Ο Πάνος Ρούτσι, μετά τη δήλωση παράστασης προς υποστήριξη κατηγορίας για τον θάνατο του γιου από τη συνήγορο του, Ζωή Κωνσταντοπούλου, ζήτησε το λόγο και είπε:
«Είναι τρία χρόνια εγώ και η οικογένειά μου και όλοι οι συγγενείς, που έχουμε γίνει συγγενείς γιατί έχουμε όλοι τον ίδιο πόνο, προσπαθούμε να βρούμε την αλήθεια. Από την πρώτη στιγμή που έγινε το έγκλημα, ξέρετε ότι δεν έγινε όπως πρέπει όλη η διαδικασία. Εμείς πονάγαμε που δεν ξέραμε τι έχει γίνει. Το χώρο αυτό έπρεπε πρώτα να τον διασφαλίσουνε και αντί να κάνουν αυτό έριξαν χώμα. Εμείς προσπαθούμε να βρούμε γιατί. Ο Ντένις ήταν 22 ετών. Πονάμε ακόμα και θα πονάμε για όλη μας τη ζωή. Τουλάχιστον όλοι αυτοί που ήταν σε αυτό το έργο και δεν το τελείωσαν ποτέ, να υπάρχουν ασφαλή τρένα, πρέπει να τιμωρηθούν. Τα παιδιά μας ανέβηκαν σε ένα τρένο πιστεύαμε ασφαλές. Περίμενα το παιδί μου στη Θεσσαλονίκη και ποτέ δεν ήρθε. Ακόμα το περιμένω. Ακόμα…
Πιστεύω ότι υπάρχει Δικαιοσύνη και υπάρχουν έντιμοι δικαστές. Εγώ είμαι ένας απλός πολίτης, ένας εργάτης, πιστεύω θα κοιτάξει κατάματα και θα τιμωρηθούν όλοι όσοι ψηλά και αν είναι. Εγώ σαν πατέρας δεν θα σταματήσω ποτέ να ψάχνω την αλήθεια, θα παλέψω, θα τους βρω τους δολοφόνους. Αλλά πρέπει να με βοηθήσετε απο αυτή τη διαδικασία να βγει αυτό το φως. Να μπουν στη φυλακή αυτοί που σκότωσαν το παιδί μου.
Θα συνεχίσουμε να παλεύουμε αλλά αυτό που έγινε σήμερα, να θέλω να μιλήσω με τη δικηγόρο μου και να πέσουν πάνω μου έξι αστυνομικοί και τώρα να με πονάει ο αυχένας μου… Δεν έκανα κάτι. Στην τελευταία σειρά είναι δύο σειρές αστυνομικοί και εμείς δεν βλέπουμε τίποτα».