Το Πυροσβεστικό Σώμα ετοιμάζεται να παραλάβει στα τέλη Νοεμβρίου το πρώτο από τα νέα, υπερσύγχρονα ελικόπτερα Super Puma. Η έλευσή του σηματοδοτεί μια ποιοτική και ποσοτική υπέρβαση, απογειώνοντας τις επιχειρησιακές δυνατότητες της Πυροσβεστικής στην αεροπυρόσβεση και να αλλάξει τα δεδομένα στις δύσκολες μάχες με τις φλόγες. Παράλληλα, δημιουργεί έναν ομοιογενή στόλο ελικοπτέρων αφού παρόμοιο τύπο έχει και η Πολεμική Αεροπορία.
Του Χρήστου Μαζανίτη
Η ενίσχυση του εναέριου στόλου της Πυροσβεστικής δεν είναι απλώς μια ακόμα προμήθεια· αποτελεί έναν κομβικό, πολυετή σχεδιασμό εθνικής σημασίας. Η σύμβαση, συνολικού ύψους 311,2 εκατομμυρίων ευρώ με ευρωπαϊκά κονδύλια, προβλέπει την απόκτηση συνολικά 8 νέων ελικοπτέρων τύπου H215 Super Puma, με παράλληλη πρόβλεψη δικαιώματος προαίρεσης (option) για 2 επιπλέον.
Η ροή των παραδόσεων έχει σχεδιαστεί να γίνει σταδιακά σε βάθος τετραετίας, διασφαλίζοντας την ομαλή απορρόφηση και ένταξή τους στον επιχειρησιακό ιστό. Σημειώνεται ότι το Πυροσβεστικό Σώμα διαθέτει ήδη στην φαρέτρα του δύο παλαιότερα ελικόπτερα του ίδιου τύπου (μοντέλο AS332 L1), τα οποία είχαν αποκτηθεί το μακρινό 2001 και βρίσκονται ήδη σε τροχιά εκσυγχρονισμού. Με αυτόν τον τρόπο, το Σώμα χτίζει πάνω σε μια γνώριμη και δοκιμασμένη πλατφόρμα, ελαχιστοποιώντας τον χρόνο προσαρμογής των πληρωμάτων και των τεχνικών.
Δοκιμές στη Μασσαλία
Πριν πάρουν τον δρόμο για την Ελλάδα, τα νέα θηρία των αιθέρων περνούν από «ακτινογραφία». Ήδη, οι αυστηρές πτητικές και τεχνικές δοκιμές έχουν ολοκληρωθεί με επιτυχία στις υπερσύγχρονες εγκαταστάσεις του ευρωπαϊκού κολοσσού της Airbus στη Μασσαλία της Γαλλίας.

Οι δοκιμές αυτές περιλαμβάνουν ένα ευρύ φάσμα σεναρίων: από την απόκριση των κινητήρων σε ακραίες συνθήκες θερμοκρασίας και υγρασίας, μέχρι τη δοκιμή των συστημάτων πλοήγησης, επικοινωνιών και ευστάθειας. Οι Γάλλοι τεχνικοί και οι Έλληνες αξιωματικοί που βρέθηκαν επί τόπου εξέτασαν κάθε λεπτομέρεια, διασφαλίζοντας ότι τα ελικόπτερα που προσγειώνονται στην ελληνική πραγματικότητα πληρούν τα υψηλότερα παγκόσμια πρότυπα ασφάλειας και αξιοπιστίας.
Οι φωτογραφίες που δημοσίευσε από την Μασσαλία ο spotter – MRS Helicopter Spotting – στον λογαριασμό του στο facebook, τις οποίες αναδημοσιεύουμε στο enikos.gr, αποτυπώνουν την εντυπωσιακή κατασκευή στα χρώματα της Πυροσβεστικής των νέων αποκτημάτων.
Έρχεται το belly tank 4 τόνων
Μία από τις πιο σημαντικές καινοτομίες των νέων H215 Super Puma αφορά τον τρόπο ρίψης του νερού. Όπως εξομολογήθηκαν στελέχη της Airbus στο enikos.gr σε πρόσφατο ταξίδι μας στην Μασσαλία, σε αντίθεση με τα παραδοσιακά μέσα που φέρουν τον κλασικό, εξωτερικό «κουβά» (bambí bucket), τα νέα ελικόπτερα της Πυροσβεστικής είναι εξοπλισμένα με ενσωματωμένη κοιλιακή δεξαμενή (belly tank) χωρητικότητας 4 τόνων.
Αυτή η τεχνολογική επιλογή προσφέρει τεράστια πλεονεκτήματα στο πεδίο:
Αεροδυναμική υπεροχή: Χωρίς την αντίσταση του εξωτερικού κουβά, το ελικόπτερο κερδίζει σε ταχύτητα, ευελιξία και αυτονομία καυσίμου κατά τη διάρκεια της πτήσης προς το μέτωπο της πυρκαγιάς.
Ακρίβεια στη ρίψη: Το σύστημα της κοιλιακής δεξαμενής επιτρέπει τον ηλεκτρονικό έλεγχο της ροής και του όγκου του νερού, δίνοντας τη δυνατότητα στους χειριστές να κάνουν στοχευμένες «χειρουργικές» ρίψεις ακριβείας πάνω από τις εστίες.
Ταχύτητα ανεφοδιασμού: Η διαδικασία πλήρωσης της δεξαμενής γίνεται ταχύτατα, μειώνοντας δραστικά τον χρόνο κύκλου (turnaround time) ανάμεσα στις ρίψεις, κάτι που σημαίνει περισσότερες εξόδους και μεγαλύτερη ποσότητα νερού στο ίδιο χρονικό διάστημα.

Συνέργεια και ομοιογένεια
Πέρα από τα αμιγώς τεχνικά χαρακτηριστικά, η απόφαση αυτή φέρνει στο προσκήνιο ένα κρίσιμο στρατηγικό πλεονέκτημα: την ομοιογένεια στον στόλο των εθνικών εναέριων μέσων.
Καθώς η Πολεμική Αεροπορία διαθέτει εδώ και χρόνια αντίστοιχα ελικόπτερα Super Puma για αποστολές έρευνας, διάσωσης (SAR) και αεροδιακομιδών, η είσοδος των νέων σκαφών στην Πυροσβεστική δημιουργεί μια τεράστια «δεξαμενή» κοινής τεχνογνωσίας.
Η συντήρηση, η εκπαίδευση των τεχνικών, τα ανταλλακτικά και η τυποποίηση των διαδικασιών πτήσης μπορούν πλέον να μοιραστούν σε διακλαδικό επίπεδο. Αυτό μεταφράζεται σε δραστική μείωση του κόστους υποστήριξης, ταχύτερη αποκατάσταση βλαβών και, το κυριότερο, απόλυτη διαλειτουργικότητα μεταξύ των Σωμάτων στις κρίσιμες στιγμές της κρίσης. Όταν οι δείκτες επικινδυνότητας χτυπούν “κόκκινο”, η δυνατότητα κοινής υποστήριξης και συν-εκπαίδευσης είναι το «κλειδί» για μια απρόσκοπτη εθνική αντίδραση.