Ο διεθνούς φήμης τραγουδιστής Γιώργος Περρής μιλά στο enikos.gr για τα όνειρα που δεν πρόδωσε ποτέ, τις ταμπέλες που περιορίζουν τους καλλιτέχνες στην Ελλάδα και την παγκόσμια διάσταση της μουσικής που ακολουθεί.
της Νάντιας Ρηγάτου
Με λιμάνι την Ελλάδα και ορίζοντα το εξωτερικό, ο Γιώργος Περρής, με αφορμή τη μεγάλη συναυλία στον Κήπο του Μεγάρου Αθηνών στις 9 Ιουλίου μιλά για την πρόσφατη διάκρισή του, του Ιππότη του Τάγματος των Γραμμάτων και των Τεχνών της Γαλλικής δημοκρατίας, τη μοναδικότητα της Ελλάδας αλλά και τα σχόλια που κατά καιρούς έχει γίνει αποδέκτης.
-Τι θα ζήσουμε στον κήπο του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών την Τρίτη 9 Ιουλίου μαζί σου;
Νομίζω αυτό που αγαπώ περισσότερο στη μουσική: μια βραδιά χωρίς σύνορα ή περιορισμούς. Τραγούδια από τη δισκογραφία μου, τραγούδια άλλων που αγαπώ, τραγούδια στα ελληνικά, τα γαλλικά και τα αγγλικά και φυσικά τις ιστορίες από τις διαδρομές μου που μου αρέσει να μοιράζομαι με το κοινό μου. Ο Κήπος του Μεγάρου είναι ένας χώρος που αγαπώ πολύ, σου επιτρέπει ταυτόχρονα να νιώθεις ότι βρίσκεσαι σε μία μεγάλη σκηνή, αλλά και σε μια παρέα φίλων. Ανυπομονώ για τις 9 Ιουλίου!
-«Μαζί ή Κανείς» ο τίτλος της συναυλίας έχει μια κτητικότητα. Πόσο σε εκφράζει αυτός ο τίτλος στη ζωή σου;
Για μένα δεν έχει να κάνει καθόλου με την κτητικότητα ο τίτλος αυτός, αλλά με τη βαθιά πεποίθηση ότι εμείς οι άνθρωποι μπορούμε να υπάρξουμε μόνο ενωμένοι. Δεν πάμε πουθενά μόνοι στην ζωή. Έχουμε όλοι μας ανάγκη τη σχέση με τους ανθρώπους. Πάντα ήμουν άνθρωπος των ουσιαστικών σχέσεων, είτε μιλάμε για φιλίες, συνεργασίες ή τον έρωτα. Πιστεύω ότι η ζωή μικραίνει όταν δεν είμαστε «μαζί».
-Καλλιτεχνικά ανάμεσα σε Ελλάδα και εξωτερικό, ως επαγγελματικές συνθήκες ποιες θεωρείς πιο συμβατές στη δική σου προσωπικότητα; Ποια είναι η μεγαλύτερη διαφορά που έχεις διακρίνει;
Δεν χρειάστηκε ποτέ να επιλέξω ανάμεσα στο ένα ή το άλλο. Η Ελλάδα είναι το λιμάνι μου και το εξωτερικό είναι ο ορίζοντας μου. Υπάρχουν στοιχεία από κάθε πλευρά που αγαπώ και επιλέγω. Η διαφορά που ίσως παρατηρώ είναι ότι στο εξωτερικό η καλλιτεχνική ταυτότητα καθορίζεται λιγότερο μέσα από ταμπέλες και περισσότερο μέσα από το ίδιο το έργο σου. Αυτό είναι κάτι που με εκφράζει και το έχω ανάγκη, γιατί η φύση μου είναι πολυγλωσσική και πολυπολιτισμική, με περιορίζουν πολύ οι ταμπέλες, ειδικά όταν έχω επίγνωση του πόσο τεράστια είναι η διάσταση της μουσικής. Σίγουρα όμως η Ελλάδα έχει μία συναισθηματική ένταση και μία ποίηση που δεν την βρίσκεις εύκολα αλλού.
-Η πιο συγκινητική καλλιτεχνική συνάντηση που είχες μέχρι σήμερα με ποιον ήταν και πως ένιωθες;
Θα μπορούσα να σας αναφέρω πολλούς ανθρώπους που σημάδεψαν τη διαδρομή μου και τη μουσική μου, αλλά η συνεργασία μου με τον Michel Legrand ήταν κάτι που με καθόρισε. Ήταν ένας από τους ήρωες μου και το να βρεθώ δίπλα του επί σκηνής ήταν ένα από τα μεγαλύτερα δώρα της ζωής. Τον θυμάμαι ακόμα να μου λέει -πάντα στον πληθυντικό ως υπόδειγμα σεβασμού- «κύριε Περρή, την τελειότητα δεν θα την αγγίξουμε ποτέ. Αλλά αλοίμονό μας αν πάψουμε να την κυνηγάμε». Δεν θα τον ξεχάσω ποτέ και γι’ αυτό πάντα τραγουδώ τα τραγούδια του.
-Θα ήθελα να μοιραστείς μαζί μας κάτι που σου έχει συμβεί στο πλαίσιο των διεθνών συναυλιών σου και τώρα το θυμάσαι και γελάς.
Θυμάμαι πάντα την περιοδεία για τον πρώτο μου διεθνή δίσκο που κράτησε περίπου 3 χρόνια, όπου από τις πολλές εναλλαγές των πόλεων, χωρών και ξενοδοχείων, δεν ήξερα από ένα σημείο κι έπειτα πού βρισκόμουν, ποιος ήταν ο αριθμός του δωματίου μου. Ένα βράδυ θυμάμαι που έπεσα πάνω στον τοίχο καθώς είχα ξεχάσει που ήταν η τουαλέτα μέσα στον ύπνο μου και νόμιζα ότι πήγαινα αλλού. Δεν θα ξεχάσω όμως επίσης ποτέ σε μία συναυλία στο Μόντρεαλ που κάποιος μου φώναξε «είσαι και δικός μας πια!». Ήταν από τα πιο συγκινητικά πράγματα που έχω ακούσει ποτέ.
-Ποιο ήταν το πιο καλό και το ποιο το πιο άσχημο σχόλιο που έχεις δεχθεί ως δημόσιο πρόσωπο;
Κάθε φορά που κάποιος με σταματάει στο δρόμο για να μου εκφράσει την αγάπη του, είναι σαν παράσημο. Πριν μερικές μέρες κάποιος μου είπε «Με κάνεις να νιώθω ότι μπορώ να είμαι ο εαυτός μου» κι εγώ έλιωσα από τη συγκίνηση. Έχω ακούσει αρκετά άσχημα σχόλια, μην ξεχνάτε ότι όταν είσαι δημόσιο πρόσωπο, σημαίνει αυτομάτως -ειδικά στην εποχή μας- ότι ο καθένας μπορεί να γράψει ό,τι θέλει για σένα, είτε για τη δουλειά σου είτε για την προσωπικότητά σου. Έχω ακούσει άπειρα πράγματα, από το ότι παραείμαι κοντός, ότι δεν είμαι αρκετά σέξι ως το ότι παραείμαι καλός τραγουδιστής για να κάνω καριέρα. Αυτό που με δυσκόλευε πάρα πολύ παλιότερα ήταν κάθε φορά που άκουγα τη φράση «δεν ξέρουμε τι να σε κάνουμε…. Δεν είσαι ακριβώς ούτε αυτό, ούτε το άλλο» κι εγώ πάσχιζα να εξηγήσω και να προσδιοριστώ. Με τα χρόνια κατάλαβα ότι αυτή ακριβώς η διαφορετικότητά μου ήταν και η μεγαλύτερή μου δύναμη, καθόρισε την πορεία μου στη μουσική.
–Πρόσφατα πήρες τη διάκριση του Ιππότη του Τάγματος των Γραμμάτων και των Τεχνών της Γαλλικής δημοκρατίας. Πως ήταν για σένα αυτή η σημαντική στιγμή; Ένιωσες συγκίνηση; Δικαίωση;
Ήταν μία από τις σημαντικότερες στιγμές της ζωής μου. Την ώρα που η Πρέσβειρα της Γαλλίας μου απένειμε το παράσημο εκ μέρους της άλλης μου πατρίδας, πέρασαν από το μυαλό σαν τυφώνας είκοσι χρόνια δουλειάς, ταξιδιών, αμφιβολίας και αμφισβήτησης, ονείρων, επιμονής, χαράς και δυσκολιών. Δεν θα το έλεγα δικαίωση γιατί η τέχνη δεν είναι αγώνας δρόμου με νικητή. Είναι όμως μια βαθιά τιμή και η υπενθύμιση ότι έκανα το χατίρι στον μικρό Γιώργο που ήθελε οπωσδήποτε να τραγουδήσει, δεν πρόδωσα το όνειρό του.
-Τι ονειρεύεσαι για την προσωπική σου ζωή; Πως σε φαντάζεσαι σε 10 χρόνια;
Έχω ατελείωτα όνειρα! Εύχομαι να έχω την ίδια και περισσότερη περιέργεια για την ζωή, για τον ψυχισμό των ανθρώπων. Θα ήθελα να συνεχίσω να ταξιδεύω, να δημιουργώ, να αγαπώ και να αγαπιέμαι. Σε δέκα χρόνια με φαντάζομαι ήρεμο, με λίγη περισσότερη αποδοχή και σοφία. Θα ήθελα να εξακολουθώ να ανεβαίνω στη σκηνή με ενθουσιασμό και χαρά. Θα μου άρεσε επίσης να έχω παιδιά!
-Επόμενα επαγγελματικά σχέδια;
Αυτό το καλοκαίρι η μοναδική συναυλία που θα δώσω θα είναι αυτή στον Κήπο του Μεγάρου στις 9 Ιουλίου, καθώς όλο τον υπόλοιπο χρόνο θα βρίσκομαι στούντιο για την ηχογράφηση του επόμενου διεθνούς μου δίσκου. Θα είναι ένα από τα πιο προσωπικά αλλά και σημαντικά άλμπουμ της ζωής μου, αλλά δεν μπορώ ακόμα να σας πω λεπτομέρειες!
Info
ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΕΡΡΗΣ
«Μαζί ή Κανείς»
Κήπος Μεγάρου Μουσικής
Πέμπτη 9 Ιουλίου 2026
