Ένα τυχαίο εύρημα στην κοίτη ενός ρυακιού στάθηκε η αφορμή για να έρθει στο φως ένα σπάνιο κομμάτι της προϊστορίας, ξυπνώντας το ενδιαφέρον της επιστημονικής κοινότητας.
Κάτι που αρχικά έμοιαζε με μια απλή, παράξενη πέτρα στα μάτια ενός περαστικού ερευνητή, αποδείχθηκε τελικά πως ήταν ένα άκρως εντυπωσιακό κειμήλιο του παρελθόντος.
Η ανακάλυψη αυτή, η οποία μεταφέρει τους επιστήμονες δεκάδες χιλιάδες χρόνια πίσω στο χρόνο, προσφέρει πολύτιμα νέα δεδομένα για το οικοσύστημα της εποχής, καθώς το εύρημα διατηρήθηκε αναλλοίωτο στο πέρασμα των αιώνων.
Ο τραπεζίτης (δόντι) θα μπορούσε να είναι ηλικίας 50.000 έως 100.000 ετών και βρίσκεται σε «άψογη κατάσταση».
Ένας επιστήμονας που πραγματοποιούσε έρευνα σε ρυάκι της Καλιφόρνια σκόνταψε πρόσφατα πάνω σε κάτι εντελώς αναπάντεχο: ένα δόντι από το στόμα ενός γίγαντα της Εποχής των Παγετώνων.
Η ανακάλυψη του δοντιού, το οποίο ανήκε σε έναν αρχαίο μαστόδοντα του Ειρηνικού, ανακοινώθηκε από την Περιφέρεια Ανοιχτών Χώρων Midpeninsula (Midpen) στην κομητεία Σαν Ματέο της Καλιφόρνια.
Οι μαστόδοντες ήταν τεράστια, φυτοφάγα θηλαστικά που έμοιαζαν με ελέφαντες και εξαφανίστηκαν πριν από περίπου 11.700 χρόνια, προς το τέλος της τελευταίας Εποχής των Παγετώνων.
Μια συναρπαστική ανακάλυψη στο πεδίο της έρευνας
Το δόντι εντοπίστηκε σε ρυάκι προστατευόμενης περιοχής του Midpen από την Μπρίτζιντ Λιντς (Brigid Lynch), γεωμορφόλογο της Balance Hydrologics, η οποία εξέταζε την περιοχή στο πλαίσιο των προσπαθειών για τη βελτίωση του βιοτόπου του απειλούμενου κόκκινου βατράχου της Καλιφόρνια.
«Ως γεωλόγος, έχω βγει πολλές φορές στο πεδίο και έχω δει διάφορα πράγματα, αλλά σίγουρα τίποτα τόσο συναρπαστικό όσο αυτό», δήλωσε η Λιντς σε δελτίο τύπου.
Οι φωτογραφίες του τραπεζίτη αποκαλύπτουν το παράξενο σχήμα του, το οποίο η Λιντς αρχικά πέρασε για μια περίεργα σχηματισμένη πέτρα.
Το δόντι βρίσκεται σε «άψογη κατάσταση», δήλωσε σε συνέντευξή του στο Fox News Digital ο Γουέιν Θόμπσον (Wayne Thompson), Διευθύνων Σύμβουλος της Pacific Paleontology.
Ο Θόμπσον (Thompson), ο οποίος είχε αναλάβει την εξέταση του απολιθώματος και την αξιολόγηση της τοποθεσίας όπου ανακαλύφθηκε, δήλωσε ότι το δόντι πιθανότατα χρονολογείται μεταξύ 50.000 και 100.000 ετών, με βάση το γεωλογικό στρώμα στο οποίο βρέθηκε.
Η «μάχη» της χρονολόγησης και οι λανθασμένες εκτιμήσεις
«Υπάρχει μεγάλη παραπληροφόρηση σχετικά με την ηλικία του δοντιού», δήλωσε ο ίδιος.
«Οι περισσότερες αναφορές εκεί έξω λένε ότι είναι 10.000 ετών, αλλά δεν είναι 10.000 ετών.Από την τοποθεσία όπου βρέθηκε το δείγμα, μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι είναι πολύ, πολύ παλαιότερο από 11.700 χρόνια — πιθανότατα της τάξεως μεταξύ 50.000 και 100.000 ετών», πρόσθεσε.
Ο Θόμπσον δήλωσε ότι η κατάσταση του δοντιού προσφέρει επίσης στοιχεία για το τι συνέβη μετά τον θάνατο του μαστόδοντα, σημειώνοντας ότι «δεν είχε μετακινηθεί πολύ μέσα στο ρέμα όπου πέθανε το ζώο».
«Οι ρίζες των δοντιών του μαστόδοντα είναι εξαιρετικά εύθραυστες.
Το συγκεκριμένο είχε το μεγαλύτερο μέρος των ριζών του τραπεζίτη ακόμη ενσωματωμένο και άθικτο, γεγονός που σημαίνει ότι δεν παρασύρθηκε ούτε στροβιλίστηκε βίαια μέσα στο ρέμα», εξήγησε.
Ο παλαιοντολόγος πιστεύει ότι το υπόλοιπο σώμα του ζώου ενδέχεται να βρίσκεται ακόμη στην τοποθεσία της ανακάλυψης.
«Πιθανότατα αποκολλήθηκε πρόσφατα από το κρανίο, και το κρανίο, μαζί με τα υπόλοιπα οστά, βρίσκονται ακόμη θαμμένα εκεί έξω», δήλωσε.
«Είναι εξαιρετικά σπάνιο να βρεθεί ένας τραπεζίτης μαστόδοντα σε τόσο καλά διατηρημένη κατάσταση», δήλωσε ο Θόμπσον.
«Δεν συμβαίνει συχνά. Είναι κάτι εντελώς ασυνήθιστο», πρόσθεσε ο ίδιος.
Όσον αφορά το μέλλον, ερευνητές από τη Σχολή Βιωσιμότητας Doerr του Πανεπιστημίου Στάνφορντ (Stanford) σχεδιάζουν να πραγματοποιήσουν χρονολόγηση με άνθρακα στον τραπεζίτη, ώστε να προσδιορίσουν την ακριβή ηλικία του.
Παράλληλα, οι ερευνητές θα δημιουργήσουν μια τρισδιάστατη (3D) σάρωση του δοντιού, η οποία θα χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή ενός ακριβούς αντιγράφου.
Ο Θόμπσον σημείωσε ότι οι μαστόδοντες προτιμούσαν τις κοιλάδες με ρυάκια και ποτάμια, όπου τρέφονταν με φύλλα, σε αντίθεση με τα μαμούθ που έβοσκαν χόρτα.
Τα σκλήθρα (alder trees), όπως δήλωσε ο ίδιος, ήταν ανάμεσα στις αγαπημένες πηγές τροφής τους, και συνεχίζουν μέχρι σήμερα να περιβάλλουν το ρυάκι όπου βρέθηκε το δόντι.
«Ακόμη και σήμερα, όταν πήγαμε στην τοποθεσία για να επιθεωρήσουμε το σημείο όπου γινόταν η περιβαλλοντική παρακολούθηση, υπήρχαν εκατοντάδες σκλήθρα κατά μήκος του ρέματος», δήλωσε ο Θόμπσον.
