Η σπουδαία ερμηνεύτρια Αλέκα Κανελλίδου μιλά για τη δύναμη της μουσικής που μεταμορφώνει τους καλλιτέχνες σε «δικούς» μας ανθρώπους και τη γεμάτη αγάπη διαδρομή της στον καλλιτεχνικό χώρο.
Νάντια Ρηγάτου
Η Αλέκα Κανελλίδου με τη μοναδική χροιά στη φωνή, την καθηλωτική ερμηνεία και τα διαχρονικά τραγούδια αποτελεί μια σταθερή αξία στο χώρο της μουσικής.
Η συναυλία που θα δώσει στο Βεάκειο στις 4 Οκτωβρίου ήταν η ιδανικότερη αφορμή για να συζητήσουμε για όλα: για τη συνεργασία με το γιο της, Γιάννη Γιαννουσάκη, για τη θλίψη που σκόρπισε σε ολόκληρη τη χώρα ο θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη αλλά και τα κινητά που μπορεί να καταγράψουν μια άτυχη στιγμή ενός καλλιτέχνη στη σκηνή και να κάνουν το γύρο του διαδικτύου.
Αρχικά να σας πω πως δεν έχω συναντήσει ούτε έναν άνθρωπο να μην του αρέσει η Αλέκα Κανελλίδου. Να υποθέσω το εισπράξατε έντονα αυτό σε όλη την καλλιτεχνική σας διαδρομή;
Ναι. εισέπραξα αγάπη από τον κόσμο. Αν ισχύει αυτό που λέτε φυσικά με ικανοποιεί. Μ’ αρέσει που τραγουδάω και υπάρχουν άνθρωποι που ακόμη έρχονται και τραγουδάμε μαζί.
Την Κυριακή 4 Οκτωβρίου στο Βεάκειο Θέατρο έχετε ένα ακόμα ραντεβού με το κοινό σας. Τι ετοιμάζετε;
Θα τραγουδήσουμε τραγούδια που αγαπάω. Δικά μου, αλλά και τραγούδια άλλων που μ’ αρέσουν και τα έχει ξεχωρίσει το κοινό. Θα είναι μαζί μου και ο Γιάννης, που πια έχουμε μάθει ο ένας τον άλλον πάνω στη σκηνή. Και οι υπέροχοι μουσικοί μου, που είναι μέρος της παράστασης και δεν παίζουν απλά. Είναι ένας κι ένας και απολαμβάνω την μουσική μας παρέα, τις πρόβες και τις backstage στιγμές. Θέλω να είναι μια όμορφη βραδιά. Να φύγει ο κόσμος γαληνεμένος και νιώθοντας όμορφα.
Πώς βιώνετε τη συνεργασία με τον Γιάννη Γιαννουσάκη, πια;
Πολύ φυσικά. Στην αρχή ήταν ο γιος μου που ερχόταν να τραγουδήσει μαζί μου και τώρα είναι και συνεργάτης μου. Κουμπώνουμε μουσικά. Και αυτό δεν είναι κάτι που το αποφασίζεις. Ή υπάρχει ή δεν υπάρχει.
Στην αρχή είχατε άγχος για τη συνύπαρξη με τον γιο σας στη σκηνή;
Ο Γιάννης είχε περισσότερο άγχος. Εγώ όχι ιδιαίτερα γιατί τον ήξερα. Τον είχα ακούσει να τραγουδάει. Άλλο όμως είναι να τον ακούς στο σπίτι κι άλλο να ανεβαίνει στη σκηνή. Εκεί πρέπει να σταθείς μόνος σου. Και στάθηκε.
Διαχωρίζετε εύκολα τη μητέρα από τη συνεργάτιδα απέναντί του;
Πάνω στη σκηνή είμαστε συνάδελφοι. Βέβαια, ό,τι και να κάνεις, μάνα είσαι. Δεν αλλάζει αυτό. Αλλά όταν δουλεύουμε, δουλεύουμε. Και όταν τελειώσει η δουλειά, είμαστε πάλι μάνα και γιος.
Ανήκετε στους καλλιτέχνες που διαχειρίζονταν εύκολα τις επαγγελματικές συμφωνίες; Διεκδικούσατε ως χαρακτήρας;
Ναι, ήξερα τι ήθελα. Δεν ήμουν άνθρωπος που θα έλεγα «εντάξει, ό,τι πείτε». Αν κάτι δεν μου άρεσε, το έλεγα. Και αν κάτι το ήθελα, πάλι το έλεγα. Δεν χρειάζεται να τσακώνεσαι για να διεκδικήσεις. Μπορείς να το κάνεις και ήσυχα.
Αν και τη φωνή σας είναι αδύνατον να τη μπερδέψει κάποιος, κινηματογραφικά ξεκινήσατε δανείζοντας τη φωνή σας στη Ζωή Λάσκαρη. Ήταν περίεργο αυτό για εσάς, δεδομένης της επιτυχίας της ταινίας;
Ήμασταν παιδιά τότε. Η Ζωή ήταν μια θεά και υπήρχε όλο αυτό το παραμύθι γύρω από την ταινία. Εγώ τραγουδούσα και εκείνη ήταν στην εικόνα. Έτσι ήταν τότε τα πράγματα. Δεν με πείραξε. Ήξερα ότι η φωνή ήταν δική μου. Και αυτό μου έφτανε.
Η απώλεια του Γιώργου Μαζωνάκη σκόρπισε τη θλίψη σε όλη τη χώρα. Πώς ερμηνεύετε το δέσιμο του κόσμου με έναν άνθρωπο που δεν είχε γνωρίσει προσωπικά; Είναι η δύναμη της μουσικής που ενώνει;
Ο κόσμος μπορεί να μη γνωρίζει έναν καλλιτέχνη προσωπικά, αλλά μπορεί να έχει ζήσει μαζί του πολύ προσωπικές στιγμές. Ένα τραγούδι μπορεί να σου θυμίσει έναν άνθρωπο, έναν έρωτα, μια εποχή, μια απώλεια. Αυτό είναι η δύναμη της μουσικής. Μπαίνει στη ζωή σου χωρίς να σε ρωτήσει. Και όταν φεύγει ένας άνθρωπος που έχει συνδεθεί με τόσες ζωές, είναι φυσικό να υπάρχει συγκίνηση.
Πριν λίγο καιρό στα social media σχολιάστηκε αρνητικά η εμφάνιση του Γιάννη Πάριου στη σκηνή. Σας φοβίζει ότι πια είστε εκτεθειμένοι οι καλλιτέχνες απέναντι σε ένα κινητό που καταγράφει;
Δεν με φοβίζει. Το κινητό υπάρχει και θα υπάρχει. Αλλά ένα μικρό απόσπασμα δεν είναι ένας ολόκληρος καλλιτέχνης. ‘Ένα βίντεο λίγων δευτερολέπτων δεν είναι η πορεία ενός καλλιτέχνη. Ο καθένας μπορεί να γράψει ό,τι θέλει. Ο καλλιτέχνης όμως πρέπει να ξέρει τι κάνει.
Ποια είναι τα επόμενα πλάνα σας;
Να τραγουδάω. Αυτό είναι το πλάνο μου. Όσο μπορώ και όσο το θέλω. Τώρα έχουμε το Βεάκειο και μετά βλέπουμε. Δεν κάνω μεγάλα σχέδια. Η ζωή πολλές φορές έχει καλύτερα σχέδια από εμάς.
INFO
Αλέκα Κανελλίδου. Μαζί της ο Γιάννης Γιαννουσάκης
Βεάκειο Θέατρο
Κυριακή 4 Οκτωβρίου
