Μπορεί για τις δυτικές κοινωνίες το προξενιό να θεωρείται αναχρονιστικό. Παρόλα αυτά, ορισμένα άνθρωποι το θεωρούν έναν αξιόπιστο τρόπο γνωριμίας συντρόφου με κοινά ενδιαφέροντα, στόχους και κοινά σχέδια για το μέλλον.
“Ζητούσα την ασφάλεια και τη σταθερότητα”
Πρόσφατα, ένας άνδρας της έκανε πρόταση γάμου και εκείνη, ήταν ανοιχτή στο συνοικέσιο, καθώς είχε κουραστεί από τις επιθέσεις και την απαράδεκτη συμπεριφορά που είχε βιώσει γνωρίζοντας άνδρες μέσα από εφαρμογές γνωριμιών.
Η εμπειρία της την οδήγησε στο να δει αυτή την επιλογή με διαφορετικό μάτι, αναζητώντας πλέον περισσότερη ασφάλεια και σεβασμό στη ζωή της. Ένιωθε βαθιά μοναξιά και απομόνωση κι έτσι, για όλους αυτούς τους λόγους, δέχτηκε αμέσως την πρόταση.
Ο άνδρας γνώρισε την οικογένειά της και εκείνοι τον υποδέχτηκαν με ανοιχτές αγκάλες, χωρίς δεύτερη σκέψη.
Λίγο αργότερα, και εκείνη γνώρισε τους δικούς του, οι οποίοι την αποδέχτηκαν επίσης ζεστά.
Το ζευγάρι έφτασε μια ανάσα πριν από τον γάμο, όμως κάτι μέσα της δεν της επέτρεπε να προχωρήσει χωρίς να ξεκαθαρίσει πρώτα τι ακριβώς περίμενε εκείνος από μια σύζυγο.
«Μου είπε ότι περιμένει να μαγειρεύω, να καθαρίζω, να φροντίζω τα μελλοντικά μας παιδιά και παράλληλα να συνεισφέρω οικονομικά. Έμεινα άφωνη, γιατί πίστευα πως τουλάχιστον εκείνος θα αναλάμβανε τα οικονομικά, αφού εγώ θα ήμουν υπεύθυνη για το σπίτι και τα παιδιά», δήλωσε εμφανώς έκπληκτη.
«Του είπα ότι δεν το περίμενα αυτό και τον ρώτησα αν θα βοηθούσε έστω στο μαγείρεμα, στο καθάρισμα και στη φροντίδα των παιδιών, αφού και οι δύο θα εργαζόμασταν. Και τότε αντέδρασε σαν να τον είχα προσβάλει βαθιά, λέγοντας:
“Είμαι άνδρας. Πώς τολμάς; Αν είναι να μαγειρεύω και να καθαρίζω, τότε καλύτερα να μείνω εργένης! Τι να την κάνω τη γυναίκα;”»
“Η μαμά μου τα έκανε όλα μόνη της – Ο άνδρας είναι άνδρας”
Πρόσθεσε επίσης:
“Έχεις επηρεαστεί από δυτικές ιδεολογίες και τον φεμινισμό, νομίζοντας ότι ένας άνδρας πρέπει να μοιράζεται τις δουλειές του σπιτιού”», λέγοντας μάλιστα ότι η μητέρα του ήταν το παράδειγμα προς μίμηση:
«Η μητέρα μου τα έκανε όλα — δούλευε, μαγείρευε, καθάριζε, μας μεγάλωνε χωρίς καμία βοήθεια από μπέιμπι σίτερ ή οικιακή βοηθό και ποτέ δεν παραπονέθηκε, ούτε είχε το θράσος να ζητήσει από τον πατέρα μου να μαγειρέψει, να καθαρίσει ή να αλλάξει πάνες».
Ο άνδρας υποστήριζε έντονα ότι μια γυναίκα που αναλαμβάνει όλες τις οικιακές ευθύνες ενώ παράλληλα συνεισφέρει οικονομικά είναι η «νέα κανονικότητα» εκεί όπου ζουν.
Επέμενε πως η γυναίκα πρέπει να στηρίζει οικονομικά την οικογένεια, ενώ ταυτόχρονα να φροντίζει και τον σύζυγό της, καθώς αυτός είναι — όπως είπε — ο ρόλος της.
Τελικά, εκείνη αποφάσισε να ακυρώσει τον γάμο και να λήξει οριστικά τη σχέση.
Όμως όλο αυτό δεν της έχει δώσει καμία αίσθηση «κλεισίματος», και παραμένει εξοργισμένη με τις απαιτήσεις αυτού του άνδρα απέναντί της — και απέναντι στις γυναίκες γενικότερα.
«Γελάω με το πώς ρώτησε γιατί χρειάζεται μια σύζυγο αν δεν θα κάνει ό,τι της λέει», αναφέρει χαρακτηριστικά, «γιατί τότε να χρειάζεται αυτή η κοπέλα έναν σύζυγο αν εκείνος δεν μπορεί να αναλάβει ευθύνες;»
Συνεχίζει:
«Δεν με νοιάζει τι λέει κανείς, ο γάμος είναι συνεργασία — σημαίνει ότι και οι δύο σύντροφοι μοιράζονται τις ευθύνες. Είναι άδικο να περιμένει κανείς ότι ένα άτομο θα σηκώνει το βάρος και των δύο».
Τελικά, στάθηκε τυχερή που έμαθε όλα αυτά πριν προχωρήσει στον γάμο με αυτόν τον άνδρα, καθώς ουσιαστικά απέφυγε μια πραγματική καταστροφή την τελευταία στιγμή.
Εσείς, τι πιστεύετε;
