Μια σπουδαία αρχαιολογική ανακάλυψη φέρνει στο φως νέα στοιχεία για μια από τις πιο δραματικές στιγμές της βιβλικής ιστορίας.
Η αρχαιολογική σκαπάνη στην Ιερουσαλήμ αποκάλυψε σπάνια ευρήματα που «πάγωσαν» στον χρόνο τη στιγμή της ολοκληρωτικής καταστροφής της πόλης από τους Βαβυλώνιους.
Τα νέα αυτά δεδομένα προσφέρουν στους επιστήμονες μια μοναδική ευκαιρία να μελετήσουν με απόλυτη ακρίβεια το χρονικό της πτώσης του Πρώτου Ναού.
Ο λιωμένος σοβάς διέσωσε τα ξύλινα δοκάρια
Η Εφράτ Μπότσερ, διευθύντρια της ανασκαφής, εξήγησε ότι τα δοκάρια αποτελούν κατάλοιπα ενός κτιρίου που κατέρρευσε, το οποίο καταστράφηκε από τη «σφοδρή πυρκαγιά της καταστροφής του Πρώτου Ναού» πριν από περισσότερα από 2.600 χρόνια.
«Τα δοκάρια φαίνεται ότι χρησίμευαν ως η οροφή μιας εσωτερικής αυλής σε ένα κτίριο της περιόδου του Πρώτου Ναού», δήλωσε η ίδια.
Αρχαιολόγοι από την Ισραηλινή Αρχή Αρχαιοτήτων (IAA) και το Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ ανακάλυψαν τεράστια υποστηρικτικά δοκάρια από ξύλο συκομουριάς, τα οποία απανθρακώθηκαν κατά την καταστροφή του Πρώτου Ναού.
Ο Πρώτος Ναός, ο οποίος χτίστηκε από τον βιβλικό βασιλιά Σολομώντα, καταστράφηκε από τους Βαβυλώνιους το 586 π.Χ., ενώ ο Δεύτερος Ναός καταστράφηκε από τους Ρωμαίους το 70 μ.Χ.
Οι ερευνητές εντόπισαν τα καλοδιατηρημένα δοκάρια κατά τη διάρκεια ανασκαφής στον αρχαιολογικό χώρο του πάρκινγκ Γκιβάτι, στο Εθνικό Πάρκο των Τειχών της Ιερουσαλήμ στην Πόλη του Δαβίδ.
Η Μπότσερ σημείωσε ότι τα ξύλινα δοκάρια ήταν καλυμμένα με λιωμένο σοβά από τον τοίχο του κτιρίου, ο οποίος απλώθηκε πάνω στο ξύλο.
Το στρώμα του σοβά σφράγισε τα δοκάρια και τα διέσωσε.
Οι περισσότερες αρχαίες ξύλινες κατασκευές δεν μπορούν να χρονολογηθούν αποτελεσματικά ή να μελετηθούν, καθώς το ξύλο της Εποχής του Σιδήρου σπάνια επιβιώνει στο κλίμα του Ισραήλ.
Σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα της IAA, οι αναδομητές της πόλης άφησαν τα ερείπια στη θέση τους, ώστε οι μελλοντικές γενιές να μπορούν να δουν την τραγωδία της κατάρρευσης του ναού.
Οι δακτύλιοι ανάπτυξης στο ξύλο αυξάνουν την ακρίβεια της χρονολόγησης
Το Ινστιτούτο Επιστημών Weizmann συνεργάζεται με την Ισραηλινή Αρχή Αρχαιοτήτων (IAA) για τη μελέτη των διατηρημένων δακτυλίων ανάπτυξης στα δοκάρια.
Η Δρ. Τζοάνα Ρέγκεβ σημείωσε ότι είναι σπάνιο να βρεθεί αρχαίο ξύλο με τόσους πολλούς διατηρημένους δακτυλίους ανάπτυξης.
Ο μεγάλος αριθμός δακτυλίων τα καθιστά πιο χρήσιμα για την έρευνα και την ακριβέστερη χρονολόγηση.
Αντί για ημερομηνίες εντός ενός εύρους αρκετών αιώνων, η Ρέγκεβ δήλωσε ότι το εύρος θα μπορούσε να περιοριστεί σε μία μόνο δεκαετία. Η Ρέγκεβ, ειδική στη ραδιοχρονολόγηση, εξήγησε ότι «καλοδιατηρημένο ξύλο από κωνοφόρο δέντρο βρέθηκε στο στρώμα καταστροφής του Πρώτου Ναού και παρουσιάζει πολυάριθμους δακτυλίους ανάπτυξης, καθιστώντας ευκολότερη τη χρονολόγησή του με ακρίβεια».
Οι κάτοικοι της Ιερουσαλήμ ήθελαν να τιμήσουν τον Πρώτο και τον Δεύτερο Ναό
Οι διευθυντές της ανασκαφής Δρ. Γιφτάχ Σαλέβ της IAA και ο καθηγητής Γιουβάλ Γκαντότ του Πανεπιστημίου του Τελ Αβίβ εντυπωσιάστηκαν από την επιθυμία των κατοίκων της Ιερουσαλήμ να διατηρήσουν τη μνήμη του ναού του βασιλιά Σολομώντα.
Οι ερευνητές σημείωσαν ότι οι κάτοικοι σφράγισαν την είσοδο σε εκείνη την περιοχή μετά την καταστροφή, αλλά συνέχισαν να ζουν στα άθικτα τμήματα του κτιρίου.
Σύμφωνα με τους Σαλέβ και Γκαντότ, αυτή η επιλογή αντανακλά μια ισχυρή επιθυμία να κρατηθεί ζωντανή η μνήμη του Ναού και της τραγικής πυρκαγιάς που κατέστρεψε έναν τόσο ιερό τόπο.
Οι κάτοικοι ξαναέχτισαν εκεί κοντά, αντί να καθαρίσουν και να απομακρύνουν τα ερείπια.
Η Μπότσερ επεσήμανε ότι η ανακάλυψη των δοκαριών «ήρθε λίγο πριν από την Τίσα Μπε Άβ, μια ημέρα πένθους για τις τραγωδίες σε όλη την εβραϊκή ιστορία, και ιδιαίτερα για την καταστροφή και την απώλεια του Πρώτου και του Δεύτερου Ναού και της Ιερουσαλήμ».
