Παραθέτουμε την επιστολή όπως την παραλάβαμε στο e-mail :
“Εγώ η μάνα ελληνίδα
Είμαι μια μάνα που μεγαλώνει δύο μικρά παιδιά, έχω την τύχη να είμαι άνεργη…. συγνώμη λάθος, να κάθομαι σπίτι και να ανατρέφω τα παιδιά μου σωστά, από κοντά σαν τον παλαιό καλό καιρό. Ξέχασα βέβαια να σας αναφέρω ότι είμαι ελληνίδα ή μάλλον ευρωπαία (μη στενοχωρήσω και τον κύριο Πάγκαλο)! Τα παιδιά μου πάνε στο σχολείο, ανήκουν στο κομμάτι της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, είναι (αυτό που όλοι ασχολούνται και αναφέρουν στις μέρες μας) το μέλλον αυτού του τόπου. Είναι το μέλλον ενός τόπου που δεν υφίσταται πια, που το παρόν του γκρεμίζεται και το αύριο του αφανίζεται. Τριακόσια άτομα και κάποιοι παρατρεχάμενοι φροντίζουν γι’αυτό, πριν από μας για μας. Τα παιδιά μου, γεννήθηκαν μετά την έλευση του ευρώ, είναι τα παιδιά της Ευρώπης (σωστά; κύριε αντιπρόεδρε της Κυβέρνησης). Μιας Ευρώπης με ενιαίο νόμισμα και σύνορα, αλλά με δεκάδες διαβαθμίσεις δημοσιονομικού χάους και όχι μόνο. Είναι τα παιδιά που η Υπουργός Παιδείας θα μορφώσει με νέα βιβλία… ηλεκτρονικά και θα τα μάθει (προφανώς κατά την διάρκεια των συσσιτίων) ότι ανήκουν σε ένα μεγάλο και τρανό ευρωπαϊκό σύνολο ανθρώπων. Θα ξεχάσει περιτέχνως βέβαια να τους αναφέρει ότι αυτά θα είναι η βάση, η πρώτη ύλη αυτού του ευρωπαϊκού κτίσματος όπου πάνω τους όλοι οι άλλοι, οι εταίροι μας, θα χτίσουν και θα δημιουργήσουν την αυτοκρατορία τους. Η γενιά αυτών των παιδιών δεν γνωρίζει ιστορία, δεν έχει προλάβει να διδαχθεί και ίσως δεν πρόκειται ποτέ να αξιωθεί να μάθει από το σχολείο. Δεν ξέρει τι είναι η δραχμή, γνωρίζει μόνο το ευρώ…… και την έλλειψη του από τα σπίτια τους και το μεσημεριανό τους τραπέζι. Είναι αλήθεια οξύμωρο, παιδιά σε αυτή τη μικρή ηλικία να γνωρίζουν τι είναι η κρίση αλλά να μην γνωρίζουν πως είναι τα βιβλία. Στα ευρωπαϊκά σχολεία που φοιτούν αυτά τα παιδιά, τα βιβλία είναι είδος πολυτελείας ή τύχης. Το σχολείο ξεκίνησε γνωστοποιώντας σε αυτά ότι σε κάποια άγνωστη μελλοντική στιγμή θα έρθουν τα βιβλία στα χέρια τους, καταλαβαίνετε…. λόγω κρίσης.Τα ηλεκτρονικά βιβλία βέβαια είναι έτοιμα προ καιρού αλλά τα σχολεία δεν έχουν υπολογιστές….. λόγω κρίσης. Εγώ η μάνα αγωνίζομαι, παλεύω να σώσω τα παιδιά μου από τον ευρωπαϊκό κόλαφο. Να τους μάθω ότι δεν είναι η πρώτη ύλη ενός συστήματος που δεν δέχεται το γεγονός της αποτυχίας του. Ενός συστήματος που έχει γκρεμιστεί προ πολλού, έχει χαθεί κάτω από τον πόνο και τη δυστυχία ολόκληρου του κόσμου. Να τους διδάξω ότι οφείλουν να πάρουν πίσω τα όνειρα και τις ελπίδες τους. Να έχουν αυτογνωσία και να μαθαίνουν από τα λάθη τους. «Δεχτήκαμε» με μεγάλη ευκολία το γεγονός ότι το κομμουνιστικό σύστημα κατέρρευσε σα χάρτινος πύργος στις αρχές του ’90. Η μισή ευρωπαϊκή ήπειρος άλλαξε, μεταλλάχτηκε και ενσωματώθηκε στο πείραμα ενός άκρως φιλελεύθερου καπιταλισμού που δυστυχώς άρχισε από πολύ νωρίς να εμφανίζει σάπια και τρωτά σημεία. Γιατί δυσκολευόμαστε τόσο να καταλάβουμε ότι το σύστημα αυτό της δικής τους ενωμένης Ευρώπης, δεν είναι τίποτα άλλο παρά ενωμένα οικονομικά τραστ; Δεν είναι άραγε εμφανές ότι ο δρόμος που ακολουθείται οδηγεί στην καταστροφή; Εγώ η μάνα, είμαι ελληνίδα και τα παιδιά μου έλληνες και μόνο έλληνες τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο!!!Το μέλλον των παιδιών μου, τους ανήκει και μόνο αυτά και εγώ που τα έφερα στον κόσμο είμαστε υπεύθυνοι γι’αυτό. Κύριοι, είστε λίγοι πολύ λίγοι τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο…Κύριοι, είστε ελεύθεροι… η έξοδος σας περιμένει. Α! και μην περάσετε από το ταμείο είναι άδειο… ξέρετε λόγω κρίσης! ”
