Με αφορμή την εθελοντική στρατολόγηση των γυναικών στον Στρατό Ξηράς της Ελλάδας, τα τουρκικά ΜΜΕ προχωρούν σε πολεμικά σενάρια, διαβλέποντας δάκτυλο του Ισραήλ. Παροτρύνουν τους Τούρκους πολίτες σε εγρήγορση, καλλιεργώντας το αφήγημα του σχεδιαζόμενου χτυπήματος από την Ελλάδα, με παρότρυνση από το Ισραήλ.
Του Χρήστου Μαζανίτη
Η γεωπολιτική σκακιέρα της Ανατολικής Μεσογείου βρίσκεται για ακόμη μία φορά στο επίκεντρο έντονων αναλύσεων, με τα τουρκικά Μέσα Ενημέρωσης να πρωτοστατούν σε μια ρητορική που συνδέει άμεσα τις αμυντικές μεταρρυθμίσεις της Αθήνας με τις περιφερειακές συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή. Η πρόσφατη θεσμοθέτηση και προώθηση της εθελοντικής στρατολόγησης των γυναικών στον ελληνικό Στρατό Ξηράς δεν αντιμετωπίζεται από την Άγκυρα ως μια προσπάθεια εκσυγχρονισμού των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων και ενίσχυσης του ανθρώπινου δυναμικού. Αντίθετα, μεγάλο μέρος του τουρκικού Τύπου, τόσο ο φιλοκυβερνητικός όσο και ο εθνικιστικός, παρουσιάζει την κίνηση αυτή ως μια σαφή ένδειξη πολεμικής προετοιμασίας, η οποία μάλιστα υποκινείται και καθοδηγείται από το Ισραήλ.
Σύμφωνα με εκτενή δημοσιεύματα και αναλύσεις σε μεγάλα τουρκικά δίκτυα και εφημερίδες, η Ελλάδα επιχειρεί να αντιγράψει το «ισραηλινό μοντέλο» καθολικής ή εκτεταμένης στρατιωτικής κινητοποίησης του πληθυσμού. Οι Τούρκοι αναλυτές υποστηρίζουν ότι το Τελ Αβίβ, επιδιώκοντας να απομονώσει την Τουρκία και να διασπάσει την προσοχή της από το παλαιστινιακό μέτωπο και την Ανατολική Μεσόγειο, ωθεί συστηματικά την Αθήνα σε μια τροχιά τεχνητής πόλωσης και στρατιωτικοποίησης. Η εθελοντική στράτευση των γυναικών παρουσιάζεται στα τουρκικά πρωτοσέλιδα ως το πρώτο βήμα για τη δημιουργία μιας κοινωνίας «σε κατάσταση μόνιμου συναγερμού», παρόμοιας με εκείνη του Ισραήλ, με απώτερο σκοπό τη δημιουργία μιας αποτρεπτικής ή ακόμα και επιθετικής ισχύος απέναντι στην Τουρκία.
Ενδεικτικό είναι το δημοσίευμα του φυλοκυβερνητικού A-Haber, με τίτλο «Πανικός για τη ‘Γαλάζια Πατρίδα’ στην Ελλάδα: Η Αθήνα στρέφεται στις γυναίκες στρατιώτες για λύση».
Ο ανταποκριτής του A Haber, Ιλχάν Ταχσίν, αναφέροντας τις εξελίξεις από το πεδίο, σημείωσε ότι η κίνηση της Τουρκίας να κάνει νόμο το σχέδιο ‘Γαλάζια Πατρίδα’ έχει στριμώξει την Αθήνα, δηλώνοντας: «Η Ελλάδα ανησυχεί αρκετά για το υψηλό επίπεδο που έχει φτάσει η Τουρκία όσον αφορά τις εγχώριες και εθνικές δυνατότητες, ιδίως στην αεροπορική τεχνολογία».
Σημειώνοντας ότι ο τρέχων αριθμός προσωπικού του ελληνικού στρατού κυμαίνεται μεταξύ 120.000 και 150.000, ο Ιλχάν Ταχσίν τόνισε ότι ο αριθμός αυτός θεωρείται ανεπαρκής έναντι της Τουρκίας. Ο Ταχσίν, αναφερόμενος στις προσπάθειες της Αθήνας για την ενίσχυση του στρατού, επέστησε την προσοχή στον νόμο που ψήφισε ο ΥΕΘΑ, Νίκος Δένδιας, δηλώνοντας ότι «οι γυναίκες στην Ελλάδα μπορούν να υπηρετήσουν στο στρατό εθελοντικά, κατόπιν δικής τους αίτησης, μετά το κάλεσμα του ΥΕΘΑ Δένδια». Σημείωσε ότι αυτό άνοιξε τον δρόμο για τη συμμετοχή των γυναικών στον στρατό.
Το βασικό επιχείρημα που διατρέχει τις τουρκικές αναλύσεις είναι ότι η Ελλάδα, αντιμετωπίζοντας σοβαρό δημογραφικό πρόβλημα, αδυνατεί να παρακολουθήσει τους εξοπλιστικούς και αριθμητικούς ρυθμούς της Τουρκίας.
Στο πλαίσιο αυτό, ο τουρκικός Τύπος ισχυρίζεται ότι το Ισραήλ παρέχει την απαραίτητη τεχνογνωσία και στρατηγική καθοδήγηση, ώστε η Αθήνα να αξιοποιήσει το γυναικείο δυναμικό της στις ένοπλες δυνάμεις, απελευθερώνοντας άνδρες στρατιώτες για μάχιμες μονάδες πρώτης γραμμής στο Αιγαίο και τη Θράκη. Εφημερίδες όπως η Σαμπάχ και η Γενί Σαφάκ αναφέρουν χαρακτηριστικά ότι η εθελοντική θητεία των γυναικών στην Ελλάδα δεν είναι παρά ο προθάλαμος για μια μελλοντική υποχρεωτική στράτευση, η οποία σχεδιάστηκε υπό το βλέμμα Ισραηλινών συμβούλων ασφαλείας.
Παράλληλα, τα δημοσιεύματα συνδέουν αυτή την εξέλιξη με τη στενή στρατιωτική και αμυντική συνεργασία ανάμεσα στην Ελλάδα και το Ισραήλ, η οποία περιλαμβάνει κοινές αεροπορικές και ναυτικές ασκήσεις, καθώς και τη λειτουργία του Διεθνούς Εκπαιδευτικού Κέντρου Πτήσεων στην Καλαμάτα από ισραηλινή εταιρεία. Για τα τουρκικά ΜΜΕ, η συνεργασία αυτή δεν έχει αμυντικό χαρακτήρα, αλλά αποτελεί μια «συμμαχία κατά της Τουρκίας». Υποστηρίζεται μάλιστα ότι το Ισραήλ χρησιμοποιεί την Ελλάδα ως πιόνι στη δική του γεωπολιτική αντιπαράθεση με την Άγκυρα, ενθαρρύνοντας την ελληνική πολιτική και στρατιωτική ηγεσία να υιοθετήσει μια πιο επιθετική στάση στο θέμα της οριοθέτησης των θαλάσσιων ζωνών και του ελέγχου του εναέριου χώρου.
Η ρητορική του τουρκικού Τύπου φτάνει στο σημείο να παρουσιάζει την Ελλάδα ως μια χώρα που παρασύρεται σε έναν επικίνδυνο δρόμο, ο οποίος θα μπορούσε να οδηγήσει σε θερμό επεισόδιο ή ακόμα και σε πολεμική σύρραξη. Οι Τούρκοι αρθρογράφοι προειδοποιούν την Αθήνα ότι η τυφλή εμπιστοσύνη στις ισραηλινές εγγυήσεις ασφαλείας και η υιοθέτηση ξένων στρατιωτικών προτύπων αποτελεί ιστορικό λάθος. Ισχυρίζονται ότι η μετατροπή της ελληνικής κοινωνίας σε μια «στρατοκρατική δομή» μέσω της ένταξης των γυναικών στον στρατό ξηράς εξυπηρετεί αποκλειστικά τα συμφέροντα των ξένων δυνάμεων που θέλουν να αναχαιτίσουν την άνοδο της Τουρκίας ως περιφερειακής υπερδύναμης.
Η εθελοντική στράτευση των γυναικών στην Ελλάδα λειτουργεί για τον τουρκικό Τύπο ως ο απόλυτος καταλύτης για την αναζωπύρωση των θεωριών συνωμοσίας περί «συμμαχίας του κακού» στην Ανατολική Μεσόγειο. Μέσα από αυτή την οπτική γωνία, κάθε αμυντική πρωτοβουλία της Αθήνας απογυμνώνεται από το εθνικό της πλαίσιο και ερμηνεύεται ως προϊόν εξωτερικής υποκίνησης.
Η Άγκυρα, μέσω των ελεγχόμενων Μέσων Ενημέρωσης, επιχειρεί να στείλει το μήνυμα ότι παρακολουθεί στενά αυτές τις αλλαγές, θεωρώντας τις μέρος ενός ευρύτερου ισραηλινού σχεδίου που αποσκοπεί στην αποσταθεροποίηση της περιοχής και στην περικύκλωση της Τουρκίας.
