Στοιχεία της Έκθεσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την υλοποίηση των στόχων του 2030 στην Ε.Ε. παρουσίασε στο πλαίσιο του Συνεδρίου «Ελλάδα 2030» ο Πέτρος Κόκκαλης, πολιτικός, περιβαλλοντικός ακτιβιστής και κοινωνικός επιχειρηματίας.
Της Δήμητρας Πανανού
Όπως είπε ο κ. Κόκκαλης η έκθεση της Eurostat παρουσιάστηκε την περασμένη εβδομάδα για τους στόχους βιώσιμης ανάπτυξης, τους στόχους του 2030. «Η έκθεση είναι μια ξεκάθαρη πολιτική προειδοποίηση. Μας λέει ότι η ανάπτυξη χωρίς ανθεκτικότητα έχει ξεκάθαρη ημερομηνία λήξης. Η Ευρώπη προχωρά αλλά όχι παντού. Ότι πετυχαίνει σε ορισμένους οικονομικούς και κοινωνικούς δείκτες αλλά απομακρύνεται από κρίσιμους οικολογικούς στόχους. Και κυρίως μας θυμίζει ότι η πρόοδος δεν αποτιμάται μόνο με το ΑΕΠ που έχει κυριαρχήσει στη συζήτηση μέχρι τώρα. Γιατί μία χώρα μπορεί να αναπτύσσεται και οι πολίτες να μην μπορούν να πληρώσουν τα ενοίκια. Μπορεί να προσελκύει επενδύσεις και να χάνει έδαφος, νέους ανθρώπους και εμπιστοσύνη. Μπορεί να αυξάνει το προϊόν της αλλά να μειώνει την ανθεκτικότητά της», ανέφερε.
Το 2015 όταν συμφωνήθηκαν οι στόχοι βιώσιμης ανάπτυξης, συμφωνήθηκαν στόχοι ευθύνης, είπε ο κ. Κόκκαλης. «Οι στόχοι βιώσιμης ανάπτυξης μας λένε πως θα μπορέσουμε να οργανώσουμε τις κοινωνίες μας να ζουν με αξιοπρέπεια. Αυτό σημαίνει πέραν από το ΑΕΠ μετράμε όχι μόνο την παραγωγή αλλά και την υγεία. Όχι μόνο την κατανάλωση αλλά και το αποτύπωμά της. Όχι μόνο την απασχόληση αλλά και αν η εργασία εξασφαλίζει μια ζωή με νόημα και αξιοπρέπεια. Όχι μόνο τις επενδύσεις αλλά αν οι επενδύσεις προστατεύουν τα δημόσια αγαθά ή αν τα υπονομεύουν» υποστήριξε.
Όπως τόνισε ο εισηγητής της έκθεσης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, κ. Κόκκαλης, «δεν αρκεί πια να παρακολουθούμε την πρόοδο. Πρέπει να μπορούμε να αποδείξουμε σκληρά δεδομένα εάν οι πολιτικές μας δουλεύουν ή όχι. Και πρέπει να συμφωνήσουμε ποιος ακριβώς αριθμός θα σημαίνει επιτυχία το 2030, όχι απλώς βελτίωση. Πόση φτώχεια θεωρούμε επιτυχία; Πόσες απώλειες νερού στα δίκτυα μπορούμε να ανεχτούμε; Ποιο επίπεδο υπερφόρτωσης του τόπου κατοικίας θεωρούμε οικονομικά βιώσιμο; κ.α. Αν δεν συμφωνήσουμε σε τιμές στόχων για το 2030 τότε δεν έχουμε σχέδιο, έχουμε περιγραφή».
Η φετινή εικόνα της Ευρώπης, ανέφερε ο Πέτρος Κόκκαλης, είναι σύνθετη. Η Ε.Ε. έχει σημειώσει σημαντική πρόοδο σε 5 στόχους: στην αξιοπρεπή εργασία και οικονομική ανάπτυξη, στην υπεύθυνη κατανάλωση και την παραγωγή, στη μείωση των ανισοτήτων, στην ισότητα των φύλων και στην ποιοτική εκπαίδευση. Την ίδια στιγμή, όμως, δεν υπάρχει πρόοδος στον πιο κρίσιμο στόχο, τον εταιρικό στόχο που μετράει τη συνεργασία και η Ευρώπη κινείται προς τα πίσω στον στόχο για το καθαρό νερό και στον στόχο για τη ζωή στη στεριά και τη βιοποικιλότητα.
«Σε ό, τι αφορά στην κοινωνική Ευρώπη η Eurostat καταγράφει 93,3 εκατ. ανθρώπους σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού το 2024. Η Ευρώπη δεν βρίσκεται σε τροχιά επίτευξης του στόχου της να βγάλει τουλάχιστον 16 εκατ. ανθρώπους από τη φτώχεια ή τον κοινωνικό αποκλεισμό έως το 2030. Στην Ε.Ε. το 8,2% του πληθυσμού δαπανάει πάνω από το 40% του διαθέσιμου εισοδήματος για στέγαση, ενώ στην Ελλάδα αυτό το ποσοστό αγγίξει το 30%. Αυτός ο αριθμός είναι ένας πολιτικός σεισμός», τόνισε.
Όπως υπογράμμισε, η Ευρώπη δεν μπορεί να μετράει μόνο τι παράγει εντός των συνόρων της αλλά και τι προκαλεί με την κατανάλωσή της εκτός των συνόρων της. «Η E.Ε. με το 5,5% του παγκόσμιου πληθυσμού παράγει το 7,8% των παγκοσμίων εκπομπών αερίου θερμοκηπίου, έχει το 5,9% στο υλικό αποτύπωμα της κατανάλωσης και το 8,4% στο αποτύπωμα της καλλιεργήσιμης γης. Η ευρωπαϊκή ευημερία παραμένει μεγαλύτερη από το δίκαιο μερίδιο της στον πλανήτη», σχολίασε.
Σε ό, τι αφορά στη χώρα μας είπε ότι «η Ελλάδα πρέπει να περάσει από την ενσωμάτωση στη δέσμευση. Όχι απλώς π.χ. στηρίζουμε το δείκτη δέσμευσης για την απώλεια στο νερό αλλά πόσο νερό χάνουμε στα δίκτυά μας. Η Δημοκρατία χρειάζεται αριθμούς όχι για να αντικαταστήσουμε την πολιτική αλλά για να αναγκαστούμε να πούμε την αλήθεια. Η Ελλάδα δεν χρειάζεται υψηλότερη ανάπτυξη αλλά καλύτερη ανάπτυξη».
