Η υπόθεση του ομαδικού βιασμού στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ έχει ξεπεράσει τα όρια της πανεπιστημιούπολης της Ιθάκης, στη Νέα Υόρκη, και έχει μετατραπεί σε ένα πρωτοφανές εθνικό σκάνδαλο -όπως το χαρακτηρίζει το New Yorker- που συγκλονίζει ολόκληρες τις ΗΠΑ.
Η δικαστική διαμάχη, οι αποκαλύψεις για τη στάση των αρχών και η ζοφερή πραγματικότητα γύρω από την κουλτούρα των αδελφοτήτων έχουν πυροδοτήσει ένα νέο κύμα οργής, με το κίνημα «Είμαι η Jane Doe» στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να λειτουργεί ως ένα δεύτερο #MeToo.
Την ίδια στιγμή, η υπόθεση έχει ανοίξει συζητήσεις στις αμερικανικές οικογένειες για τη συναίνεση.
Η νύχτα της 19ης Οκτωβρίου 2024
Λίγο πριν από τα μεσάνυχτα της 19ης Οκτωβρίου 2024, μια φοιτήτρια έφτασε στο σπίτι της αδελφότητας Chi Phi, για να δει έναν φίλο της. Σύμφωνα με ένορκη κατάθεση που έδωσε τον Νοέμβριο του 2024 στο Τμήμα Αστυνομίας του Πανεπιστημίου, η 20χρονη προπτυχιακή φοιτήτρια, η οποία αναφέρεται στα δικαστικά έγγραφα ως «Jane Doe», είχε καταναλώσει αλκοόλ νωρίτερα εκείνο το βράδυ.
Στο οίκημα της Chi Phi, άνοιξε μια μπίρα, φλέρταρε και χόρεψε με τον φίλο της. Εκείνος της πρότεινε να κάνουν τρίο (threesome) με ένα από τα μέλη της φοιτητικής εστίας. Η ίδια θυμήθηκε ότι αισθανόταν «αρκετά εντάξει με το να κάνει αυτό το τρίο», το οποίο περιλάμβανε στοματικό και κολπικό σεξ, αν και ο φίλος που το πρότεινε αποσύρθηκε τελικά για να κοιμηθεί, ενώ ο δεύτερος άνδρας άρχισε να έχει τάσεις εμετού.
Σε κάποιο σημείο, η γυναίκα κατανάλωσε κεταμίνη, χωρίς όμως να μπορεί να θυμηθεί «πού ή πότε». Ο δεύτερος άνδρας άρχισε να αγγίζει επανειλημμένα τα γεννητικά της όργανα παρά τη θέλησή της, με την ίδια να απομακρύνει το χέρι του.
Στη συνέχεια, ένα χτύπημα στην πόρτα σηματοδότησε την αμετάκλητη τροπή της νύχτας. Στην ένορκη κατάθεσή της, η γυναίκα ανέφερε ότι ένα τρίτο μέλος της αδελφότητας μπήκε στο δωμάτιο — το οποίο έτυχε να είναι το δικό του υπνοδωμάτιο.
«Συστήθηκε» και απέκρουσε μια κίνηση χειραψίας, τραβώντας βίαια τη Jane Doe προς το μέρος του και φιλώντας την. Ο δεύτερος άνδρας άρχισε να τη θωπεύει ξανά, και οι δύο άνδρες «ξεκίνησαν να κάνουν τρίο μαζί της», όπως δήλωσε η ίδια.
Σε κάποιο σημείο, ο φίλος της ξύπνησε και πρότεινε να συμμετάσχει (foursome), αλλά εκείνη αρνήθηκε.
Σύμφωνα με τη μήνυση που κατέθεσε η Jane Doe στις 14 Σεπτεμβρίου, ο δεύτερος άνδρας έστειλε μήνυμα στην ομάδα της αδελφότητας στο Snapchat, με την ονομασία «Chi Phi Actives», γύρω στις 1:42 π.μ., ειδοποιώντας τα μέλη για το «δωρεάν μο@νί» που μπορούσαν να βρουν στον επάνω όροφο.
«Λατρεύω γαμώτο την Chi Phi», απάντησε ο φίλος της Jane Doe στην ομάδα.
Αργότερα, σύμφωνα με μηνύματα στο Snapchat που περιήλθαν στη γνώση του CBS New York, ένα μέλος ρώτησε στη συνομιλία: «Είναι ακόμα ανοιχτό το μαγαζί;». Ένα άλλο μέλος απάντησε πως ήταν.
Τέσσερα ακόμα μέλη της Chi Phi μπήκαν στο δωμάτιο, σύμφωνα με την ένορκη κατάθεση της Jane Doe, με την ίδια να κρύβεται κάτω από τα σκεπάσματα του κρεβατιού. Δυσκολευόταν να θυμηθεί με ακρίβεια τι συνέβη στη συνέχεια. Οπισθοχώρησε αποφεύγοντας έναν άλλον άνδρα που την άρπαξε και την φίλησε με τη βία.
Ανέφερε ότι ο δεύτερος άνδρας «προσπάθησε ξανά να φτάσει» στο αιδοίο της, ενώ η ίδια θυμήθηκε να εισπνέει μια γραμμή κεταμίνης πάνω από το σε στύση πέος του. Θυμήθηκε τον τρίτο άνδρα και έναν συνοδό του να μπαίνουν στο δωμάτιο και να ανακοινώνουν ότι «κλείνουν όποια μ@λ@κία κι αν είναι αυτή».
Στη συνέχεια, θυμήθηκε τον φίλο της και ένα άλλο μέλος να τη μεταφέρουν σε ένα άλλο, μικρότερο δωμάτιο, όπου της δόθηκε ακόμη περισσότερη κεταμίνη, νιώθοντας «εξαιρετικά φτιαγμένη».
Ο φίλος της «είπε ότι ήθελε να κάνουν ξανά σεξ». Η ίδια θυμήθηκε να δηλώνει κουρασμένη, αλλά στη συνέχεια —χωρίς να είναι σίγουρη πώς ξεκίνησε— ενεπλάκη τελικά σε τρίο με τους δύο άνδρες στο μικρότερο δωμάτιο.
Η κατάσταση αυτή συνεχίστηκε μέχρι τις 5:45 π.μ., όταν τους ζήτησε να σταματήσουν, και εκείνοι σταμάτησαν, απ’ όσο μπορούσε να θυμηθεί.
Τα μηνύματα και η φοιτητική εφημερίδα
Δύο ημέρες αργότερα, ένα από τα μέλη της αδελφότητας ζήτησε συγγνώμη από τη Jane Doe μέσω γραπτού μηνύματος για το «πώς εξελίχθηκαν τα πράγματα». Ο ίδιος και ένα άλλο μέλος ένιωθαν άσχημα, όπως έγραψε, που ήταν τόσο μεθυσμένοι ώστε να μην μπορέσουν να «το σταματήσουν και να διώξουν τον κόσμο πριν ξεφύγει εντελώς η κατάσταση».
Η 20χρονη γυναίκα απάντησε ότι η μνήμη της ήταν «σούπερ θολή», αλλά υπέθεσε ότι κανένα «από τα σεξουαλικά πράγματα δεν ήταν παράνομο».
Πρόσθεσε ότι θα ήθελε να τον ξαναδεί, «αλλά χωρίς τα επιπλέον 5 δισεκατομμύρια άνδρες και την κεταμίνη».
Όπως σημειώνουν οι ειδικοί, τα θύματα σεξουαλικής κακοποίησης ή βίας συχνά υποτιμούν ή ορθολογικοποιούν αυτό που τους συνέβη αμέσως μετά την επίθεση, ειδικά όταν εμπλέκεται φίλος ή γνωστός.
Η αγωγή της Jane Doe στρέφεται ονομαστικά κατά επτά μελών της Chi Phi —κατηγορώντας τους ότι τη νάρκωσαν, τη βίασαν και της επιτέθηκαν— καθώς και κατά του Πανεπιστημίου Κορνέλ, της αδελφότητας και της δικής της γυναικείας αδελφότητας, μεταξύ άλλων φορέων, επειδή δεν έπραξαν τα δέοντα για την πρόληψη ή την αποκατάσταση της εικαζόμενης σεξουαλικής κακοποίησης.
Η προσφυγή της έχει λάβει διαστάσεις εθνικού θέματος, σε μεγάλο βαθμό λόγω των δημοσιευμάτων της Cornell Daily Sun, της ανεξάρτητης φοιτητικής εφημερίδας, η οποία κατονόμασε επανειλημμένα τους επτά κατηγορούμενους, γνωστούς πλέον ως «Cornell Seven».
Οι φωτογραφίες τους, με αναγραφόμενα τα ονόματά τους, έχουν κυκλοφορήσει ευρύτατα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
«Ξέρουμε ποιοι είστε και αρνούμαστε να σας αφήσουμε να επωφεληθείτε από τη συγκάλυψη του Πανεπιστημίου», προειδοποίησε η συντακτική ομάδα της Sun στις 21 Σεπτεμβρίου, σε ένα άρθρο που εγκαλούσε επίσης τη διοίκηση του Κορνέλ.
«Αυτό δεν είναι ένα σκοτεινό κεφάλαιο στην ιστορία του Κορνέλ», συνέχιζε το άρθρο, «είναι ένα νοσηρό μοτίβο», το οποίο μπορεί να «διορθωθεί μόνο με διεξοδικές ποινικές έρευνες στα χέρια μερών ανεξάρτητων από το Πανεπιστήμιο» — δηλαδή της τοπικής αστυνομίας και της Εισαγγελίας της κομητείας Τόμπκινς.
Οργή και παραλείψεις
Εάν οι αστυνομικές και εισαγγελικές αρχές είχαν ασχοληθεί πιο διεξοδικά με την αρχική καταγγελία της Jane Doe, ενδεχομένως να είχαν συγκρατήσει την οργή της κοινής γνώμης.
Ωστόσο, η αστυνομία του πανεπιστημίου δεν προέβη σε συλλήψεις, ενώ ο εισαγγελέας της περιοχής, Μάθιου Βαν Χάουτεν, αρνήθηκε αρχικά να ασκήσει διώξεις σε βάρος των επτά φοιτητών.
Στη σκιά της δημόσιας κατακραυγής, ο Βαν Χάουτεν ανακοίνωσε μέσω εκτενούς δελτίου Τύπου ότι ανοίγει εκ νέου την ποινική έρευνα.
Παρ’ όλα αυτά, επέμεινε ότι τα γεγονότα όπως τα περιέγραψε η Jane Doe στην πανεπιστημιακή αστυνομία πριν από δύο χρόνια «δεν συνιστούν εγκληματική πράξη», ενώ φάνηκε να αμφισβητεί την αξιοπιστία και τη συνέπεια των ισχυρισμών της, υποστηρίζοντας ότι η ένορκη κατάθεσή της «παρέχει διαφορετική αφηγηματική γραμμή και διαφορετικά γεγονότα από αυτά που προβάλλονται στην αγωγή».
Ωστόσο, πολλοί από όσους παρακολουθούν την υπόθεση διαφωνούν. Τα γεγονότα της αστικής προσφυγής της Jane Doe συμπίπτουν σε μεγάλο βαθμό με εκείνα της ένορκης κατάθεσής της — ή μάλλον με τα αποσπάσματα που ο εισαγγελέας καταδέχτηκε να δημοσιοποιήσει.
Ο Βαν Χάουτεν εξέφρασε τη λύπη του που δεν μπορεί να δημοσιεύσει ολόκληρη την κατάθεση για λόγους ιδιωτικότητας, ισχυριζόμενος ότι η απαραίτητη απάλειψη στοιχείων θα οδηγούσε σε ένα κείμενο «χωρίς πλαίσιο ή σαφήνεια».
Παρ’ όλα αυτά, μια τέτοια εκδοχή θα ήταν προτιμότερη από τη δική του περικεκομμένη εκδοχή, η οποία αποτελεί ένα συνονθύλευμα παραφρασμένων και αποσπασματικών αναφορών, σημειώνει το New Yorker.
Ο Βαν Χάουτεν ισχυρίστηκε ότι «η κατάθεση της Jane Doe περιέγραφε τη συμμετοχή της στη χρήση ναρκωτικών και τη σεξουαλική συμπεριφορά ως οικειοθελή, ενσυνείδητη και συναινετική».
Την Τρίτη το βράδυ, δημοσιογράφος του CBS ανέφερε ότι εντόπισε την απομαγνητοφώνηση της συνέντευξης της Jane Doe με την πανεπιστημιακή αστυνομία —βάσει της οποίας συντάχθηκε η ένορκη κατάθεσή της— στην οποία δηλώνει, σχετικά με τουλάχιστον μία από τις μεταγενέστερες σεξουαλικές επαφές: «Μπορώ να πω με 100% βεβαιότητα ότι βιάστηκα» και ότι ήταν «πλήρως και ολοκληρωτικά ανίκανη να αντιδράσει».
Αυτές οι δηλώσεις δεν εμφανίζονται στην περικεκομμένη εκδοχή του εισαγγελέα, ο οποίος διατείνεται ότι δεν έχει δει ποτέ τη συγκεκριμένη απομαγνητοφώνηση.
Μέχρι στιγμής, τρεις από τους άνδρες που κατονομάζονται στην αγωγή αρνούνται οποιαδήποτε σεξουαλικό αδίκημα.
«Το Κορνέλ είναι πλέον γνωστό για αυτό»
Στους κατάφυτους λόφους της πανεπιστημιούπολης του Κορνέλ, οι φοιτητές βρίσκονται πλέον αντιμέτωποι με ερωτήματα σχετικά με τις σπουδές τους που κανείς δεν ήλπιζε ότι θα χρειαζόταν να θέσει, αναφέρουν οι New York Times.
Αναρωτιούνται αν θέλουν να βρίσκονται σε ένα πανεπιστήμιο όπου μια γυναίκα καταγγέλλει ότι δέχτηκε σεξουαλική επίθεση από πολλαπλούς άνδρες σε πάρτι αδελφότητας το 2024, χωρίς κανείς από αυτούς να αντιμετωπίζει ποινικές διώξεις.
Παράλληλα, εκφράζουν την αγωνία τους για το αν, αφού προσπάθησαν τόσο σκληρά για να εισαχθούν στο ίδρυμα και κατέβαλαν δίδακτρα ύψους 73.946 δολαρίων τον χρόνο, θα χάσουν την αξία και το κύρος που συνοδεύει το ιστορικό όνομα του Κορνέλ στα βιογραφικά τους.
Πολλοί φοιτητές αρνήθηκαν να παραχωρήσουν συνεντεύξεις στην αμερικανική εφημερίδα, φοβούμενοι μήπως το όνομά τους συνδεθεί με το σκάνδαλο. «Το Κορνέλ είναι πλέον γνωστό για αυτό», δήλωσε ο Λιούις Χόλαντ, τελειόφοιτος φοιτητής, με τη φωνή του να τρέμει.
Στο Κορνέλ επικρατεί ένα χάος, για το οποίο οι ίδιοι δεν ευθύνονται. Υπάρχει μια ποινική έρευνα σε εξέλιξη, καθώς και ένας νέος γύρος αυστηρού ελέγχου στην κουλτούρα των αδελφοτήτων, όπου η κεταμίνη φαίνεται να αντιμετωπίζεται ως αποδεκτό «κοινωνικό λιπαντικό» σε ορισμένα οικήματα.
Όπως και άλλα πανεπιστήμια, το Κορνέλ ήταν ήδη διχασμένο από φιλοπαλαιστινιακές διαδηλώσεις και κατηγορίες για αντισημιτισμό, ενώ βρισκόταν και στο στόχαστρο της διακυβέρνησης Τραμπ.
Φοιτητές και καθηγητές προσπαθούσαν να βρουν άκρη μέσα σε αυτό το βαρύ κλίμα. Ορισμένοι εξέφραζαν συμπαράσταση στη γυναίκα, ενώ άλλοι υπερασπίζονται τους άνδρες επιρίπτοντας την ευθύνη στο θύμα.
Στο πλαίσιο αυτό, η κυβερνήτης Κάθι Χόχουλ καταδίκασε τους τοπικούς χειρισμούς αναθέτοντας την έρευνα στη γενική εισαγγελέα της πολιτείας της Νέας Υόρκης, Λετίσια Τζέιμς, ενώ φοιτητές ζητούν τη δημιουργία προγράμματος που θα επιτρέπει σε επιζώσες σεξουαλικής βίας να μετεγγράφονται σε άλλα πανεπιστήμια του Ivy League.
Για το πανεπιστήμιο και τους 27.000 φοιτητές του, η δημοσιότητα αυτή «θα προκαλέσει τεράστια ζημιά», εκτιμά ο Τζεφ Χαντ, σύμβουλος διαχείρισης κρίσεων.
«Είναι μια πληγή που άνοιξε ξανά. Και προκαλεί τεράστια ζημιά στη φήμη για όσο διάστημα η πληγή παραμένει ανοιχτή. Και το ερώτημα τώρα είναι: τι είναι αυτό που θα κλείσει την πληγή;».
Οι απαγορεύσεις του Κορνέλ και οι διαμαρτυρίες με κιμωλία
Σε αντίθεση με τα όσα συνέβησαν στην υπόθεση της Jane Done στην Chi Phi, οι σε μεγάλο βαθμό ειρηνικές διαδηλώσεις -εκ των οποίων κάποιες φιλοπαλαιστινιακές– που είχαν λάβει χώρα στην πανεπιστημιούπολη την περίοδο 2023-2024 οδήγησαν σε πολλαπλές συλλήψεις, παραπομπές φοιτητών στη δικαιοσύνη και αναστολές φοίτησης.
Μάλιστα, τον Οκτώβριο του 2024, μόλις λίγες ημέρες πριν από την επίσκεψη της Jane Doe στην αδελφότα, μια συμμαχία αριστερών φοιτητικών και κοινοτικών οργανώσεων ανακοίνωσε ότι το Κορνέλ είχε επιβάλει τριετές καθεστώς «persona non grata» σε τέσσερις φοιτητές που είχαν διαδηλώσει ενάντια στην παρουσία αμυντικών βιομηχανιών σε έκθεση καριέρας.
Αυτές οι διαμαρτυρίες, παρά τις αυστηρές κυρώσεις από τη διοίκηση, είχαν τη στήριξη της πανεπιστημιακής κοινότητας — την άνοιξη του 2024, σχεδόν το 70% των ψηφοφόρων στο Συνέδριο Φοιτητών είχε ταχθεί υπέρ της αποεπένδυσης του Κορνέλ από κατασκευαστές όπλων.
Οι αυστηροί περιορισμοί που επέβαλε το Κορνέλ μετά το 2024 στις αποκαλούμενες «εκδηλώσεις έκφρασης» περιλαμβάνουν απαγορεύσεις στην χρήση ενισχυμένου ή δυνατού ήχου, στις αποδοκιμασίες, καθώς και στην ανάρτηση αφισών, πινακίδων ή τη χρήση κιμωλίας.
Αυτοί οι αυστηροί κανόνες εξηγούν τον λόγο για τον οποίο η πανεπιστημιούπολη του Κορνέλ, αν και αποτελεί πλέον επίκεντρο πανεθνικής οργής, δεν έχει γνωρίσει ακόμα έντονο κύμα διαμαρτυριών σχετικά με την υπόθεση της Jane Doe — αν και αυτό θεωρείται πιθανό να αλλάξει.
Ενδεικτικό της κατάστασης είναι το γεγονός ότι επισκέπτες στο πανεπιστήμιο αντίκρισαν συνθήματα γραμμένα με κιμωλία στα πεζοδρόμια, ως εναλλακτικό τρόπο έκφρασης απέναντι στην απαγόρευση.
«Το Κορνέλ προστατεύει βιαστές», αναφερόταν σε ένα από αυτά.
«Οι διαδηλωτές τιμωρούνται με αναστολή, οι βιαστές μένουν ελεύθεροι», ήταν ένα άλλο σύνθημα.
«Γράφουμε με κιμωλία επειδή οι διαμαρτυρίες έχουν απαγορευτεί».
«Είμαι η Jane Doe»
Αυτό που ξεκίνησε από λίγες αναρτήσεις στα social media, σχετικά με την υπόθεση, μετατράπηκε γρήγορα σε ένα τεράστιο ψηφιακό κύμα αλληλεγγύης, γράφει το Associated Press.
Αμέτρητες γυναίκες, αλλά και άνδρες, κατέκλυσαν τις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης δημοσιεύοντας περιεχόμενο —βίντεο, φωτογραφίες και κείμενα— με τη φράση «Είμαι η Jane Doe» (I am Jane Doe).
“I am Jane Doe.”
Those are the words flooding TikTok, Instagram and Reddit as users join in a viral campaign to halt those who are trying to uncover the identity of the true Jane Doe, a young woman who accused members of a Cornell fraternity of gang raping her in October 2024.
“Since they want to reveal Jane Doe’s identity. We won’t let them. I’m Cornell’s Jane Doe,” reads the text in a TikTok with more than six million views. “We’re all Jane doe until none of us are,” reads another. “Everyone saying that they are Cornell’s Jane Doe is crazy cuz I am too,” another user posted with the hashtag, #metoo.
Read more: https://t.co/WsqNAKPeoF
— USA TODAY (@USATODAY) October 4, 2026
Η κίνηση αυτή εκδηλώθηκε ως άμεση στήριξη προς την τότε 20χρονη που εμφανίζεται με το συγκεκριμένο ψευδώνυμο στην αγωγή της κατά του Πανεπιστημίου Κορνέλ και των επτά μελών της αδελφότητας Chi Phi.
Για πολλές από τις γυναίκες που συμμετείχαν, η υιοθέτηση του ονόματος συνοδεύτηκε από τη δημόσια κατάθεση των δικών τους τραυματικών εμπειριών σεξουαλικής κακοποίησης και επίθεσης.
Η μαζικότητα αυτής της αντίδρασης πυροδοτήθηκε από τα αποκαλυπτικά ρεπορτάζ της ανεξάρτητης φοιτητικής εφημερίδας του πανεπιστημίου, Cornell Daily Sun.
Πέρα από τη συναισθηματική συμπαράσταση, η εκστρατεία είχε και έναν πολύ πρακτικό, προστατευτικό σκοπό: σε μια εποχή όπου διάφοροι χρήστες του διαδικτύου προσπαθούσαν να ανακαλύψουν και να δημοσιοποιήσουν την πραγματική ταυτότητα της φοιτήτριας, η μαζική χρήση της φράσης «Είμαι η Jane Doe» σχεδιάστηκε σκοπίμως για να «μπερδέψει» τους αλγόριθμους των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και να δυσκολέψει την ταυτοποίησή της.
Η δημόσια αυτή έκρηξη θύμισε σε πολλούς την ορμή και την ενέργεια από τις πιο έντονες στιγμές του κινήματος #MeToo, το οποίο είχε ξεσπάσει πριν από μία δεκαετία.
Όπως χαρακτηριστικά επεσήμανε η Έμμα Ντέιβιντσον Τριμπς, ιδρυτική διευθύντρια του National Women’s Defense League: «Αυτές οι στιγμές ενθαρρύνουν περισσότερες γυναίκες να μιλήσουν και να πουν τις ιστορίες τους. Δίνουν στους ανθρώπους ένα επίπεδο γενναιότητας και άνεσης για να βγουν μπροστά και να πουν την αλήθεια τους. Και μπορούν να λειτουργήσουν εξαιρετικά καταλυτικά για την επίτευξη αλλαγών».
Την ανάγκη για αυτή την αλλαγή εξέφρασε και η 48χρονη τραγουδίστρια Wendy Lea Brewer, η οποία δημοσίευσε reels στο Instagram με λεζάντες όπως «Είμαι η Jane Doe» και «Ήρθε η ώρα να μιλήσουμε». Η Brewer, έχοντας βιώσει η ίδια σεξουαλική κακοποίηση —θέμα για το οποίο έχει γράψει τραγούδια και έχει μιλήσει στις εμφανίσεις της— ένιωθε για χρόνια ότι «ούρλιαζε στο κενό» χωρίς να της δίνει κανείς σημασία.
Οργισμένη από τις αποκαλύψεις για το Κορνέλ, βρήκε καταφύγιο και δύναμη στην κοινότητα που δημιουργήθηκε γύρω από τις αναρτήσεις για τη Jane Doe. «Είμαστε όλες εδώ, νιώθουμε το ίδιο πράγμα και φτάνει πια», δήλωσε.
Όπως επισημαίνει η Ντιάνα Σάιμον, καθηγήτρια Νομικής στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, η χρήση ψευδωνύμων όπως «Jane Doe» σε δικαστικές προσφυγές έχει αυξηθεί σημαντικά τις τελευταίες δεκαετίες για την προστασία των θυμάτων.
Οικογενειακές συζητήσεις για τη συναίνεση
Οι λεπτομέρειες της υπόθεσης του Κόρνελ ξεπέρασαν τα όρια των πανεπιστημιουπόλεων και εισέβαλαν επίσης στην καθημερινότητα των αμερικανικών οικογενειών, επισημαίνουν οι New York Times.
Στο οικογενειακό τραπέζι, κατά τη διάρκεια του πρωινού ή στις καθημερινές διαδρομές προς το σχολείο, γονείς βρίσκονται αντιμέτωποι με τη δύσκολη ανάγκη να διεξαγάγουν ουσιαστικές συζητήσεις με τους γιους τους σχετικά με τη σεξουαλική συναίνεση, τα όρια και την ηθική ευθύνη του να μην παραμένει κανείς απλός θεατής.
Σε διαδικτυακές ομάδες γονέων, μητέρες και πατέρες προσπαθούν να διαχειριστούν τις ειδεχθείς λεπτομέρειες του περιστατικού, ανταλλάσσοντας συμβουλές για το πώς να προσεγγίσουν αυτά τα ζητήματα στο σπίτι.
Το κεντρικό ερώτημα που πλανάται είναι γιατί, παρά τις δεκαετίες εκστρατειών κατά της σεξουαλικής βίας στα πανεπιστήμια και την άνοδο του κινήματος #MeToo, ελάχιστα πράγματα φαίνεται να έχουν αλλάξει στην πράξη — και τι περισσότερο πρέπει να κάνουν οι γονείς για να εκπαιδεύσουν τους γιους τους.
Η 49χρονη Βικτόρια Γουίκμαν, δικηγόρος με ειδίκευση σε υποθέσεις ιατρικής αμέλειας και προσωπικών τραυματισμών που έχει εργαστεί και σε υποθέσεις σεξουαλικών επιθέσεων σε πανεπιστήμια, περιέγραψε μια τέτοια στιγμή.
Την ώρα που ετοίμαζε πρωινό, ο 16χρονος γιος της την πλησίασε αναφέροντας τις αναρτήσεις που είδε στο Instagram, οι οποίες στηλίτευαν το γεγονός ότι κανείς δεν επενέβη κατά τη διάρκεια της επίθεσης στην αδελφότα Chi Phi.
«Μαμά, εγώ δεν θα έμενα ποτέ αμίλητος», της είπε ο γιος της. «Δεν χρειάζεται να ανησυχείς ποτέ για μένα».
«Αλλά ανησυχώ για σένα», του απάντησε εκείνη.
Ακολούθησε μια ειλικρινής συζήτηση για τη συναίνεση, τους κινδύνους του ευκαιριακού σεξ και το πώς το αλκοόλ ή τα ναρκωτικά μπορούν να διαστρεβλώσουν την αντίληψη κάποιου για το τι είναι σωστό και λάθος. Η Γουίκμαν παρότρυνε τον γιο της να βοηθά όποιον βρίσκεται σε κίνδυνο. «Είναι ηθική σου υποχρέωση ως άνθρωπος να φροντίσεις αυτό το άτομο», του είπε.
Ο 35χρονος Άλαν Γκίλιαμ, δημιουργός περιεχομένου, που δημοσιεύει υλικό για την οικογενειακή ζωή με τη σύζυγό του και τα τρία τους αγόρια (11, 9 και 3 ετών), ανέβασε βίντεο στα social media στο οποίο ρωτούσε τους δύο μεγαλύτερους γιους του σχετικά με τη συναίνεση, παρακινώντας κι άλλους πατέρες να πράξουν το ίδιο.
View this post on Instagram
Για τον ίδιο, πέρα από τη συναίνεση, ήταν εξίσου σημαντικό να μιλήσει στα παιδιά του για τη σημασία του να υψώνει κανείς τη φωνή του απέναντι στο άδικο.
Αναφερόμενος στο μήνυμα που στάλθηκε στο Snapchat από μέλος της αδελφότητας, προσκαλώντας άλλους να συμμετάσχουν, ο Γκίλιαμ τόνισε: «Ανάμεσα σε 50 και πλέον άνδρες, ούτε ένας άνθρωπος δεν βρέθηκε να πει: “Ε, φίλε, τι στο διάβολο κάνετε;”».
Ανησυχητικά στοιχεία για τη σεξουαλική βία στις ΗΠΑ
Δυστυχώς, η υπόθεση του Κορνέλ δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό. Σύμφωνα με ομοσπονδιακά στοιχεία που επικαλείται η New York Post, 8.227 βιασμοί καταγγέλθηκαν στα αμερικανικά πανεπιστήμια μέσα σε ένα μόλις έτος (2024).
Το University of Utah κατέγραψε τον υψηλότερο αριθμό με 146 καταγγελίες βιασμού, ακολουθούμενο από το University of Colorado Boulder (96) και το Ohio State University (67).
Στη Νέα Υόρκη, το Columbia University ξεχώρισε με 262 περιστατικά σεξουαλικής βίας το 2024, εκ των οποίων 21 καταγγελίες βιασμών σε εστίες. Ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι από τις 262 καταγγελίες στο Columbia, μόλις 3 διερευνήθηκαν και μόνο μία οδήγησε σε αποβολή φοιτητή.
Τα στοιχεία της περιόδου 2018-2024 δείχνουν ότι το Columbia διερεύνησε μόλις το 9% των συνολικών καταγγελιών, με αποτέλεσμα την επιβολή πειθαρχικών ποινών μόνο στο 1% των περιπτώσεων.
Το NYU κατέγραψε 229 περιστατικά σεξουαλικής βίας (28 διερευνήθηκαν, 10 πειθαρχικές ποινές), ενώ στο Κορνέλ καταγράφηκαν 166 περιστατικά το 2024, εκ των οποίων διερευνήθηκαν τα 18, οδηγώντας σε 11 πειθαρχικές κυρώσεις (3 διαγραφές και 4 αναστολές).
