Καλέ μου άνθρωπε…

Ηταν πέρυσι, τέτοια μέρα, 3 Μαϊου του 2011, που στα 84 του χρόνια, ο Θανάσης, ο Βέγγος, ο γλυκός, όλο ωραιότητα Έλληνας, έτρεξε τον τελευταίο του “αγώνα δρόμου”  ύστερα από πολλούς μήνες νοσηλείας στον Ερυθρό Σταυρό. Και τερμάτισε.Ενας σπουδαίος ηθοποιός, μια ζωή ταλέντου και τρεχάλας, χαμηλών τόνων, τρυφερότητας, και συστολής. Ποτέ κανένας Έλληνας καλλιτέχνης δεν λατρεύτηκε τόσο ενώ το κοινό γνώριζε τόσο λίγα για αυτόν. Τον σιωπηλό, διακριτικό, τον καλό μας άνθρωπο. “Δουλεύω με το ένστικτο, δεν έχω κανένα ταλέντο, μόνο αυτή τη φάτσα”, έλεγε ο Θανάσης Βέγγος. “Εδώ είναι αποτυπωμένη όλη η μιζέρια, όλη η δυστυχία, όλος ο πόνος του ασήμαντου Έλληνα”.Θυμηθείτε τον μέσα από τις ατάκες του, που πέρασαν μαζί του στην Ιστορία..