Δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές κατέβηκαν στους δρόμους της Λισαβόνας και εξέφρασαν την αντίθεσή τους στη σχεδιαζόμενη μεταρρύθμιση της αγοράς εργασίας. Τα συνδικάτα κατήγγειλαν ότι τα μέτρα υπονομεύουν τα εργασιακά δικαιώματα και εντείνουν την εργασιακή ανασφάλεια, καθώς διευκολύνουν την εξωτερική ανάθεση εργασιών και περιορίζουν τις επί πληρωμή υπερωρίες.
Η κεντροδεξιά κυβέρνηση μειοψηφίας της Πορτογαλίας ενέκρινε τον Σεπτέμβριο προσχέδιο νόμου για την τροποποίηση του εργατικού κώδικα και έθεσε ως στόχο την αύξηση της παραγωγικότητας. Οι προτάσεις της κυβέρνησης προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις και οδήγησαν στην πρώτη γενική απεργία στη χώρα μετά από σχεδόν δέκα χρόνια. Τα συνδικάτα κατηγόρησαν την κυβέρνηση ότι υιοθετεί θέσεις των εργοδοτών και επιχειρεί να καταργήσει δικαιώματα των χαμηλόμισθων εργαζομένων, οι οποίοι δυσκολεύονται να ανταπεξέλθουν στην αύξηση του κόστους διαβίωσης.
Το μεγαλύτερο συνδικάτο, το CGTP, ανέφερε ότι «πολλές δεκάδες χιλιάδες» διαδηλωτές κατέλαβαν τη μεγαλύτερη λεωφόρο της πρωτεύουσας. Η αστυνομία δεν έδωσε επίσημη εκτίμηση για τον αριθμό των συμμετεχόντων.
Η Ινές Μπράνκο, 33χρονη πωλήτρια, δήλωσε ότι οι μεταρρυθμίσεις θα βλάψουν τους εργαζομένους «με όλους τους τρόπους», καθώς θα μειωθεί ο χρόνος που αφιερώνουν στην οικογένειά τους και θα καταστούν ευκολότερες οι απολύσεις. Η ίδια υποστήριξε ότι καμία από τις προτεινόμενες αλλαγές δεν βελτιώνει τη ζωή των εργαζομένων. «Το κόστος ζωής αυξάνεται, εργαζόμαστε 40 ώρες την εβδομάδα και πάλι δεν μπορούμε να πληρώσουμε τους λογαριασμούς στο τέλος του μήνα, ενώ οι εταιρείες βγάζουν κέρδη εκατομμυρίων. Είναι απαράδεκτο», είπε.
Το νομοσχέδιο βρίσκεται σε στάδιο υποχρεωτικών διαβουλεύσεων με τα συνδικάτα και τις εργοδοτικές οργανώσεις και στη συνέχεια θα κατατεθεί στο κοινοβούλιο. Το ακροδεξιό κόμμα Chega, που αποτελεί τη μεγαλύτερη δύναμη της αντιπολίτευσης, έχει δηλώσει ότι ενδέχεται να το υπερψηφίσει.
Η κυβέρνηση απέσυρε ορισμένες προτάσεις, όπως εκείνη για τις απολύσεις με «βάσιμο λόγο», ωστόσο τα συνδικάτα υποστήριξαν ότι οι βασικές ανησυχίες τους παραμένουν. Οι προτάσεις περιλαμβάνουν την αύξηση των ορίων για εξωτερική ανάθεση εργασιών και τη δημιουργία «ατομικών τραπεζών χρόνου». Με βάση αυτό το μοντέλο, οι εργαζόμενοι θα μπορούν να απασχολούνται έως και δύο επιπλέον ώρες ημερησίως, πέραν του οκταώρου, χωρίς άμεση πληρωμή υπερωριών, καθώς αυτές θα συμψηφίζονται αργότερα μέσα στο έτος. Το σύνολο των υπερωριών δεν θα υπερβαίνει τις 150 ώρες ετησίως.
Η 45χρονη δασκάλα Βανέσα Τεϊσέιρα δήλωσε: «Δεν εκλέξαμε την κυβέρνηση ή τους βουλευτές για να μας χρησιμοποιούν σαν σάκο του μποξ».
Η Πορτογαλία συγκαταλέγεται στις φτωχότερες χώρες της Δυτικής Ευρώπης, καθώς περισσότεροι από τους μισούς εργαζομένους λαμβάνουν λιγότερα από 1.000 ευρώ μικτά μηνιαίως. Η παραγωγικότητα ανά ώρα εργασίας ανέρχεται στο 80,5% του μέσου όρου της ΕΕ, γεγονός που την κατατάσσει στην πέμπτη χαμηλότερη θέση, σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat.
