Σε ανάλυσή του στους New York Times, ο Ομάρ Γ. Ενκαρνασιόν, καθηγητής Πολιτικής στο Bard College και συγγραφέας, γράφει ότι ο Ισπανός Πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ έχει μετατραπεί στον σημαντικότερο διεθνή πολιτικό αντίπαλο του Ντόναλντ Τραμπ, καταφέρνοντας παράλληλα να διατηρήσει την Ισπανία ως το τελευταίο ισχυρό προπύργιο της Σοσιαλδημοκρατίας στην Ευρώπη.
Όπως αναφέρει, τον Απρίλιο προσωπικότητες της παγκόσμιας προοδευτικής πολιτικής, μεταξύ των οποίων ο Πρόεδρος της Βραζιλίας Λούλα ντα Σίλβα, η Πρόεδρος του Μεξικού, Κλαούντια Σέινμπαουμ και ο Πρόεδρος της Νότιας Αφρικής Σίριλ Ραμαφόζα, βρέθηκαν στη Βαρκελώνη για να εκφράσουν στήριξη στη δημοκρατία και την πολυμέρεια απέναντι στην άνοδο της ακροδεξιάς.
Ωστόσο, σύμφωνα με τον αρθρογράφο, η συγκέντρωση έμοιαζε περισσότερο με έμμεσο φόρο τιμής στον Σάντσεθ, ο οποίος τα τελευταία χρόνια έχει γίνει γνωστός και για κάτι ακόμη: για τη σύγκρουσή του με τον Ντόναλντ Τραμπ.
Ο Ενκαρνασιόν σημειώνει ότι, σε αντίθεση με πολλούς ξένους ηγέτες που επιλέγουν να «μην προκαλούν την αρκούδα», ο Σάντσεθ έχει ανοιχτά αμφισβητήσει τον Αμερικανό Πρόεδρο.
Μεταξύ άλλων, καταδίκασε την απομάκρυνση του Νικολάς Μαδούρο από την εξουσία, αρνήθηκε τη χρήση αμερικανικών βάσεων στην Ισπανία για τον πόλεμο με το Ιράν, ενώ ήταν ο μόνος ηγέτης του ΝΑΤΟ που αντιτάχθηκε στην απαίτηση του Τραμπ για μεγάλη αύξηση των στρατιωτικών δαπανών.
Παράλληλα, πρωτοστάτησε στην αναγνώριση παλαιστινιακού κράτους και στον χαρακτηρισμό του πολέμου στη Γάζα ως γενοκτονίας.
«Sanchismo» και πολιτική επιβίωση
Σύμφωνα με το άρθρο, οι πολιτικοί αντίπαλοι του Σάντσεθ χρησιμοποιούν τον όρο «Sanchismo» για να περιγράψουν ένα είδος λαϊκιστικής πολιτικής που έχει στόχο τη διατήρηση της εξουσίας με κάθε κόστος.
Ο αρθρογράφος, ωστόσο, υποστηρίζει ότι η ερμηνεία αυτή είναι λανθασμένη.
Όπως γράφει, ο Σάντσεθ κατάφερε μέσα σε οκτώ χρόνια να επιβιώσει πολιτικά και ταυτόχρονα να ευημερήσει σε ένα εξαιρετικά δύσκολο περιβάλλον για κεντροαριστερούς ηγέτες, συνδυάζοντας φιλοδοξία, ιδεαλισμό, πραγματισμό και ανοιχτή αντιπαράθεση με τον Τραμπ.
Η άνοδος στην εξουσία και η συμφωνία με τους Καταλανούς
Ο Ενκαρνασιόν υπενθυμίζει ότι ο Σάντσεθ επανήλθε στην ηγεσία των Ισπανών Σοσιαλιστών το 2017, ταξιδεύοντας σε όλη την Ισπανία με το Peugeot 407 του και απευθυνόμενος στη βάση του κόμματος με αντισυστημικό μήνυμα.
Έναν χρόνο αργότερα οργάνωσε την απομάκρυνση του τότε Πρωθυπουργού Μαριάνο Ραχόι μέσω πρότασης μομφής λόγω σκανδάλων διαφθοράς.
Το 2023, μετά από πρόωρες εκλογές, προχώρησε σε αμφιλεγόμενη συμφωνία με Καταλανούς αυτονομιστές, προσφέροντας αμνηστία για όσους συνδέονταν με το παράνομο δημοψήφισμα ανεξαρτησίας του 2017.
Η συμφωνία προκάλεσε έντονες αντιδράσεις από συντηρητικούς και τη δικαιοσύνη, όμως, σύμφωνα με το άρθρο, απέδωσε πολιτικά, καθώς ο Σάντσεθ παρέμεινε στην εξουσία και η υποστήριξη προς την ανεξαρτησία της Καταλονίας μειώθηκε σημαντικά.
Οικονομία και κοινωνική πολιτική
Ο αρθρογράφος αναφέρει ότι ο Σάντσεθ αύξησε τον κατώτατο μισθό κατά 61% μεταξύ 2018 και 2025 και προώθησε μεταρρυθμίσεις για τη μείωση της ανεργίας, τον περιορισμό των προσωρινών συμβάσεων και την προστασία γυναικών και ΛΟΑΤΚΙ ατόμων από διακρίσεις στην εργασία.
Παράλληλα, επέβαλε υψηλότερη φορολογία στους πλούσιους και ενίσχυσε οικονομικά εργαζόμενους κατά την περίοδο της πανδημίας.
Σύμφωνα με το άρθρο, οι πολιτικές αυτές συνέβαλαν στην εντυπωσιακή επανεκκίνηση της ισπανικής οικονομίας, με τον Economist να χαρακτηρίζει την Ισπανία το 2024 ως την «καλύτερη οικονομία του ανεπτυγμένου κόσμου».
Η σύγκρουση με το παρελθόν του Φράνκο
Ο Ενκαρνασιόν σημειώνει ακόμη ότι ο Σάντσεθ επιχείρησε να αντιμετωπίσει το ζήτημα της δικτατορικής κληρονομιάς του Φράνκο.
Το 2019 εξασφάλισε την απομάκρυνση των λειψάνων του στρατηγού Φρανθίσκο Φράνκο από την Κοιλάδα των Πεσόντων, ενώ το 2022 πέρασε τον Νόμο Δημοκρατικής Μνήμης.
Ο νόμος αυτός υποχρέωσε το ισπανικό κράτος να εντοπίσει, να εκταφεί και να επαναταφεί χιλιάδες ομαδικοί τάφοι θυμάτων του εμφυλίου πολέμου και της δικτατορίας.
«Εναλλακτική φιλοσοφία διακυβέρνησης απέναντι στον τραμπισμό»
Ο αρθρογράφος εκτιμά ότι ο Σάντσεθ έχει πλέον αποκτήσει διεθνή πολιτική αξία, καθώς προβάλλει μια ξεκάθαρη εναλλακτική απέναντι στον τραμπισμό.
Όπως γράφει, ο Ισπανός πρωθυπουργός θεωρεί ότι οι κεντροαριστεροί ηγέτες για χρόνια κυβερνούσαν ως πιο ήπιες εκδοχές των δεξιών αντιπάλων τους και επιχείρησε να αλλάξει αυτή τη λογική.
«Στη διαδικασία αυτή», καταλήγει ο Ενκαρνασιόν, «ο Σάντσεθ δημιούργησε μια εναλλακτική φιλοσοφία διακυβέρνησης απέναντι στον τραμπισμό – και μάλιστα μια φιλοσοφία που λειτουργεί».
