Μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη έδωσε η ηθοποιός Άριελ Κωνσταντινίδη, αυτή την εβδομάδα, στο νέο τεύχος του περιοδικού Λοιπόν και τον δημοσιογράφο Παναγιώτη Βαζαίο.
Ανάμεσα σε άλλα, μάλιστα, η γνωστή ηθοποιός μίλησε για την αείμνηστη Αλίκη Βουγιουκλάκη και για το τραύμα που προκάλεσε στην παιδική της, τότε, ηλικία η απώλεια της.
- “Θέλω να πάμε, τώρα, σε ένα πολύ σημαντικό κεφάλαιο της ζωής σου. Στην Αλίκη Βουγιουκλάκη. Αυτές τις ημέρες, με αφορμή το μνημόσυνο της, είδαμε ξανά πολλά αφιερώματα. Τι ένιωσες φέτος”;
- “Η αλήθεια είναι ότι φέτος ήταν η πρώτη χρονιά που μου έλειψε τόσο έντονα. Δεν θυμάμαι πως ήταν τα πρώτα καλοκαίρια μετά τον θάνατο της. Όμως τώρα, πηγαίνοντας στο μνημόσυνο, ένιωσα κάτι πολύ δυνατό. Ανατριχιάζω ακόμα και που το λέω.
Ήθελα τόσο πολύ να εμφανιστεί ξαφνικά μπροστά μου. Να σταματούσε ο χρόνος και να την έβλεπα να έρχεται από κάπου. Ήταν μια πολύ προσωπική, βαθιά συναισθηματική ανάγκη”.
“Η παρουσία της ζωντανή μέσα μου”
- “Έχουν περάσει τριάντα χρόνια και, όμως, η παρουσία της παραμένει ζωντανή μέσα σου”…
- “Πολύ. Θυμάμαι ότι για πολλούς μήνες μετά τον θάνατο της την έβλεπα συνεχώς στα όνειρα μου. Ήταν μια απώλεια που τη βίωσα σαν να έχασα γονιό. Ήμουν θυμωμένη. Έλεγα “πως με άφησες;”.
Είχα πόνο, φόβο, νεύρα, απορία. Δεν μπορούσα να διαχειριστώ το γεγονός ότι έφυγε τόσο ξαφνικά. Ήμουν πολύ ανώριμη συναισθηματικά τότε και όλο με διέλυσε”.
- “Με αφορμή το φετινό μνημόσυνο σχολιάστηκε και η απουσία του Γιάννη Παπαμιχαήλ. Θέλεις να τοποθετηθείς”;
- “Γνωρίζω αρκετά πράγματα, όμως δεν υπάρχει κανένας λόγος να μιλήσω δημόσια γι’ αυτά. Δεν μου ανήκει αυτή η ιστορία”.
