Με τον ερχομό ενός μωρού, μπορεί να υποχωρεί η τρυφερότητα ανάμεσα στο ζευγάρι. Τη θέση της όμως, παίρνει η αλληλοϋποστήριξη. Όταν ένας άνδρας παραδέχεται πως, μετά τη γέννηση του παιδιού του, δεν νιώθει πλέον ερωτευμένος, τότε ίσως να μην έχει τη συναισθηματική ωριμότητα για να διαχειριστεί τις ευθύνες και τις αλλαγές που συνεπάγεται η αλλαγή.
Πώς θα νιώθατε αν συνειδητοποιούσατε πως ο άνδρας σας νοσταλγεί την εργένικη ζωή του και πως έχει απομακρυνθεί συναισθηματικά από εσάς; Κυρίως, με ποιον τρόπο θα το αντιμετωπίζατε;
Μια 32χρονη γυναίκα έχει περάσει την τελευταία δεκαετία στο πλευρό του 33χρονου συζύγου της, και σύμφωνα με την ίδια, δεν είχαν ποτέ ούτε έναν καβγά ή σοβαρό πρόβλημα — μέχρι που έφεραν στον κόσμο το μωρό τους.
Πριν από 20 μήνες, χρειάστηκε να υποβληθεί σε επείγουσα καισαρική τομή, και από τότε η ζωή τους άλλαξε δραματικά, καθώς το μωρό τους δεν αποδείχθηκε καθόλου… «ήσυχο». Το βρέφος, όπως περιγράφει, γκρινιάζει, δυσανασχετεί και κλαίει σχεδόν ασταμάτητα.
Η ίδια βγήκε σε 13άμηνη άδεια μητρότητας, χωρίς ουσιαστική ανάσα, αντιμετωπίζοντας μια εξαιρετικά δύσκολη καθημερινότητα. Λίγο μετά την άφιξη του παιδιού, το ζευγάρι άρχισε να συγκρούεται για πρώτη φορά.
«Όλα ξεκίνησαν από μένα, που του έλεγα ότι δεν κάνει καλά ή ότι κάνει λάθος. Ήμουν στα όριά μου και σε πολύ άσχημη ψυχολογική κατάσταση. Μου είπε όταν το μωρό ήταν 11 μηνών ότι περνούσε κι εκείνος άσχημα ψυχολογικά λόγω των καβγάδων μας και ότι έπρεπε να σταματήσουν», εξήγησε η ίδια.
“Οι τόνοι έπεσαν αλλά το πρόβλημα δεν λύθηκε”
Σταμάτησε τους καβγάδες και είπε πως έπρεπε να χαμηλώσει λίγο τις προσδοκίες. Όμως αυτό δεν βοήθησε και, αντί να μειωθεί, η απόσταση ανάμεσά τους μεγάλωσε. Προσπάθησε να μιλήσει με τον σύζυγό της για το τι συνέβαινε, και εκείνος της άφησε να εννοηθεί ότι τα συναισθήματά του είχαν αλλάξει.
Παραδέχτηκε πως, αν τον άφηνε ήσυχο, πίστευε ότι θα ξεπερνούσε αυτό που βίωνε.
Εκείνη το έκανε. Του έδωσε χώρο, αλλά ο σύζυγός της απομακρύνθηκε ακόμη περισσότερο. Έχει προσπαθήσει να συζητήσει και μελλοντικά σχέδια, όπως η μετακόμιση από το διαμέρισμα του ενός υπνοδωματίου, αφού πλέον δεν τους χωράει, όμως εκείνος κάθε φορά τη σταματά και αλλάζει τη συζήτηση.
«Πριν από το Πάσχα, μου είπε ότι με αγαπάει, αλλά δεν είναι ερωτευμένος μαζί μου, και ότι είναι πολύ δυστυχισμένος στη σχέση μας, σε σημείο που έκλαιγε στο αυτοκίνητό του καθ’ οδόν για τη δουλειά», πρόσθεσε η ίδια.
«Λέει ότι οι καβγάδες που είχαμε πριν από έναν χρόνο δημιούργησαν ένα εμπόδιο στη σχέση μας, το οποίο δεν μπορεί να ξεπεράσει.
Από το Πάσχα έχουμε αρχίσει θεραπευτική, αλλά δεν μπορεί πραγματικά να εντοπίσει κάτι συγκεκριμένο που να φταίει στη σημερινή μας κατάσταση.
Για εμένα αυτή τη στιγμή λέει απλώς ότι δεν νιώθει πια και ότι θέλει μια απομάκρυνση – δοκιμαστικά».
«Τι μπορώ να κάνω; Έχω αναλάβει μόνη μου τις ευθύνες του μωρού και προσπαθώ να του κάνω τη ζωή όσο πιο εύκολη γίνεται, αλλά αυτό δεν φαίνεται να έχει αποδώσει. Νιώθω ότι η δοκιμαστική απομάκρυνση είναι η αρχή του τέλους και τρέμω. Ήθελα πάντα μια παραδοσιακή οικογένεια. Το ξέρω ότι ταιριάζουμε και ότι η σχέση μας αξίζει. Θέλω όσο τίποτα να τα καταφέρουμε».
Επίσης, φοβάται μήπως δεν καταφέρει να χαρίσει στον γιο της αδέλφια.
Επιπλέον, τη βαραίνει η σκέψη ότι, αν ο σύζυγός της καταθέσει αίτηση διαζυγίου, θα έχει την επιμέλεια του παιδιού για το 50% του χρόνου, κάτι που σημαίνει ότι θα μένει σε μεγάλο βαθμό μόνη της.
“Άραγε υπάρχει ελπίδα;”
Ζει αυτή τη στιγμή τον χειρότερο εφιάλτη της, ενώ αναρωτιέται πώς μπορεί να «κερδίσει πίσω» τον σύζυγό της.
Βρίσκεται σε δύσκολη θέση, ανεξάρτητα από το τι περνά εκείνος συναισθηματικά, όμως φαίνεται πως δεν θέλει να είναι πατέρας και προσπαθεί να αποστασιοποιηθεί από τις ευθύνες.
Η γυναίκα προσπαθεί να πείσει τον εαυτό της πως έχουν έναν υπέροχο γάμο, ενώ ξεκάθαρα δεν ισχύει αυτό, αφού το είπε και η ίδια:
Δεν θέλει να είναι μόνη της και επιθυμεί να αποκτήσει κι άλλα παιδιά.
Δυστυχώς, δεν υπάρχει κάτι που μπορεί να κάνει για να τον πείσει να μείνει μαζί της. Αυτό είναι ένα ταξίδι που πρέπει να κάνει μόνος του.
Εκείνη έχει ήδη προσαρμοστεί, έχει ήδη προσπαθήσει να τον πλησιάσει, έχει ήδη κάνει ό,τι περνούσε από το χέρι της για να σωθεί η σχέση, και τα υπόλοιπα πλέον δεν βρίσκονται στον έλεγχό της.
