Η ερμηνεύτρια Ελευθερία Αγαπάκη μιλά στο enikos.gr για την απόφασή της να βοηθά ενεργά στο δύσκολο έργο της Πυροσβεστικής και αναλύει πόσο σημαντική είναι η προσφορά ενός εθελοντή σε μια μάχη με τις φλόγες.
της Νάντιας Ρηγάτου
Την Ελευθερία Αγαπάκη την γνωρίσαμε πριν 5 χρόνια στο “The Voice”. Ήταν τότε που έβαλε στις αποσκευές της το ταλέντο της, τα όνειρά της και μια ανεκπλήρωτη επιθυμία του πατέρα της να τη δει στο talent show και βρέθηκε από την Κρήτη στην ομάδα της Έλενας Παπαρίζου.
Κι ενώ σήμερα ετοιμάζεται να μετακομίσει μόνιμα στην Αθήνα από την Κρήτη και να αφοσιωθεί στο τραγούδι, η συζήτηση μας δεν αφορά στα καλλιτεχνικά της σχέδια που αυτά θα πάρουν το δρόμο τους…
Σκέφτηκα πως θα άξιζε να φωτίσουμε μια αθέατη πλευρά της προσωπικότητάς της, αυτή της εθελόντριας στην πυροσβεστική.
Η φωτιά στο Μάτι στο πρόσφατο παρελθόν την ευαισθητοποίησε τόσο που βρέθηκε να παρακολουθεί μαθήματα, να δίνει εξετάσεις και να προσφέρει τις υπηρεσίες της στον 4° Πυροσβεστικό Σταθμό στο Ηράκλειο Κρήτης.
-Πώς ξεκίνησε ο εθελοντισμός στην πυροσβεστική;
Από μικρή έβρισκα το επάγγελμα του πυροσβέστη πολύ ενδιαφέρον και χρήσιμο. Ήταν ένα από τα τρία επαγγέλματα που τραβούσαν το ενδιαφέρον αλλά τελικά αυτό που με κέρδισε ήταν το τραγούδι. Ο εθελοντισμός μπήκε στη ζωή μου πριν από 4 χρόνια περίπου… Αυτό που ξύπνησε την ιδέα του εθελοντισμού ήταν η φωτιά στο Μάτι. Δεν μπορούσα να βλέπω την καταστροφή και να μην μπορώ να βοηθήσω. Ένιωθα πως δεν είμαι χρήσιμη στην κοινωνία αν απλώς κάθομαι και παρακολουθώ από τον καναπέ μου. Έτσι έφτιαξα τα χαρτιά μου, παρακολούθησα τα μαθήματα, έδωσα εξετάσεις, πέρασα και ξεκίνησα να κάνω τις υπηρεσίες μου στον 4° Πυροσβεστικό Σταθμό στο Ηράκλειο Κρήτης.
-Τι ήταν αυτό που σε ώθησε να θες να βοηθήσεις; Είχες κάποιο προσωπικό βίωμα με φωτιά στο παρελθόν;
Θυμάμαι ότι είχα από πάντα το αίσθημα της προσφοράς και μου άρεσε να βοηθάω όποιον χρειαζόταν βοήθεια. Σε αυτό έπαιξε μεγάλο ρόλο ο τρόπος που με μεγάλωσαν οι γονείς μου. Αυτό που θυμάμαι σαν βίωμα ως παιδί είναι ένα καλοκαίρι, καθώς πηγαίναμε στον τόπο καταγωγής της μητέρας μου για διακοπές οι γονείς μου διέκριναν στην άκρη του δρόμου μια φλόγα-πιθανότητα από τσιγάρο, η οποία ευτυχώς δεν είχε φουντώσει ακόμη… Ο πατέρας μου σταμάτησε το αυτοκίνητο και έσβησε με ότι μπουκάλια νερό είχαμε στο αυτοκίνητο πριν προλάβει να φουντώσει…Προφανώς αυτό έγραψε μέσα μου και βγήκε στην επιφάνεια με τη πυρκαγιά στο Μάτι. Όλος αυτός ο πόνος, οι άνθρωποι που χάθηκαν, τα ζώα, τα σπίτια, οι κόποι μια ζωής για κάποιους- μου ξύπνησαν εκείνη την ανάμνηση και τη θέληση να βοηθήσω με αυτόν τον τρόπο…
-Ποια ήταν η πιο έντονη εμπειρία σου μέχρι σήμερα ως εθελόντρια;
Κάθε συμβάν είναι διαφορετικό και κάθε συμβάν έχει αφήσει κάτι έντονα μέσα μου. Για παράδειγμα, σε ένα χωράφι με αμπέλια που καιγόταν ήταν η πρώτη φορά που ήμουν πιο ενεργή και βοήθησα αισθητά. Σε ένα εργοστάσιο ξυλείας η μυρωδιά του καπνού ήταν τόσο τοξική που έκανε να φύγει από τα πνευμόνια μου μια εβδομάδα. Στην τελευταία φωτιά που πήγα ήταν μια αποθήκη με χαρτικά και πλαστικά αντικείμενα. Εκεί μου έμεινε η εικόνα του ελικοφόρου να ρίχνει το νερό σχεδόν από πάνω μας και είδα για πρώτη φορά από κοντά ένα φαινόμενο που το ονομάζουμε “το φαινόμενο της καμινάδας “.
-Πώς μπορεί να βοηθήσει ένας εθελοντής την πυροσβεστική;
Με πολλούς τρόπους. Με το να δίνει τα εργαλεία που χρειάζονται οι πυροσβέστες, να βοηθάει στην επικοινωνία του μάχιμου πυροσβέστη με τον οδηγό για την ένταση του νερού, μπορεί να βοηθήσει στο να ξεκουράσει κάποιον μάχιμο πυροσβέστη όταν η φωτιά έχει τεθεί που έλεγχο- με το να πάρει τη μάνικα και να συνεχίσει την κατάσβεση με την επίβλεψη κάποιου μόνιμου πυροσβέστη και εφόσον είναι κατάλληλα εξοπλισμένος. Μπορεί να βοηθήσει στη δημιουργία αντιπυρικών ζωνών, να βοηθήσει στην εγκατάσταση των σωλήνων από το όχημα μέχρι το σημείο που γίνεται η κατάσβεση. Μπορεί να βοηθήσει στην απομάκρυνση πολιτών από κάποιο συμβάν. Και γενικότερα μπορεί να βοηθήσει τους μόνιμους πυροσβέστες με τον κάνουν αυτό που θα τους ζητηθεί από εκείνους ως βοήθεια…
-Από το 2019 είσαι επαγγελματίας τραγουδίστρια. Ποια είναι τα όνειρα σου και σε τι φάση είσαι τώρα καλλιτεχνικά;
Αυτή την περίοδο ετοιμάζομαι να μετακομίσω μόνιμα στην Αθήνα για να ακολουθήσω τους στόχους μου και τα όνειρά μου. Αυτό που έχω ως στόχο είναι να εξελιχθώ, να δουλέψω σε μαγαζιά της Αθήνας. Όνειρο μου είναι να με γνωρίσει ο κόσμος για τη δουλειά μου, να μπορώ να συνδυάσω τη δράση μου στον εθελοντισμό και να χρησιμοποιήσω την όποια αναγνώριση μου για να κινητοποιήσω κι άλλους ανθρώπους να προσφέρουν. Αυτή τη στιγμή έχω κάνει το πρώτο μου δισκογραφικό βήμα και είμαι πολύ χαρούμενη για αυτό. Το τραγούδι μου έχει τίτλο “Καλοκαίρια” και είναι σε συνεργασία με τον Zacha. Οι στίχοι του τραγουδιού είναι του Zacha και του Αναστάσιου Γκημπή και μουσική -μουσική παραγωγή του Figure musik. Πρόκειται για ένα σύγχρονο τραγούδι με urban και λαϊκές επιρροές, που αποτυπώνει την ανεμελιά, τον έρωτα και τη ζωντάνια του καλοκαιριού, μέσα από έναν φρέσκο και άμεσα αναγνωρίσιμο ήχο. Θέλω με τη δουλειά μου, τα τραγούδια μου και τη φωνή μου να κάνω τον κόσμο να ξεχνάει τα προβλήματα του, να γινόμαστε μία μεγάλη παρέα και να διασκεδάζουμε μαζί.
