Σε σύμβολο της στεγαστικής κρίσης στην Ισπανία έχει μετατραπεί η 87χρονη Μαρία ντελ Κάρμεν Αμπασκάλ, η οποία εκδιώχθηκε από το διαμέρισμα της Μαδρίτης όπου ζούσε επί 70 χρόνια. Από το κρεβάτι του νοσοκομείου, όπου μεταφέρθηκε μετά την έξωση, κάλεσε τους Ισπανούς να «παλέψουν» για τα σπίτια τους, την ώρα που η υπόθεσή της αναζωπυρώνει τη συζήτηση για τα υψηλά ενοίκια, την έλλειψη κατοικιών και τις εξώσεις στη χώρα. Σύμφωνα με ανάλυση των New York Times, η ιστορία της 87χρονης έχει αγγίξει ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο σημείο της ισπανικής κοινωνίας και εντείνει την πολιτική πίεση προς την κυβέρνηση του Πέδρο Σάντσεθ.
Η Μαρία ντελ Κάρμεν Αμπασκάλ, γνωστή ως Μαρίκαρμεν, εμφανίστηκε σε βίντεο από νοσοκομείο της Μαδρίτης, δύο ημέρες μετά την απομάκρυνσή της από το σπίτι της.
«Δεν κατάφερα να υπερασπιστώ το σπίτι μου, αλλά πάλεψα ώστε οι άλλοι να μάθουν να παλεύουν για το δικό τους», είπε.
Η 87χρονη κάλεσε τους πολίτες να συμμετάσχουν στη διαδήλωση κατά των εξώσεων που έχει προγραμματιστεί για το απόγευμα του Σαββάτου στη Μαδρίτη.
«Σας παρακαλώ, παλέψτε», ήταν το μήνυμά της.
Το βίντεο καταγράφηκε την Πέμπτη και δημοσιοποιήθηκε την Παρασκευή από ένωση ενοικιαστών, η οποία διοργανώνει την κινητοποίηση.
Η οργάνωση ανέφερε ότι η Αμπασκάλ θα παραμείνει για μερικές ημέρες στο νοσοκομείο, αφού υπέστη επεισόδιο έντονου άγχους μετά την έξωση. Η κατάσταση της υγείας της δεν χαρακτηρίζεται σοβαρή.
Η αστυνομία έσπασε την πόρτα του σπιτιού της
Η υπόθεση απέκτησε πανεθνική διάσταση την Τετάρτη, όταν αστυνομικοί απομάκρυναν ακτιβιστές οι οποίοι είχαν οχυρωθεί έξω από το διαμέρισμα σε μια προσπάθεια να αποτρέψουν την έξωση.
Στη συνέχεια, η αστυνομία έσπασε την πόρτα του σπιτιού όπου η ηλικιωμένη γυναίκα είχε ζήσει επί επτά δεκαετίες.
Οι εικόνες της απομάκρυνσής της κυκλοφόρησαν ευρέως και προκάλεσαν νέες αντιδράσεις για το πρόβλημα της στέγασης στην Ισπανία.
Σε μία από τις συγκεντρώσεις που πραγματοποιήθηκαν την ίδια ημέρα, διαδηλωτής κρατούσε πανό με τη φράση: «Είμαστε όλοι Μαρίκαρμεν».
Η υπόθεση της Αμπασκάλ εξελίχθηκε έτσι από μια μακροχρόνια διαμάχη μίσθωσης σε σύμβολο μιας πολύ ευρύτερης σύγκρουσης γύρω από το ποιος μπορεί πλέον να αντέξει οικονομικά να ζει στις μεγάλες ισπανικές πόλεις.
Ζούσε στο ίδιο σπίτι από τη δεκαετία του 1950
Η οικογένεια της 87χρονης εγκαταστάθηκε στο συγκεκριμένο διαμέρισμα τη δεκαετία του 1950.
Σύμφωνα με τη δικηγόρο της, Μπεατρίς Ντούρο, ο πατέρας της είχε αποκτήσει τότε το δικαίωμα μίσθωσης. Μετά τον θάνατό του, το συμβόλαιο πέρασε στη σύζυγό του και στη συνέχεια, το 2005, στη Μαρίκαρμεν.
Η 87χρονη εξακολουθούσε να ζει εκεί όταν το ακίνητο αγοράστηκε το 2020 από την εταιρεία Urbagestión.
Ακολούθησαν χρόνια δικαστικών αντιπαραθέσεων μεταξύ της ενοικιάστριας και της εταιρείας.
Η υπόθεση έφτασε τελικά μέχρι το Ανώτατο Δικαστήριο της Ισπανίας, το οποίο τον Μάρτιο αποφάνθηκε υπέρ της Urbagestión.
Η διαμάχη για αύξηση του ενοικίου από 500 σε 1.900 δολάρια
Σύμφωνα με τη δικηγόρο της Αμπασκάλ, η εταιρεία επιχείρησε να αυξήσει το μηνιαίο ενοίκιο από περίπου 500 δολάρια σε 1.900 δολάρια.
Η ίδια υποστηρίζει ότι η ηλικιωμένη γυναίκα δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει σε ένα τέτοιο ποσό, καθώς η μηνιαία σύνταξή της ανερχόταν περίπου στα 1.500 δολάρια.
Η Urbagestión παρουσιάζει διαφορετική εκδοχή.
Σε ανακοίνωση που μεταδόθηκε από ισπανικά μέσα ενημέρωσης, η εταιρεία υποστήριξε ότι η Αμπασκάλ απομακρύνθηκε επειδή είχε λήξει η μίσθωσή της και αρνήθηκε ότι είχε επιχειρήσει να αυξήσει το ενοίκιο.
Η εταιρεία δεν απάντησε σε αίτημα των New York Times για σχολιασμό.
Mari Carmen se ha convertido en un símbolo de la lucha contra los fondos buitres.
Su lucha es la nuestra.Nos pide que llenemos las calles y que no dejemos de luchar.
Nuestro mejor homenaje para ella es que vea que su lucha no ha sido en vano.Por cierto, lo que ha hecho y hace… pic.twitter.com/G9cJYpBWXi
— José Vico 🔻🇵🇸🇿🇦 (@josevico4) September 25, 2026
Γιατί η υπόθεση προκάλεσε τόσο μεγάλη αντίδραση
Σύμφωνα με την ανάλυση των New York Times, η υπόθεση της Μαρίκαρμεν ήρθε να συμπυκνώσει την αγανάκτηση που έχει δημιουργήσει τα τελευταία χρόνια το στεγαστικό πρόβλημα στην Ισπανία.
Οι αυξήσεις στις τιμές αγοράς και στα ενοίκια έχουν εξελιχθεί σε μία από τις μεγαλύτερες κοινωνικές και πολιτικές ανησυχίες στη χώρα, ιδιαίτερα σε πόλεις όπως η Μαδρίτη και η Βαρκελώνη.
Η έξωση μιας 87χρονης γυναίκας από το σπίτι όπου πέρασε σχεδόν ολόκληρη τη ζωή της έδωσε στο ζήτημα ένα ισχυρό ανθρώπινο πρόσωπο και οδήγησε χιλιάδες ανθρώπους σε κινητοποιήσεις.
Η υπόθεση ασκεί παράλληλα πρόσθετη πίεση στον πρωθυπουργό Πέδρο Σάντσεθ, ο οποίος είχε υποσχεθεί ότι η αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης θα αποτελούσε κυβερνητική προτεραιότητα.
Έλλειμμα 755.000 κατοικιών
Τα στοιχεία αποτυπώνουν το μέγεθος του προβλήματος.
Σύμφωνα με την Τράπεζα της Ισπανίας, η χώρα αντιμετωπίζει έλλειμμα περίπου 755.000 κατοικιών, σε συνολικό πληθυσμό περίπου 50 εκατομμυρίων ανθρώπων.
Οι ειδικοί αποδίδουν την πίεση στην αγορά σε συνδυασμό παραγόντων.
Η κατασκευή νέων κατοικιών δεν έχει ακολουθήσει τη ζήτηση, ενώ μετά την πανδημία περισσότεροι από τρία εκατομμύρια μετανάστες έχουν εγκατασταθεί στην Ισπανία.
Παράλληλα, η τουριστική ζήτηση έχει αυξηθεί εντυπωσιακά. Για το 2026 προβλέπεται ότι περίπου 100 εκατομμύρια τουρίστες θα επισκεφθούν τη χώρα, αριθμός-ρεκόρ.
Η αυξημένη ζήτηση έχει δώσει τη δυνατότητα στους ιδιοκτήτες να ζητούν υψηλότερα ενοίκια, ενώ οι μισθοί δεν έχουν αυξηθεί με αντίστοιχο ρυθμό.
Στη Μαδρίτη χρειάζονται περίπου 18 χρόνια μισθού για ένα σπίτι
Η δυσκολία πρόσβασης στην ιδιοκτησία είναι ιδιαίτερα έντονη στη Μαδρίτη.
Σύμφωνα με στοιχεία του CaixaBank Research, ένας κάτοικος της ισπανικής πρωτεύουσας θα χρειαζόταν ποσό αντίστοιχο με περίπου 18 χρόνια ετήσιου μισθού για να αγοράσει ένα διαμέρισμα.
«Όλα αυτά δημιουργούν κάτι σαν τέλεια καταιγίδα: υψηλή ζήτηση και πολύ χαμηλή προσφορά», εξήγησε ο Χόρχε Γκαλίντο, διευθυντής του Esade Center for Economic Policy στη Μαδρίτη.
Η πίεση δεν αφορά μόνο όσους θέλουν να αγοράσουν ακίνητο, αλλά και τους ενοικιαστές, οι οποίοι βλέπουν ολοένα μεγαλύτερο μέρος του εισοδήματός τους να κατευθύνεται στη στέγαση.
Από 68.000 εξώσεις το 2014 σε 25.000 το 2025
Παρότι οι εξώσεις έχουν μειωθεί σημαντικά σε σύγκριση με τα χρόνια της κρίσης της Ευρωζώνης, εξακολουθούν να αποτελούν πολιτικά εκρηκτικό ζήτημα.
Το 2014 είχαν καταγραφεί περίπου 68.000 εξώσεις, ενώ το 2025 ο αριθμός είχε μειωθεί σε περίπου 25.000.
Η υποχώρηση είναι σημαντική, αλλά το θέμα παραμένει ιδιαίτερα ευαίσθητο, καθώς συνδέεται με το αυξανόμενο κόστος ζωής και την αδυναμία πολλών νοικοκυριών να ανταποκριθούν στις τιμές της αγοράς.
Στην περίπτωση της Αμπασκάλ, η καταγγελία περί μεγάλης αύξησης του ενοικίου και το γεγονός ότι το ακίνητο ανήκει σε εταιρεία ακινήτων έχουν προκαλέσει ιδιαίτερη οργή σε τμήματα της ισπανικής Αριστεράς, τα οποία κατηγορούν επενδυτικές εταιρείες ότι συμβάλλουν στην άνοδο των τιμών.
Πρόσθετη πίεση στον Πέδρο Σάντσεθ
Η νέα κοινωνική ένταση έρχεται σε μια ήδη δύσκολη πολιτική συγκυρία για τον Ισπανό πρωθυπουργό.
Ο Σάντσεθ είχε δεσμευτεί πριν αναλάβει την εξουσία ότι θα αντιμετωπίσει το ζήτημα των εξώσεων, ενώ σήμερα βρίσκεται αντιμέτωπος με αυξανόμενες πιέσεις να παρουσιάσει πιο αποτελεσματικά μέτρα για τη στέγαση.
Παράλληλα, σύμφωνα με τους New York Times, η κυβέρνηση βρίσκεται αντιμέτωπη και με ευρύτερη πολιτική κρίση, καθώς συνεργάτες και συγγενικά πρόσωπα του πρωθυπουργού έχουν εμπλακεί σε υποθέσεις και κατηγορίες διαφθοράς.
Νέο νομοσχέδιο μετά την «κοινωνική τραγωδία»
Ενόψει των νέων κινητοποιήσεων, ο Πέδρο Σάντσεθ δεσμεύτηκε ότι η κυβέρνηση θα αντιδράσει σε αυτό που χαρακτήρισε «κοινωνική τραγωδία».
Η κυβέρνηση μειοψηφίας εξετάζει την κατάθεση νομοσχεδίου στο κοινοβούλιο ακόμη και την επόμενη εβδομάδα.
Το σχέδιο θα μπορούσε να προβλέπει αυστηρότερους περιορισμούς στις εξώσεις, πάγωμα ορισμένων ενοικίων και επιτάχυνση στεγαστικών έργων.
Ωστόσο, δεν είναι βέβαιο ότι η κυβέρνηση διαθέτει τις απαραίτητες ψήφους για να περάσει το νομοσχέδιο.
Το καταλανικό αυτονομιστικό κόμμα Junts, το οποίο δεν συμμετέχει στην κυβέρνηση αλλά κατά περίπτωση τη στηρίζει κοινοβουλευτικά, εμφανίζεται σύμφωνα με ισπανικά μέσα ανοιχτό στο ενδεχόμενο να υπερψηφίσει τα νέα μέτρα.
Παρόμοιο νομοσχέδιο είχε απορριφθεί τον Φεβρουάριο από το Junts και τα βασικά κόμματα της αντιπολίτευσης, τα οποία είχαν υποστηρίξει ότι οι σχετικές ρυθμίσεις θα επιβάρυναν τους μικρούς ιδιοκτήτες.
Η υπόθεση της 87χρονης Μαρίκαρμεν, ωστόσο, έχει μεταβάλει ξανά το πολιτικό κλίμα, μετατρέποντας μία μεμονωμένη έξωση σε σημείο αναφοράς για μια κρίση που αφορά εκατομμύρια Ισπανούς.
