Χάρης Μαυρουδής: «Δεν είχα δει ότι εκεί πέρα που πήγαινα να κάτσω ήταν ο καρχαρίας – Με σήκωσε η εκπαιδεύτρια από το τζάκετ»

Ο Χάρης Μαυρουδής παραχώρησε συνέντευξη στην Μαρία Ηλιάκη, για την εκπομπή «Νωρίς Νωρίς, την Τρίτη (28/4). Ο επιτυχημένος ηθοποιός, αναφέρθηκε σε ένα ταξίδι που είχε κάνει πριν από αρκετά χρόνια στην Ταϊλάνδη, στη διάρκεια του οποίου γνώρισε το πράσινο τσάι και τις καταδύσεις. Επιπλέον, περιέγραψε μία συγκλονιστική στιγμή που είχε ζήσει σε έναν άλλο προορισμό που είχε επισκεφτεί, όπου παραλίγο να κάτσει πάνω σε καρχαρία.

Χάρης Μαυρουδής: Τι είπε για τον θάνατο του πατέρα του – «Αυτό που γράφτηκε ήταν πάρα πολύ φθηνό»

«Ξυπνάω νωρίς και δεν χρειάζομαι και καφέ. Αυτό είναι απότοκο ενός ταξιδιού που είχα κάνει όταν ήμουν 24 ετών στην Ταϊλάνδη. Είχα κάτσει ένα μήνα, εκεί γνώρισα το πράσινο τσάι, και από εκεί που έπινα φραπέ γλυκό με γάλα, άρχισα να πίνω σκέτο πράσινο τσάι. Πήγα στη Ταϊλάνδη και γνώρισα το πράσινο τσάι και τις καταδύσεις, ήταν συγκλονιστικά και τα δύο», είπε στην αρχή της συνέντευξής του.

Αμέσως μετά, ο καλλιτέχνης εξήγησε: «Έκανα καταδύσεις. Δεν ήξερα και υπήρχε ένας Κρητικός που ζούσε στην Ταϊλάνδη, εκπαιδευτής για καταδύσεις. Είχα κάτσει σε ένα νησάκι 17 ημέρες, το ταξίδι είχε κρατήσει ένα μήνα. Ήταν τότε οι καλές εποχές που κάναμε θέατρο, τηλεόραση, και μπορούσαμε να πάμε μετά ένα ταξίδι ενός μήνα στην Ταϊλάνδη.

Εκεί γνώρισα πραγματικά έναν άλλο κόσμο. Τον κόσμο του βυθού! Δεν είχα κάνει ξανά κατάδυση, εκεί εκπαιδεύτηκα, έκανα τις πρώτες καταδύσεις, και είδα ψάρια που δεν φανταζόμουν καν ότι υπάρχουν». 

Η συνάντηση με τον καρχαρία

Ακόμα, εξομολογήθηκε πως: «Καρχαρία έχω δει στη Λανθαρότε, στην Ισπανία ανήκει αλλά είναι στην πλευρά της Αφρικής. Εκείνη την περίοδο δεν είχα κάνει ακόμα την επέμβαση της μυωπίας και ξέραμε ότι θα πάμε να δούμε κάπου καρχαρίες.

Οπότε στην κατάδυση εκείνη, μας κάνει νόημα η οδηγός να κάτσουμε στον βυθό. Στον βυθό κάθεσαι με τα γόνατα στον πυθμένα, για να έχεις καλύτερη εξοικονόμηση από την μπουκάλα. Ξαφνικά λοιπόν εκεί που πάω να κάτσω με τα γόνατα στον πυθμένα, νιώθω το τζάκετ μου να σηκώνεται προς τα πάνω. Ήταν η εκπαιδεύτρια, η οποία με σήκωσε γιατί δεν είχα δει ότι εκεί πέρα που πήγαινα να κάτσω ήταν ο καρχαρίας. Ευτυχώς δεν έκατσα πάνω του και έτσι είμαι εδώ και μιλάω σήμερα». 

Μοιράσου το:

σχολίασε κι εσύ

ENIKOS NETWORK