Την Κυριακή 17 Μαΐου, η Ελένη Ράντου ήταν καλεσμένη στο «Πάμε μια βόλτα;». Κατά τη διάρκεια της συνέντευξής της στην εκπομπή της Νίκης Λυμπεράκη, η καταξιωμένη καλλιτέχνις μίλησε για τα παιδικά της χρόνια, και εξομολογήθηκε πως είχε βιώσει μπούλινγκ.
Περιγράφοντας το πώς ήταν σαν παιδί, η Ελένη Ράντου είπε: «Σαν φυσιογνωμία ήμουν αγοροκόριτσο, μέσα μου ήμουν πάρα πολύ φοβισμένο παιδί. Μια φορά βγήκα στον δρόμο να παίξω μήλα, και έσπασα το χέρι μου. Που βγήκα 14 ετών, κάπου εκεί. Φοβόμουν πάρα πολύ, γιατί αισθανόμουν πολύ καλά μέσα και διαβάζοντας».
«Ο άνθρωπος είναι άγριο πλάσμα»
«Είχα και πολύ αστιγματισμό εκ γενετής, και φορούσα κάτι φοβερά γυαλιά. Τότε δεν ήταν οι φακοί οι λεπτοί, “πατομπούκαλα” τα έλεγαν. Έτρωγα πάρα πολύ μπούλινγκ από όλα τα παιδιά. Πήγαιναν στο μπαλκόνι και μου φώναζαν “γυαλάκια”, “μυωπία”. Το τι κοροϊδία… Ντρεπόμουν να βγω», συνέχισε.
Ακόμα, η επιτυχημένη ηθοποιός ανέφερε πως: «Ο άνθρωπος είναι άγριο πλάσμα, αλλά ποτέ δεν θυμάμαι όλα αυτά τα χρόνια, σαν δυστυχισμένα χρόνια. Τα θυμάμαι πολύ γλυκά. Ότι τους χρωστάω το ποια είμαι.
Με θυμώνουν πολύ οι άνθρωποι που γυρνάνε στο πίσω, και επειδή δεν είναι στο ύψος του τώρα, το διαγράφουν ή παριστάνουν ότι δεν έγινε έτσι. Όχι, έγινε έτσι, και έγινε σκληρά, και έγινε δύσκολα. Αλλά έγινε με έναν τρόπο που με διαμόρφωσε για όλη μου τη ζωή, με έκανε μαχητή».
