Πέθανε σε ηλικία 80 ετών ο «Μόγλης» της Ισπανίας, το «αγόρι που αναθράφηκε από λύκους», το οποίο πέρασε τα δώδεκα (12) πιο όμορφα χρόνια του με μια αγέλη λύκων πριν τον βρουν να ζει σαν ζώο στην αγροτική Ισπανία. Η ζωή του έγινε ταινία το 2010 με τίτλο: «Ανάμεσα σε Λύκους».
Πώς βρέθηκε στα βουνά με τους λύκους
Το 1965, καθώς χτένιζαν την απέραντη οροσειρά Σιέρα Μορένα, μέλη της Πολιτοφυλακής έκαναν μια απρόσμενη ανακάλυψη. Περπατώντας στα τέσσερα, γυμνός και ξυπόλητος, ένας νεαρός άνδρας ξεπρόβαλε μέσα από τη βλάστηση.
Ήταν ο Μάρκος Ροντρίγκεθ Παντόχα, ένας 19χρονος που είχε περάσει τα τελευταία 12 χρόνια ζώντας στα βουνά, σε πλήρη απομόνωση από την ανθρώπινη κοινωνία.
Οι σοκαρισμένοι αστυνομικοί δεν μπορούσαν να καταλάβουν πώς είχε καταφέρει να επιβιώσει στην άγρια φύση για τόσο μεγάλο διάστημα. Είχε τεράστιους κάλους στα πόδια του και δεν μπορούσε να μιλήσει, χρησιμοποιώντας μόνο μουγκρητά για να απαντήσει στις ερωτήσεις τους. Όμως, αποδείχθηκε ότι ο έφηβος είχε βρει μια αλλιώτικη συντροφιά — μια αγέλη λύκων που τον δέχτηκε σαν δικό της μέλος και τον βοήθησε να επιβιώσει.
Ο Παντόχα, ο οποίος έγινε γνωστός ως ο «Μόγλης της Ισπανίας», δήλωσε ότι οι πιο ευτυχισμένες μέρες του ήταν τα 12 χρόνια που έζησε με την οικογένεια των λύκων του. Ο Ισπανός, που πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του στη βόρεια επαρχία Ουρένσε της Ισπανίας, έφυγε από τη ζωή στις 15 Αυγούστου σε ηλικία 80 ετών. Η εξαιρετική ιστορία του έχει καταγραφεί με την πάροδο των ετών και έγινε μέχρι και ταινία από τον Ισπανό σκηνοθέτη Χεράρδο Ολιβάρες.
Από την κακοποίηση της μητριάς στην αγκαλιά της λύκαινας
Ο Παντόχα είπε ότι βρήκε την ελευθερία ζώντας στα βουνά. Είχε υποστεί σκληρή κακοποίηση από τη μητριά του, μετά τον θάνατο της μητέρας του όταν ήταν τριών ετών και ο πατέρας του ξαναπαντρεύτηκε.
Ο πατέρας και η μητριά του τον έστειλαν στα βουνά, για να εργαστεί ως βοσκός κατσικιών. Εκεί έζησε με έναν ηλικιωμένο άνδρα που του έμαθε πώς να χρησιμοποιεί τη φωτιά και να φτιάχνει εργαλεία. Όταν όμως ο ηλικιωμένος πέθανε, κι ενώ ο Παντόχα ήταν μόλις επτά ετών, έμεινε ξαφνικά μόνος στο βουνό. Ο ίδιος είπε ότι επιβίωσε παρατηρώντας ποιους καρπούς και ρίζες έτρωγαν τα ζώα, ενώ τελικά τον ταΐσε μια μητέρα λύκαινα, η οποία στη συνέχεια τον υιοθέτησε. Παράλληλα, παρακολουθούσε τη λύκαινα να ταΐζει τα λυκόπουλά της με κρέας.
«Με τάιζε κρέας»
«Αφού τάισε τα μικρά της, μου πέταξε ένα κομμάτι κρέας. Δεν ήθελα να το αγγίξω γιατί νόμιζα ότι θα μου επιτεθεί, αλλά εκείνη σπρώχνε το κρέας με τη μύτη της», δήλωσε στο BBC ο Παντόχα το 2013. «Το πήρα, το έφαγα και νόμιζα ότι θα με δαγκώσει, αλλά εκείνη έβγαλε τη γλώσσα της και άρχισε να με γλείφει. Μετά από αυτό, ήμουν μέλος της οικογένειας», εξήγησε. Επίσης, o Παντόχα διηγήθηκε στο BBC ότι είχε για συντροφιά ένα φίδι που τον ακολουθούσε επειδή του έδινε κατσικίσιο γάλα.
Η επιστροφή στον πολιτισμό
Τελικά, το 1965 μέλη της Πολιτοφυλακής εντόπισαν τον Παντόχα. Μέχρι τότε, είχε ζήσει 12 χρόνια σε πλήρη απομόνωση από τους ανθρώπους. Οι αστυνομικοί τον απομάκρυναν από τα βουνά με τη βία, δεμένο και με φιμωμένο το στόμα, καθώς ο ίδιος ούρλιαζε και δάγκωνε σαν λύκος.
Ο Παντόχα είπε ότι η επιστροφή στον πολιτισμό ήταν η πιο τρομακτική εμπειρία της ζωής του. Αρχικά στάλθηκε σε ένα ορφανοτροφείο, όπου οι καλόγριες του έμαθαν να περπατάει όρθιος, να τρώει στο τραπέζι και να μιλάει ξανά. Δεν γνώριζε πώς να χρησιμοποιεί μαχαιροπίρουνα και συχνά έβρισκε πιο άνετο να περπατάει στα τέσσερα.
Ο φόβος του πολιτισμού
Έμεινε καθηλωμένος σε αναπηρικό αμαξίδιο για ένα διάστημα, αφού του αφαίρεσαν χειρουργικά τους παχιούς κάλους από τα πόδια, ενώ η πρώτη του επίσκεψη σε κουρέα τον τρομοκράτησε, καθώς φοβόταν ότι το ξυράφι θα του έκοβε τον λαιμό.
Ο Παντόχα περιέγραψε πώς τον τρόμαζαν οι ήχοι των αυτοκινήτων και τα πολυσύχναστα πλήθη. Ο ίδιος είχε δυσκολία στο να κοιμηθεί σε κρεββάτι και αυτή ήταν η βασική αιτία καυγά με τις καλόγριες στο ορφανοτροφείο.
«Δύσκολη η συνύπαρξη με τους ανθρώπους»
Αργότερα τον έστειλαν στη Μαγιόρκα, όπου έζησε σε ξενώνα και εργάστηκε. Ωστόσο, δυσκολεύτηκε να ενταχθεί στην κοινωνία. Όσο ζούσε σε ένα νοικιασμένο διαμέρισμα, έλεγε ότι κοιμόταν στο πάτωμα πάνω σε μια στοίβα κουβέρτες. Ολοκλήρωσε τη στρατιωτική του θητεία και κατέληξε να εργάζεται ως βοσκός και ακολούθως στον τομέα της φιλοξενίας.
Η συνύπαρξή του με άλλους ανθρώπους ήταν δύσκολη για αυτό. Ο ίδιος υποστήριξε ότι έπεσε θύμα οικονομικής εκμετάλλευσης από γνωστούς του, καθώς η πολιτισμική και οικονομική του αντίληψη ήταν περιορισμένη.
Η επιστροφή του Παντόχα στα βουνά
Το 2018 έδωσε μια συνέντευξη στην οποία δήλωσε απογοητευμένος από την ανθρώπινη φύση και εξέφρασε την επιθυμία να μπορούσε να εγκαταλείψει την κοινωνία.
Ο Παντόχα προσπάθησε τελικά να επιστρέψει στα βουνά, αλλά διαπίστωσε ότι ήταν ένας πολύ διαφορετικός τόπος από αυτόν που θυμόταν, καθώς τη σπηλιά του είχαν αντικαταστήσει εξοχικές κατοικίες και ηλεκτρικές καγκελόπορτες. Επίσης, ούτε οι λύκοι τον δέχονταν πλέον και κρατούσαν την απόστασή τους.
«Καταλαβαίνεις ότι είναι εκεί γύρω. Τους ακούς να λαχανιάζουν… Σου σηκώνεται η τρίχα, αλλά δεν είναι τόσο εύκολο να τους δεις», είχε αναφέρει. «Υπάρχουν λύκοι, κι αν τους φωνάξω θα αποκριθούν, αλλά δεν πρόκειται να με πλησιάσουν. Μυρίζω σαν άνθρωπος και φοράω κολόνια», είχε πει χαρακτηριστικά.
Το 2010, η ζωή του Παντόχα έγινε το θέμα της ισπανικής ταινίας «Ανάμεσα σε Λύκους» (Entrelobos).
(Με πληροφορίες από την Daily mail)
