Ένα μυστήριο καλύπτει εδώ και περισσότερο από έναν αιώνα τις μεγαλύτερες λίμνες του Εθνικού Πάρκου των ΗΠΑ Yellowstone, όπου επισκέπτες και ερευνητές αναφέρουν παράξενους, στιγμιαίους ήχους.
Με περιγραφές που ποικίλλουν από έναν θόρυβο που μοιάζει με το σταθερό βουητό μελισσών μέχρι μακρινή «μουσική» ή καμπάνες, ή ακόμα και τη δόνηση μεταλλικών καλωδίων, το πάρκο έχει μια εκπληκτικά μακρά ιστορία γύρω από αυτούς τους περίεργους ήχους – μια ιστορία που ξεκινά πριν ακόμα η τεράστια αυτή έκταση γης ανακηρυχθεί επίσημα το πρώτο εθνικό πάρκο της Αμερικής.
Παράξενοι ήχοι πάνω από τις λίμνες του Yellowstone
Με την πάροδο του χρόνου έχουν προταθεί αρκετές φυσικές ερμηνείες για το φαινόμενο, αν και η ακριβής αιτία πίσω από την αιθέρια «μουσική» των λιμνών του Yellowstone δεν έχει εξακριβωθεί ποτέ.
Οι ιστορικές αναφορές που περιγράφουν αυτό το ηχητικό μυστήριο επικεντρώνονται γενικά σε μαρτυρίες κοντά στη Λίμνη Yellowstone και τη Λίμνη Shoshone. Σύμφωνα με τον Lee Whittlesey, συνταξιούχο πλέον επαγγελματία ιστορικό που εργάστηκε στο Εθνικό Πάρκο Yellowstone επί 16 χρόνια, οι γραπτές περιγραφές των παράξενων ήχων του πάρκου χρονολογούνται τουλάχιστον από τα τέλη του 19ου αιώνα.
Ανάμεσα στις παλαιότερες και πιο λεπτομερείς αναφορές είναι αυτή που εμφανίστηκε στο βιβλίο του μηχανικού Hiram M. Chittenden το 1895, The Yellowstone National Park: Historical and Descriptive. «Ένα εξαιρετικά περίεργο και ενδιαφέρον ακουστικό φαινόμενο αυτής της περιοχής, αν και σπάνια παρατηρείται από τους τουρίστες, είναι η εμφάνιση παράξενων και ακαθόριστων ήχων από τον αέρα», έγραφε τότε ο Chittenden. «Έχουν επισημανθεί από καιρό από εξερευνητές, αλλά μόνο στην περιοχή των λιμνών Shoshone και Yellowstone».
Ο Chittenden υπογράμμισε ότι οι ήχοι καταγράφονταν συχνότερα τα πρωινά, ήταν συνήθως στιγμιαίοι και τους παρομοίασε με «το κουδούνισμα των τηλεγραφικών καλωδίων ή το βουητό ενός σμήνους μελισσών».
Μια ακόμα παλαιότερη αναφορά καταγράφηκε το 1892 από τον Edwin Linton, ο οποίος ακούγεται να περιγράφει έναν συνδυασμό ήχων που θύμιζε τον άνεμο ανάμεσα στις κορυφές των δέντρων, μακρινές καμπάνες και το βουητό εντόμων. Μια περιγραφή από ένα μέλος της ομάδας του χαρακτήρισε το φαινόμενο ως «μια ελικοειδή δόνηση», ενώ ο Elwood Hofer, ο οδηγός της ομάδας σε εκείνη την αποστολή, φέρεται να το αποκάλεσε «τον πιο μυστηριώδη ήχο που έχει ακουστεί στα βουνά».
Τον επόμενο χρόνο, μια παρόμοια αναφορά καταγράφηκε από τον επιστήμονα S.A. Forbes, ο οποίος περιέγραψε ότι άκουσε έναν παλλόμενο μεταλλικό ήχο («κλανγκ») σαν από άρπα, ο οποίος, όπως και στην αναφορά του Linton, φαινόταν να προέρχεται από την περιοχή γύρω από τις κοντινές κορυφές των δέντρων. Ώρες-ώρες, ο ήχος έμοιαζε επίσης με το ψιθύρισμα «χαμηλόφωνων φωνών που απαντούσαν η μία στην άλλη, ψηλά στον αέρα».
«Ξεκινά με χαμηλή ένταση από πολύ μακριά», έγραψε ο Forbes, προσθέτοντας ότι ο ήχος δυναμώνει σταδιακά καθώς πλησιάζει, παράγοντας όλο και πιο έντονους παλμούς, πριν τελικά «σβήσει» σταδιακά με τον ίδιο τρόπο που εμφανίστηκε.
Ο Chittenden εντυπωσιάστηκε τόσο από τις αναφορές, ώστε υπέθεσε πως σε μια άλλη εποχή και τοποθεσία, τέτοιοι ήχοι θα μπορούσαν να προκαλέσουν αναμφίβολα τρόμο και δεισιδαιμονίες. «Καμία λογική εξήγηση δεν έχει δοθεί ποτέ για αυτό το εξαιρετικό φαινόμενο», σημείωσε.
Ένα μυστήριο παλαιότερο από το Εθνικό Πάρκο Yellowstone
Μία από τις παλαιότερες γνωστές αναφορές για ασυνήθιστους ήχους στην περιοχή χρονολογείται πριν από την επίσημη ανακήρυξη του Yellowstone ως εθνικού πάρκου των ΗΠΑ.
Το 1871, ο γεωλόγος Frank H. Bradley συμμετείχε στη Γεωλογική Αποστολή Hayden – μια ομοσπονδιακά χρηματοδοτούμενη εξερεύνηση που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ιστορία του πάρκου, καθώς τα ευρήματά της έπεισαν το Κογκρέσο να αποφασίσει την επίσημη προστασία του Yellowstone τον επόμενο χρόνο.
Κατά τη διάρκεια εργασιών πεδίου με την αποστολή, ο Bradley θυμήθηκε ότι άκουσε έναν «περίεργο ήχο» -τον οποίο περιέγραψε ως κάτι «ανάμεσα σε σφύριγμα και χλιμίντρισμα αλόγου» – ένα πρωινό καθώς η ομάδα του ετοίμαζε το πρωινό της.
«Ο ήχος δυνάμωσε σε ένταση», έγραψε ο Bradley, «και έγινε πλέον σαφές ότι ριπές ανέμου περνούσαν μέσα από τον αέρα πάνω από εμάς, παρόλο που τα πεύκα δεν έδειχναν ακόμη την παραμικρή κίνηση στην κατώτερη ατμόσφαιρα».
Τι προκαλεί τους ανεξήγητους ήχους του Yellowstone
Στις αρχές του 20ού αιώνα, οι ερευνητές άρχισαν να διατυπώνουν τις πρώτες θεωρίες για να εξηγήσουν το φαινόμενο. Το 1930, μια σύντομη αναφορά στο περιοδικό Popular Science εξέτασε το ενδεχόμενο η σεισμική δραστηριότητα να αποτελεί την κύρια αιτία των θορύβων. Το 1937, ο Neil Miner, φύλακας και φυσιοδίφης του Yellowstone, έβαλε στο τραπέζι μια διαφορετική θεωρία: μια ατμοσφαιρική εξήγηση, η οποία απέδιδε το φαινόμενο σε «οριζόντια κινούμενους στροβίλους αέρα» που, όπως υποστήριξε, κατέβαιναν από κάποιες γειτονικές βουνοκορφές του πάρκου.
Ωστόσο, οι ασυνήθιστοι ήχοι που συνδέονται από παλιά με το Yellowstone ενδέχεται να μην περιορίζονται αποκλειστικά στο συγκεκριμένο πάρκο. Για όσο καιρό οι επισκέπτες του πάρκου καταγράφουν παράξενες ακουστικές εμπειρίες, ανάλογες μαρτυρίες για απόκοσμες εκρήξεις, μουγκρητά, περίεργα βουητά, σφυρίγματα ή ήχους που μοιάζουν με μουσική έχουν καταγραφεί σε διάφορες περιοχές του κόσμου. Ορισμένες από αυτές τις περιπτώσεις μάλιστα ενέπνευσαν γραφικές ονομασίες, όπως τα «Όπλα του Σένεκα» (Seneca Guns) στη Νέα Υόρκη και άλλες παρόμοιες παραλλαγές.
Αν και οι ιδιόμορφοι ήχοι του Yellowstone φαίνεται να ανήκουν σε αυτή την ευρύτερη οικογένεια φυσικών ακουστικών φαινομένων, η ακριβής αιτία τους παραμένει άγνωστη – ακόμη και περισσότερα από 150 χρόνια μετά την πρώτη καταγραφή τους από τον Bradley.
Σε ένα τοπίο που είναι ήδη διάσημο για τους πίδακες θερμών υδάτων (γκέιζερ), τους σεισμούς, τις θερμές πηγές και ένα τεράστιο ηφαιστειακό σύστημα που μπορεί κάποια στιγμή στο μέλλον να εκραγεί ξανά, είναι εύκολο να καταλάβει κανείς πώς αυτοί οι ανεξήγητοι, μουσικοί ήχοι των λιμνών του Yellowstone προσθέτουν μια μοναδική και μυστηριώδη πινελιά στη φυσική ιστορία του παλαιότερου εθνικού πάρκου της Αμερικής.
