Σε οριακή αναμέτρηση εξελίσσεται η εκλογική μάχη στο Ισραήλ, καθώς οι δύο βασικοί πολιτικοί συνασπισμοί καταγράφουν παραπλήσια ποσοστά, σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής εκτιμήσεις, με το μπλοκ της αντιπολίτευσης υπό τον Γκάντι Άιζενκοτ να διατηρεί μικρό προβάδισμα έναντι του στρατοπέδου του Μπενιαμίν Νετανιάχου.
Συγκεκριμένα, ο κεντρώος συνασπισμός του Άιζενκοτ εκτιμάται ότι εξασφαλίζει 52 έδρες, έναντι 50 εδρών για το μπλοκ της δεξιάς και της ακροδεξιάς υπό τον Ισραηλινό πρωθυπουργό.
Ωστόσο, κανένα από τα δύο στρατόπεδα δεν πλησιάζει το όριο των 61 εδρών που απαιτούνται για την εξασφάλιση της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας στην Κνεσέτ, η οποία αριθμεί συνολικά 120 μέλη.
Ακολουθούν τα τέσσερα κυριότερα πιθανά σενάρια:
1. Σχηματίζεται κυβέρνηση συνεργασίας
Μετά την επίσημη ανακήρυξη των αποτελεσμάτων, σε μερικές ημέρες, ο πρόεδρος Ισαάκ Χέρτσογκ θα αναθέσει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης σε κάποιον υποψήφιο, όποιον κρίνει πως έχει τις περισσότερες πιθανότητες να εξασφαλίσει υποστήριξη από 61 μέλη της Κνέσετ.
Θα αρχίσουν έτσι διαπραγματεύσεις, κατά κανόνα μακροσκελείς και κοπιώδεις. Έπειτα από τις προηγούμενες εκλογές, το 2022, ο Μπενιαμίν Νετανιάχου είχε χρειαστεί 58 ημέρες για να σχηματίσει κυβέρνηση συνεργασίας.
Αν και το Λικούντ του Μπενιαμίν Νετανιάχου είναι, για ακόμη μια φορά, το κόμμα που θα καταλάβει τις περισσότερες έδρες στην ισραηλινή εθνική αντιπροσωπεία (24 ως 25, κατά τις ως τώρα εκτιμήσεις), θεωρείται πως είναι αυτό που θα δυσκολευτεί περισσότερο να βρει συμμάχους πέρα από τους εταίρους του στην ακροδεξιά και τους υπερορθόδοξους.
Η συμμαχία του Γκάντι Άιζενκοτ, από την άλλη, θα μπορούσε να βασιστεί είτε σε ενδεχόμενες αποσκιρτήσεις από το στρατόπεδο του πρωθυπουργού Νετανιάχου, είτε στις ψήφους βουλευτών αραβικών κομμάτων.
Οι δυο «λίστες» (παρατάξεις) των ισραηλινών αράβων αναμένεται να καταλάβουν αριθμό εδρών ρεκόρ στην Κνέσετ, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις εξόδου από τα εκλογικά τμήματα· υπολογίζεται πως μπορεί να φθάσουν τις 17 ως 18.
Η πολιτική ιστορία του Ισραήλ βρίθει ανατροπών, αποσκιρτήσεων κι άλλων απρόβλεπτων μεταστροφών, έτσι το σενάριο δημιουργίας νέου κυβερνητικού σχήματος δεν μπορεί να αποκλειστεί.
2. Κυβέρνηση μειοψηφίας
Αν, όπως προεξοφλείται, κανένα από τα δυο βασικά στρατόπεδα δεν κατορθώσει να εξασφαλίσει τις 61 έδρες, θα μπορούσε να σχηματιστεί κυβέρνηση μειοψηφίας, με την υποστήριξη μελών του κοινοβουλίου κατά περίπτωση.
Σε αυτή περίπτωση, οι δυο λίστες των ισραηλινών αράβων θα μπορούσαν να αναδειχθούν σε ρυθμιστές των πολιτικών εξελίξεων.
Η παράταξη Ραμ του Μανσούρ Αμπάς (πιστώνεται ως και 7 έδρες) έχει επανειλημμένα εκφράσει την πρόθεσή της να συνεργαστεί με τον συνασπισμό του Γκάντι Άιζενκοτ· η Ενωμένη Λίστα διαβεβαίωσε επίσης πως θα μπορούσε να προσφέρει «δίχτυ ασφαλείας» σε οποιοδήποτε σχήμα διώξει τον κ. Νετανιάχου από την εξουσία.
Ωστόσο οι κυριότερες μορφές του συνασπισμού της αντιπολίτευσης φάνηκαν, κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, να διστάζουν να υποστηρίξουν δημόσια τέτοια υπόθεση εργασίας, εξαιτίας της εχθρότητας μεγάλου μέρους του εβραϊκού εκλογικού σώματος έναντι οποιασδήποτε μορφής συνεργασίας με παρατάξεις των ισραηλινών αράβων.
Ο κ. Νετανιάχου τα γνωρίζει καλά όλα αυτά, κι ήταν φυσικό κι επόμενο το ότι επικέντρωσε την εκστρατεία του στην καταγγελία της πιθανής συνεργασίας του συνασπισμού του κ. Άιζενκοτ και αραβικών παρατάξεων, που παρουσίασε ως συμμαχία «της αριστεράς και των Αδελφών Μουσουλμάνων», φιλοτεχνώντας πίνακα με μελανά χρώματα, βλέποντας απειλή για την ίδια την επιβίωση του κράτους του Ισραήλ.
3. Κυβέρνηση εθνικής ενότητας
Εκ πρώτης όψεως, αυτή η υπόθεση φαντάζει ακόμη πιο απίθανη, με δεδομένη την ακραία πόλωση στην πολιτική σκακιέρα του Ισραήλ. Μολαταύτα, σχολιαστές αναφέρονται συχνά στο ενδεχόμενο συνεργασίας των λεγόμενων «σιωνιστικών» κομμάτων — εξαιρουμένων των αραβικών παρατάξεων κι αυτών των υπερορθόδοξων εβραίων.
Δημοσκόπηση που είχε δημοσιευθεί στα μέσα Οκτωβρίου υπέδειξε ότι το 55% των πολιτών του Ισραήλ θα προτιμούσε κυβέρνηση εθνικής ενότητας παρά νέες εκλογές αν δεν αναδεικνυόταν καθαρός νικητής χθες.
Το σενάριο αυτό έχει πρόσφατο προηγούμενο: το 2020, ο Μπενιαμίν Νετανιάχου κι ο κεντρώος Μπένι Γκαντς είχαν -παρά την βαθιά έχθρα τους- κλείσει συμφωνία που προέβλεπε πως θα μοιράζονταν την εξουσία, έπειτα από τρεις εκλογικές διαδικασίες μέσα σε χρονικό διάστημα μικρότερο του έτους. Η συμφωνία προέβλεπε πως θα ασκούσαν εκ περιτροπής το αξίωμα του πρωθυπουργού. Η διευθέτηση τελικά κατέρρευσε πριν κλείσει χρόνο, πυροδοτώντας νέα καταφυγή στις κάλπες.
Μέσα ενημέρωσης σημείωναν τις τελευταίες ημέρες ότι ο πρόεδρος Ισαάκ Χέρτσογκ εργαζόταν στους διαδρόμους για να επιδιώξει προσέγγιση ανάμεσα στους κ.κ. Νετανιάχου και Άιζενκοτ, τονίζοντας πως πρέπει να αποφευχθεί νέα πολιτική παράλυση.
Ωστόσο η υπόθεση αυτή απορρίπτεται κατηγορηματικά κι από τα δύο βασικά πολιτικά στρατόπεδα, ειδικά τη συμμαχία της αντιπολίτευσης, η οποία μετέτρεψε τις χθεσινές εκλογές σε δημοψήφισμα εναντίον του απερχόμενου πρωθυπουργού.
4. Αδιέξοδο και νέες εκλογές
Αν ουδείς εκ των υποψηφίων καταφέρει να σχηματίσει νέα κυβέρνηση, οι ψηφοφόροι θα κληθούν ξανά στις κάλπες.
Στη χώρα είχαν διεξαχθεί τέσσερις εκλογικές αναμετρήσεις μεταξύ του Απριλίου του 2019 και του Μαρτίου του 2021, εξαιτίας της ανικανότητας των πολιτικών δυνάμεων να συνεννοηθούν, να καταλήξουν σε κοινό πρόγραμμα με διάρκεια.
Όποιος υποψήφιος λάβει εντολή από τον πρόεδρο Χέρτσογκ θα έχει καταρχήν 28 ημέρες για να σχηματίσει κυβέρνηση, με πιθανή παράταση 14 ημερών. Σε περίπτωση αποτυχίας, μπορεί να κινηθούν άλλες διαδικασίες, πριν από την ενδεχόμενη νέα διάλυση της Κνέσετ.
Τυχόν νέα προεκλογική εκστρατεία θα βύθιζε σε περαιτέρω πολιτική αστάθεια τη χώρα, που παραμένει σημαδεμένη από τις συνέπειες της επίθεσης της 7ης Οκτωβρίου 2023 και τους περιφερειακούς πολέμους.
Εν αναμονή, ο κ. Νετανιάχου παραμένει υπηρεσιακός πρωθυπουργός.
Πηγές: ΑΠΕ-ΜΠΕ, AFP
