Ο άνθρωπος είναι πλάσμα κοινωνικό και είναι στη φύση του η αναζήτηση σχέσεων και συνδέσεων. Με τους ραγδαίους ρυθμούς που κινείται η ζωή μας και τον κίνδυνο της μοναξιάς να καραδοκεί, μπορεί να κάνουμε πράγματα που δεν συνειδητοποιούμε, προκειμένου να μη μας απασχολεί η μοναξιά.
Ακόμη χειρότερη από τη μοναξιά ωστόσο, είναι η συναισθηματική μοναξιά, δηλαδή η αποσύνδεση, η παρανόηση, η παραμέληση. Έτσι, υπεραναπληρώνουμε το αίσθημα της μοναξιάς με τρόπους που δεν αναγνωρίζουμε.
Οι άνθρωποι που νιώθουν υπερβολική μοναξιά συνηθίζουν να κάνουν αυτά τα 8 πράγματα χωρίς να το συνειδητοποιούν:
- Υπερβολική χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης
- Υπερεργασία
- Παραμέληση των προσωπικών ενδιαφερόντων
- Διαρκής αναζήτηση περισπασμών
- Υπεραναπλήρωση στις σχέσεις μας
- Αποφυγή της μοναξιάς
- Προσκόλληση σε σχέσεις που έχουν τελειώσει
- Παραμέληση της αυτοφροντίδας
Υπερβολική χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης
Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μας εξασφαλίζουν τη δυνατότητα της αδιάλειπτης σύνδεσης. Το ειρωνικό είναι πως η υπερβολική χρήση τους επιδεινώνει το αίσθημα της μοναξιάς.
Δεν φταίει η τεχνολογία, αλλά η χρήση της από τον άνθρωπο. Όταν νιώθουμε απομονωμένοι, το αδιάκοπο scrolling στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με την ελπίδα της σύνδεσης ή της επαφής, προσφέρει φαινομενικά κάποια λύση.
Ωστόσο, δεν αποτελεί μορφή ανθρώπινης αλληλεπίδρασης, ούτε αυθεντικής επικοινωνίας. Είναι μια εξαρτητική και αδιέξοδη αναζήτηση. Ακόμη, η προβολή reels και βίντεο από τις φαινομενικά τέλειες ζωές των άλλων, μας βυθίζει ακόμη βαθύτερα σε άδικες συγκρίσεις και πιο σκοτεινή απομόνωση.
Υπερεργασία
Σε μια κοινωνία που μας ωθεί να παράγουμε ολοένα και περισσότερο, είναι εύκολο να πέσουμε στην παγίδα της υπερεργασίας. Οι άνθρωποι που υποφέρουν από μοναξιά, στρέφονται στην υπερβολική εργασία, ως ένα μέσο περισπασμού.
Η υπερεργασία μας στερεί τον χρόνο και την ενέργεια που έχουμε ανάγκη ώστε να καλλιεργήσουμε ουσιαστικές σχέσεις. Ακόμη, δημιουργεί και ενισχύει τη στρεβλή αντίληψη πως, η αξία μας εξαρτάται από την παραγωγικότητά μας. Πρέπει να θυμόμαστε πως, είμαστε άνθρωποι και όχι μηχανές.
Η αξία μας δεν καθορίζεται από νούμερα και ποσοστά.
Η Brené Brown, γνωστή κοινωνική επιστήμονας, έχει πει πως, “Είμαστε ατελείς, φτιαγμένοι για να προσπαθούμε, αλλά αξίζουμε αγάπη και αγκαλιά”. Κανένα εργασιακό επίτευγμα, δεν μπορεί να υποκαταστήσει τη ζεστασιά της ανθρώπινης επαφής.
Παραμέληση των προσωπικών ενδιαφερόντων
Η μοναξιά μπορεί να μας οδηγήσει σε παραμέληση των προσωπικών μας ενδιαφερόντων και των αγαπημένων μας ασχολιών. Μπορεί να πείσουμε τον εαυτό μας πως, δεν μας αξίζει να καλλιεργήσουμε κάτι που αγαπάμε ή να μην έχουμε την ψυχική δύναμη να το κάνουμε.
Αντίθετα, τα ενδιαφέροντα και οι ασχολίες μας, είναι κομμάτι της προσωπικότητάς μας. Είναι πηγή χαράς, πληρότητας, δημιουργικότητας, μας βοηθούν να εκφράσουμε την μοναδικότητά μας.
Η παραμέλησή τους, επιδεινώνει το συναίσθημα της απομόνωσης και της μοναξιάς.
Καταπιαστείτε με ό,τι σας φέρνει χαρά, ακόμη και για την ικανοποίηση μόνο της ενασχόλησης. Έτσι, θα συνδεθείτε με τον εαυτό σας και θα αυξήσετε τις πιθανότητες γνωριμίες με άτομα που έχετε κοινά ενδιαφέροντα.
Οι αγαπημένες σας ασχολίες, είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ταυτότητάς σας. Σας δίνουν αίσθηση σκοπού, ενώ καλλιεργείτε μια πιο υγιή σχέση με τον εαυτό σας – το υπόβαθρο για την υγιή σύνδεση και με τους άλλους.
Διαρκής αναζήτηση περισπασμών
Η πιο αυθόρμητη απόκριση στο αίσθημα της μοναξιάς, είναι η αναζήτηση περισπασμών. Μπορεί να είναι η τηλεόραση, για άλλους μπορεί να είναι το άσκοπο scrolling, οτιδήποτε μπορεί να τους βοηθήσει να ξεχάσουν τη δυσφορία της μοναξιάς. Με τον τρόπο αυτό, βαθαίνει το τραύμα, αντί να θεραπεύεται.
Οι περισπασμοί προσφέρουν μόνο βραχυπρόθεσμη ανακούφιση, ενώ μας κάνουν να αισθανόμαστε εντονότερα την μοναξιά. Ενδυνάμωση σημαίνει, ανάληψη της ευθύνης για τη ζωή.
Όταν δηλαδή, υποφέρουμε από μοναξιά, αντί να αναζητούμε περισπασμούς, είναι προτιμότερο να αντιμετωπίσουμε κατάματα τα συναισθήματά μας, αναζητώντας την πηγή τους.
Δεν είναι πάντα εύκολο. Απαιτεί θάρρος ώστε να αντιμετωπίσουμε τους φόβους και τα ευάλωτα σημεία μας. Μόνο μέσα από την αναγνώριση των συναισθημάτων αυτών όμως, θα μπορέσουμε να κατανοήσουμε τι νιώθουμε και να βελτιωθούμε.
Υπεραναπλήρωση στις σχέσεις μας
Το αίσθημα της μοναξιάς, μπορεί να μας ωθήσει να υπεραπληρώνουμε το κενό στις σχέσεις μας. Δηλαδή, μπορεί να πασχίζουμε υπερβολικά προκειμένου να ικανοποιήσουμε τους άλλους, να ανεχόμαστε συμπεριφορές που δεν πρέπει, μόνο και μόνο για να μην μείνουμε μόνοι μας.
Το κυριότερο συστατικό των αληθινών και υγιών σχέσεων, είναι η αυθεντικότητα. Οι αυθεντικές σχέσεις, στηρίζονται στον αμοιβαίο σεβασμό και την κατανόηση, όχι στην μονόπλευρη προσπάθεια και τις θυσίες μόνο του ενός.
Να εκφράζετε τις ανάγκες σας και να θέτετε τα όριά σας στις σχέσεις. Μόνο μέσα από την ειλικρίνεια, θα καταφέρετε να δημιουργήσετε ουσιαστικές και ικανοποιητικές σχέσεις.
Αποφυγή της μοναξιάς
Όσο παράδοξο και αν ακούγεται, η αποφυγή της μοναξιάς, αποτελεί ένα σημάδι υπεραναπλήρωσης του κενού που δημιουργεί η απομόνωση.
Ο φόβος της μοναξιάς, μπορεί να κάνει κάποιον να αναζητά διαρκώς την κοινωνική σύνδεση, να θέλει να είναι διαρκώς με άλλους, μη αφήνοντας χρόνο για ενδοσκόπηση και προσωπική φροντίδα. Η μοναξιά, δεν είναι εχθρός. Αντίθετα, είναι μια αναπόσπαστη πτυχή της βελτίωσης και της αυτογνωσίας.
Μας δίνει τη δυνατότητα της ενδοσκόπησης, της ηρεμίας, της επανασύνδεσης με τον εαυτό μας, μακριά από τους περισπασμούς και τις απαιτήσεις του κόσμου.
Η αυτογνωσία και η προσωπική εξέλιξη, μεταμορφώνουν τον άνθρωπο. Γι’ αυτό η μοναξιά, μπορεί να είναι πολύτιμος σύμμαχος.
Μας βοηθά να αναλογιστούμε, να αναλύσουμε τα αληθινά μας συναισθήματα, να αναθεωρήσουμε περιοριστικές πεποιθήσεις, να καλλιεργήσουμε συμπόνοια για τον εαυτό μας.
Μας δίνει τη δυνατότητα να ανακαλύψουμε ποιοι είμαστε πραγματικά και τι πραγματικά θέλουμε από τη ζωή, ανεξάρτητα από τις κοινωνικές απαιτήσεις ή πιέσεις.
Όσο πιο άνετα νιώθουμε στην μοναξιά μας, τόσο λιγότερο τη φοβόμαστε.
Προσκόλληση σε σχέσεις που έχουν τελειώσει
Η μοναξιά, μπορεί να μας οδηγήσει σε προσκόλληση σε σχέσεις αδιέξοδες ή σχέσεις που ανήκουν στο παρελθόν. Ακόμη και αν ήταν σχέσεις νοσηρές και ακατάλληλες, η μοναξιά μπορεί να δράσει ύπουλα.
Μπορεί να ενδώσουμε την ωραιοποίηση του παρελθόντος, τη νοσταλγία, κάνοντάς μας να θέλουμε να αναζωπυρώσουμε σχέσεις που ανήκουν στο παρελθόν.
Είναι μια ώθηση που προέρχεται από τον φόβο της μοναξιάς και την αδυναμία να αντιμετωπίσουμε την αβεβαιότητα για το μέλλον. Η προσκόλληση στο παρελθόν, εμποδίζει την εξέλιξή μας και την εξερεύνηση των νέων δυνατοτήτων που ανοίγονται μπροστά μας. Το τέλος μιας σχέσης, δεν σηματοδοτεί την αποτυχία.
Είναι μια ευκαιρία να μάθουμε καλύτερα τον εαυτό μας, τις ανάγκες και τα μοτίβα μας στις σχέσεις. Πρέπει να δίνουμε στον εαυτό μας τη δυνατότητα να θρηνεί το τέλος μιας σχέσης και, όταν είναι καιρός να αποδεσμευόμαστε. Έτσι, ανοίγονται νέες εμπειρίες, δυνατότητες προσωπικής εξέλιξης, η υπόσχεση για πιο υγιείς και ικανοποιητικές σχέσεις.
Παραμέληση της αυτοφροντίδας
Στην προσπάθειά μας να αποφύγουμε το σκοτεινό αίσθημα αίσθημα της μοναξιάς, οι άνθρωποι μπορεί να παραμελήσουμε τη φροντίδα του εαυτού μας. Αυτό σημαίνει είτε κακή διατροφή, κακός και ανεπαρκής ύπνος ή παραμέληση της ψυχικής υγείας.
Η παραμέληση της αυτοφροντίδας, επιδεινώνει το αίσθημα της μοναξιάς και της απομόνωσης.
Η αυτοφροντίδα, δεν είναι πολυτέλεια, αλλά μια αναγκαιότητα. Σημαίνει την αναγνώριση των αναγκών και την ικανοποίησή τους. Είναι η φροντίδα του εαυτού μας με συμπόνοια και ευγένεια. Η αυτογνωσία και η προσωπική ανάπτυξη, έχουν τη δύναμη να μας μεταμορφώσουν – η αυτοφροντίδα, είναι ένα απαραίτητο στοιχείο της υγιούς σχέσης του ατόμου με τον εαυτό του.
Φροντίζοντας τις σωματικές, συναισθηματικές και ψυχικές σας ανάγκες, δείχνετε σεβασμό προς τον εαυτό σας. Ενισχύετε την αυτοεκτίμηση και βελτιώνετε γενικά τη διάθεση και τα επίπεδα της ενέργειάς σας.
Tip: Η αντιμετώπιση της μοναξιάς, απαιτεί αυτογνωσία, θάρρος και συμπόνοια
Η μοναξιά είναι μια βαθιά ανθρώπινη εμπειρία. Είναι ένα κοινό βίωμα που αγγίζει κάθε άνθρωπο, κάποια στιγμή της ζωής του. Το κοινό αυτό βίωμα, μας κάνει να συνειδητοποιούμε την ανθρώπινη φύση μας.
Η αντιμετώπιση της μοναξιάς, απαιτεί αυτογνωσία, θάρρος και συμπόνοια. Η αναγνώριση όλων των διακριτικών τρόπων με τους οποίους προσπαθούμε να καλύψουμε το κενό, είναι το πρώτο βήμα.
Όταν καταφέρουμε να αναγνωρίσουμε τα μοτίβα, τότε θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα. Έτσι, θα μετατρέψουμε την μοναξιά, σε ευκαιρία για ενδοσκόπηση και ουσιαστική σύνδεση με τους άλλους. Να θυμάστε πως, πολλοί άνθρωποι βιώνουν το ίδιο συναίσθημα. Τελικά, όλες οι ανθρώπινες εμπειρίες, είναι κοινές.
