Ο Βασίλης Καΐλας παραχώρησε μία σπάνια συνέντευξη και μίλησε για τη σχέση του με τη δημοσιότητα, την τιμητική βράβευσή του στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, αλλά και την απόφαση να γίνει η ζωή του ντοκιμαντέρ. Ο γνωστός ηθοποιός, ο οποίος είχε χαρακτηριστεί σε παιδική ηλικία «παιδί-θαύμα» του ελληνικού κινηματογράφου, μίλησε στην εκπομπή «Αλήθειες με τη Ζήνα».
«Μετά από τόσα χρόνια, ξαφνικά βρίσκομαι ανάμεσα σε ανθρώπους οι οποίοι τίμησαν τον ελληνικό κινηματογράφο όσο κανένας. Οπότε νιώθω λίγο περίεργα, αυτή είναι η αλήθεια», ανέφερε ο Βασίλης Καΐλας, σχολιάζοντας την τιμητική του βράβευση.
Ο ηθοποιός αναφέρθηκε και στο γεγονός ότι η ζωή του γίνεται ντοκιμαντέρ-ταινία. «Κοίταξε να δεις, είναι κάτι που δεν το ήθελα. Απλώς ο άνθρωπος ο οποίος προθυμοποιήθηκε γι’ αυτή την ιστορία είναι άνθρωπος της Finos Film και δεν μπορούσα να αρνηθώ», είπε.
Στη συνέχεια, ο Βασίλης Καΐλας εξήγησε ότι έχει επιλέξει να μένει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. «Είμαι μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Μακριά από αυτούς τους φίλους δημοσιογράφους, με πολλή αγάπη, αλλά δεν μου αρέσουν πολλά-πολλά λόγια. Δεν μ’ αρέσει η δημοσιότητα γενικότερα και νομίζω ότι μέχρι τώρα έχω κρατήσει αρκετά χαμηλούς τόνους», παραδέχτηκε.
Ο ίδιος μίλησε και για την οικογένειά του, αναφέροντας ότι τα εγγόνια του έχουν ξεχωριστή θέση στην καθημερινότητά του. «Μου λείπουν τα εγγόνια μου. Τα βλέπω καθημερινά αλλά, όσο και να τα βλέπεις… Είναι γεγονός ότι η κόρη μου κατάφερε να κάνει δύο υπέροχα αγόρια. Τα θέλω καθημερινά», δήλωσε.
Παράλληλα, ο Βασίλης Καΐλας εξήγησε γιατί αποφεύγει να βλέπει συχνά τις ταινίες του. «Δεν βλέπω ιδιαίτερα τις ταινίες μου, γιατί μου θυμίζουν εποχές που ήταν πολύ όμορφες και στη σημερινή εποχή, επειδή περνάμε δύσκολα όλοι οι άνθρωποι, ο συσχετισμός με κάνει να νιώθω άβολα», ανέφερε.
Στο τέλος της συνέντευξης, ο γνωστός ηθοποιός στάθηκε στην αγάπη που έχει δεχθεί από τον κόσμο. «Πάντα έκλαιγα και πάντα θα κλαίω, γιατί η ευαισθησία μου είναι πάνω απ’ όλα και γιατί η αγάπη του κόσμου είναι αυτή που με έφερε εκεί που με έφερε», εξομολογήθηκε.