Σε μια βαθιά και συγκλονιστική εξομολόγηση προχώρησε η Λένα Μαντά, μιλώντας στις «Rainbow Mermaids» για τη δική της, προσωπική μάχη με τον καρκίνο. Η αγαπημένη συγγραφέας άνοιξε την καρδιά της και περιέγραψε τις πιο σκοτεινές και ευάλωτες στιγμές της περιπέτειάς της, εστιάζοντας στο πώς βίωσε τις θεραπείες με τη μεγάλη ανατροπή που έφεραν στην καθημερινότητά της.
Φανερά συγκινημένη, η Λένα Μαντά αναφέρθηκε στο σοκ της διάγνωσης, στη διαδικασία των χημειοθεραπειών, αλλά και στο βαρύ ψυχολογικό φορτίο που κουβαλούσε όταν ήρθε αντιμέτωπη με την απώλεια των μαλλιών της. Μέσα από τα λόγια της, φώτισε άγνωστες πτυχές ενός αγώνα που έδωσε με γενναιότητα.
«Με διαβεβαίωσαν οι γιατροί ότι το είχα προλάβει στην αρχή. Η λέξη καρκίνος δεν ακούστηκε ποτέ. Είχα λέμφωμα στο στομάχι το οποίο το πρόλαβα…. Θα μπορούσε όμως να ήταν κάτι σοβαρό. Είναι προκαρκινικό στάδιο.
Οι γιατροί μου είπαν ότι είναι σαν να έπεσα από τον πέμπτο και να προσγειώθηκα στα 4 σαν γάτα. Τόσο τυχερή είστε. Και είμαι από ανθρώπους τέρμα αναβλητική με τους γιατρούς», δήλωσε αρχικά η Λένα Μαντά.
Και συνέχισε: «Έβαλα τα κλάματα με το που μου είπαν για τις χημειοθεραπείες. Ξεκινάω τις χημειοθεραπείες, την πρώτη μέρα πέφτουν τα μαλλιά, αρχίζουν να πέφτουν και ήταν λίγο περίεργο γιατί είχα να πάω σε μία εκπομπή στην τηλεόραση και όπως βάφομαι και τραβάω τα μαλλιά πίσω και μετά χτενίζομαι και ακούω έναν περίεργο ήχο, κάνω έτσι να δω και έφυγε (σ.σ. τούφα μαλλιών).
Φτιάχνω το μαλλί. Πήγα στην εκπομπή, γύρισα, μετά ήταν αυτό συνέχεια, φεύγανε μαλλιά και είπα πως δεν θα κάτσω να δω το τέλος. Είχαμε πάει με τον Γιώργο και είχαμε βρει περούκα με φυσική τρίχα, ανταύγειες, ακριβώς το μαλλί μου».
«Πήρα την ξυριστική μηχανή, ξύρισα το κεφάλι, εκείνη την ώρα δεν ένιωσα τίποτα. Κατάλαβα τα πράγματα ότι είναι πολύ σοβαρά, όταν το βράδυ εκείνο ξύπνησα κλαίγοντας. Με το που έβαζα την περούκα έκλαιγα. Όταν έβαζα το σκουφάκι ήμουν μια χαρά. Ο Γιώργος δεν με είδε ποτέ χωρίς σκουφάκι. Κοιμόταν πάντα πλάτη κι όταν ξυπνούσε, δεν άνοιγε τα μάτια του. Μου έλεγε: ”Λένα, ξύπνησα” για να προλάβω να φτιάξω το σκουφάκι», κατέληξε.
