Μια ξαφνική αδιαθεσία σε έναν αγώνα ποδοσφαίρου ήταν η αρχή μιας περιπέτειας που άλλαξε για πάντα τη ζωή του 39χρονου. Ο πατέρας δύο κοριτσιών αρχικά πίστεψε ότι αντιμετώπιζε κρίση πανικού, όμως τα συμπτώματα έκρυβαν ένα σοβαρό καρδιακό επεισόδιο. Ακολούθησαν μια διάγνωση που ανέτρεψε την καθημερινότητά του και η είδηση ότι ενδεχομένως του απέμεναν μόλις δύο χρόνια ζωής. Μια μεταμόσχευση καρδιάς, ωστόσο, του έδωσε νέα ελπίδα και τη δυνατότητα να σχεδιάζει ξανά το μέλλον του.
Τα συμπτώματα που ένιωσε ένας 39χρονος πριν μάθει ότι είχε υποστεί έμφραγμα
Ένας πατέρας, στον οποίο οι γιατροί είχαν ανακοινώσει ότι του απομένουν μόλις δύο χρόνια ζωής, δηλώνει πλέον «εξαιρετικά αισιόδοξος για το μέλλον» μετά από μια καθοριστική μεταμόσχευση καρδιάς.
Ο Ellis Dawson ζούσε μια πολυάσχολη και απαιτητική καθημερινότητα, εργαζόμενος συχνά εκτός έδρας ως διευθυντής ανάπτυξης λογισμικού (software product director). Παράλληλα με την ανατροφή των δύο του κοριτσιών, αφιέρωνε χρόνο στο ποδόσφαιρο και την ποδηλασία. Ωστόσο, όλα άλλαξαν μέσα σε μια στιγμή.
Τον περασμένο Ιανουάριο, κατά τη διάρκεια ενός αγώνα ποδοσφαίρου, ο Ellis ένιωσε ξαφνικά μια παράξενη αδιαθεσία, με την κατάστασή του να επιδεινώνεται ραγδαία. Άρχισε να κάνει εμετούς και υπέθεσε ότι υπέστη κρίση πανικού. «Άρχισα να νιώθω περίεργα στη μέση του παιχνιδιού», θυμάται ο ίδιος. «Πήγα στο τέρμα για περίπου 15 λεπτά για να δω αν θα περάσει, αλλά η κατάσταση χειροτέρευε και κατάλαβα ότι συνέβαινε κάτι πιο σοβαρό».
«Περπάτησα μέχρι το αυτοκίνητό μου και συνειδητοποίησα ότι δεν ήμουν σε θέση να οδηγήσω. Πονούσε το στήθος μου και το αριστερό μου χέρι, οπότε κάλεσα τον πατέρα μου να έρθει να με πάρει. Όταν έφτασα στο σπίτι, το συζήτησα με τη σύζυγό μου. Στο μυαλό μου γνώριζα ότι αυτά ήταν συμπτώματα εμφράγματος, αλλά πάντα φανταζόμουν το έμφραγμα ως μια πολύ πιο δραματική κατάσταση εκτάκτου ανάγκης».
«Στη συνέχεια άρχισα να κάνω εμετό και υπέθεσα ότι ήταν κρίση πανικού, οπότε εφάρμοσα τεχνικές χαλαρωτικής αναπνοής και αποκοιμήθηκα στο πάτωμα. Η γυναίκα μου με βρήκε και, αφού διάβασε για τα συμπτώματα στο διαδίκτυο, φοβήθηκε ότι δεν θα ζούσα μέχρι το πρωί», εξομολογείται ο άνδρας.
«Εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησα πόσο σοβαρή ήταν η κατάσταση»
Ο Ellis μεταφέρθηκε στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών του Νοσοκομείου Royal Stoke, όπου το ηλεκτροκαρδιογράφημα (ECG) επιβεβαίωσε ότι υπέστη έμφραγμα του μυοκαρδίου. Οι γιατροί τοποθέτησαν δύο στέντ (stents) για να διανοίξουν τον πρόσθιο κατιόντα κλάδο της αριστερής στεφανιαίας αρτηρίας, ο οποίος είχε αποφραχθεί κατά 95% από θρόμβο αίματος.
«Περπατούσα ακόμα πιστεύοντας ότι δεν ήταν τίποτα σοβαρό, αλλά η πραγματικότητα ήταν πολύ διαφορετική», εξηγεί. «Αργότερα μάθαμε ότι αυτή η αρτηρία αποκαλείται ανεπίσημα “widow-maker” (παραγωγός χηρών), καθώς οι αποφράξεις σε αυτό το σημείο είναι συχνά θανατηφόρες για τους άνδρες».
«Θυμάμαι χαρακτηριστικά όταν παραπονιόμουν που δεν μπορούσα να τρέξω, ένας από τους γιατρούς μου είπε: “Αυτή τη στιγμή πρέπει απλώς να είσαι ευγνώμων που είσαι ζωντανός και που δεν υπέστης καρδιακή ανακοπή”. Εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησα πόσο σοβαρή ήταν η κατάσταση».
«Έμαθα ότι μου απέμεναν 2 χρόνια ζωής… Ήταν τεράστιο σοκ»
Μόλις ολοκληρώθηκε η παραμονή του Ellis στο νοσοκομείο, διενεργήθηκε ηχοκαρδιογράφημα το οποίο έδειξε ότι η καρδιά του δεν είχε επουλωθεί. Έξι μήνες αργότερα, μια επαναληπτική μαγνητική τομογραφία διαπίστωσε ότι δεν είχε υπάρξει ακόμη βελτίωση στην καρδιά του και ο άνδρας έμαθε ότι θα έπρεπε να συναντήσει την ομάδα στο Κέντρο Μεταμόσχευσης Καρδιάς και Πνευμόνων του Νοσοκομείου Wythenshawe.
«Ήταν σοκαριστικό να ακούς αυτά τα νέα», αναφέρει. «Με είχαν προειδοποιήσει από την αρχή ότι αυτό ήταν ένα πιθανό σενάριο, οπότε δεν εξεπλάγην εντελώς, καθώς είχα ήδη διανύσει μεγάλη διαδρομή. Επειδή ήμουν σε καλή φυσική κατάσταση —αν και η καρδιά μου δεχόταν τεράστια πίεση— ήταν θετικοί στο να με εντάξουν γρήγορα στη λίστα για μεταμόσχευση καρδιάς. Δεν μπορούσα να τρέξω, αλλά λειτουργούσα στις βασικές καθημερινές δραστηριότητες, εργαζόμουν και ήμουν παρών ως πατέρας».
«Τότε έμαθα ότι με τη φαρμακευτική αγωγή που ακολουθούσα, θα είχα στην καλύτερη περίπτωση δύο χρόνια ζωής. Αυτό ήταν ένα τεράστιο σοκ».
Η μάχη και η ελπίδα της μεταμόσχευσης
Μέχρι τον Δεκέμβριο, ο Ellis δυσκολευόταν να περπατήσει και να αναπνεύσει, καθώς η καρδιά του αδυνατούσε να κυκλοφορήσει επαρκώς τα υγρά στο σώμα. Πέρασε τα Χριστούγεννα με τα αγαπημένα του πρόσωπα, αλλά όπως εξομολογείται, «μπορούσα μόλις και μετά βίας να σηκώσω τα παιδιά μου» και «πάλευα καθημερινά».
«Μπήκα σε ενδοφλέβια (IV) θεραπεία και απομάκρυνα αμέσως μεγάλη ποσότητα υγρών», εξηγεί. «Η ενδοφλέβια αγωγή με αναζωογόνησε. Κατά τη διάρκεια της νοσηλείας μου ένιωθα καλύτερα, χρησιμοποιούσα το στατικό ποδήλατο του νοσοκομείου και γυμναζόμουν. Όλα φαινόντουσαν ελπιδοφόρα, παρόλο που παρουσίαζα συνεχόμενα επεισόδια κοιλιακής ταχυκαρδίας — η καρδιά μου υπέφερε πραγματικά».
Η μεταμόσχευση καρδιάς έσωσε τη ζωή του Ellis
Μετά την εισαγωγή του στο νοσοκομείο Wythenshawe στο νότιο Μάντσεστερ τον επόμενο μήνα, ένα καρδιακό μόσχευμα βρέθηκε διαθέσιμο, παρά το γεγονός ότι ο ίδιος βρισκόταν στη λίστα αναμονής για μόλις δύο εβδομάδες. Υποβλήθηκε με επιτυχία σε χειρουργική επέμβαση μεταμόσχευσης καρδιάς στις 31 Ιανουαρίου.
«Ήμουν εξαιρετικά τυχερός που βρέθηκε διαθέσιμη καρδιά. Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι ήμουν τόσο τυχερός, καθώς περίμενα μόλις δύο εβδομάδες, ενώ η αναμονή είναι συνήθως πολύ μεγαλύτερη», δηλώνει ο ίδιος. «Το συναίσθημα του ενθουσιασμού ήταν τεράστιο. Ένιωθα φανταστικά και απόλυτα συγκεντρωμένος τις επόμενες ημέρες».
«Έμεινα προσηλωμένος στον στόχο μου, συνέχισα τη σωματική άσκηση και προετοιμάστηκα ψυχολογικά. Υπήρξε μεγάλη συναισθηματική φόρτιση, αλλά πριν προλάβω να το καταλάβω, η επέμβαση είχε ξεκινήσει και ξύπνησα μία ημέρα αργότερα. Την πρώτη κιόλας ημέρα κατάφερα να καθίσω σε καρέκλα και άρχισα να τρέφομαι πολύ γρήγορα. Μετά από δυόμιση εβδομάδες σταθερής προόδου, μου δόθηκε εξιτήριο για το σπίτι».
«Γνωρίζοντας ότι το Εθνικό Σύστημα Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου (NHS) είναι ο μόνος φορέας που παρέχει φροντίδα μεταμοσχεύσεων καρδιάς στο Ηνωμένο Βασίλειο, συνειδητοποιείς πόσο εξαιρετικά εξειδικευμένη και έμπειρη είναι αυτή η ιατρική ομάδα».
Η προσαρμογή στη νέα καθημερινότητα μετά τη μεταμόσχευση
«Από τη στιγμή που βγήκα από το νοσοκομείο έπρεπε να προσαρμοστώ στις νέες συνθήκες. Επομένως πρέπει να προσέχω συνειδητά τι κάνω καθημερινά. Προσπαθώ να αποφεύγω τα μέσα μαζικής μεταφοράς, τα σουπερμάρκετ και κάθε είδους πολυσύχναστους κλειστούς χώρους όσο μπορώ. Ωστόσο, στο μεγαλύτερο μέρος της, η ζωή μου έχει επιστρέψει στους κανονικούς της ρυθμούς», αναφέρει ο Ellis.
«Η κόπωση είναι μια μικρή μάχη αυτή τη στιγμή. Πρέπει να διαχειρίζομαι σωστά την ενέργειά μου καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, κάτι που μπορεί να είναι δύσκολο να ισορροπήσει με την εργασία. Το ίδιο ισχύει και με τα παιδιά μου· σίγουρα δεν ελαττώνουν τους ρυθμούς τους για χάρη μου! Αν και χάρηκα που τα φρόντισα μόνος μου, καθώς η σύζυγός μου χρειαζόταν πραγματικά ένα διάλειμμα – έκανε τόσα πολλά για να κρατήσει την οικογένεια όσο ήμουν άρρωστος».
«Η ανάρρωση ήταν εκπληκτική και η νέα καρδιά πραγματικά ένιωσα να δίνει ακαριαία λύση. Στήθος μου πονούσε τις πρώτες εβδομάδες λόγω της τομής, αλλά κατά τα άλλα είμαι μια χαρά».
Μετά τη μεταμόσχευση καρδιάς, ετοιμάζεται να επιστρέψει στο ποδόσφαιρο – «Είμαι εξαιρετικά αισιόδοξος»
Παρά την περιπέτεια της υγείας του, ο Ellis δηλώνει πλέον «εξαιρετικά αισιόδοξος» για το μέλλον. Σχεδιάζει να συμμετάσχει μαζί με άλλους μεταμοσχευμένους ασθενείς από το νοσοκομείο Wythenshawe στους φετινούς Αγώνες Μεταμοσχευμένων (Transplant Games) στην κατηγορία του ποδοσφαίρου. Όπως αναφέρει, η στιγμή αυτή θα είναι ιδιαίτερα συγκινητική, καθώς ο τελευταίος αγώνας που έπαιξε ήταν εκείνος κατά τη διάρκεια του οποίου υπέστη το καρδιακό επεισόδιο.
«Θα νόμιζε κανείς ότι θα έκανα τρελά και αλλόκοτα σχέδια, αλλά ειλικρινά, η επιστροφή στην καθημερινή μου ρουτίνα είναι το ομορφότερο συναίσθημα. Όταν βρεθείς στο χείλος του να τα χάσεις όλα, το μόνο που θέλεις είναι να πάρεις πίσω τη φυσιολογική σου ζωή. Η μεγαλύτερη προτεραιότητά μου τώρα είναι να παραμείνω όσο πιο υγιής και σε καλή φυσική κατάσταση μπορώ, για να τιμήσω πραγματικά το δώρο ζωής που έλαβα», προσθέτει ο ίδιος.
