχικά να απαντήσει και, στη συνέχεια περιορίστηκε στη φράση: «Τόσο κρίμα και τόσο άδικο».
