Καππαδοκία: Η γη που έδωσε καταφύγιο στους κυνηγημένους και τράβηξε στα σπλάχνα της τους τρωγλοδύτες, που άφησε νεράιδες να στήσουν χορούς στις κορυφές των βράχων και άνοιξε στοργικά την αγκαλιά της στους ασκητές. Η ίδια γη που προσκυνούσαν με ευλάβεια οι Χριστιανοί, ενώ λίγο πιο πέρα οι Μεβλεβί δερβίσηδες συνέχιζαν τις αέναες περιστροφές τους, εξακολουθεί να μοιράζει τους χρόνους της ανάμεσα σε μύθους και αλήθειες, στο πιο απόκοσμο τοπίο που μπορεί να χωρέσει ανθρώπινος νους.
Από τα βάθη της Ανατολίας, έμποροι με τις καμήλες τους φορτωμένες διέσχιζαν αυτή τη γη, που γέννησε με την ίδια ορμή Αγίους, αλλά και ιστορίες και θρύλους, με ήρωες αντρειωμένους σαν τον Διγενή Ακρίτα.
Το 1923, η υποχρεωτική Ανταλλαγή των πληθυσμών άλλαξε για πάντα τη ζωή ανθρώπων και από τις δύο πλευρές, οι οποίοι, χωρίς να ερωτηθούν, αναγκάστηκαν να αφήσουν τον τόπο όπου είχαν γεννηθεί και να αρχίσουν τη ζωή τους σε μια νέα πατρίδα.
Μπορεί οι Καππαδόκες να έφυγαν από τα μέρη όπου γεννήθηκαν και μεγάλωσαν, εκείνα όμως δεν έφυγαν ποτέ από το μυαλό και την καρδιά τους.
«ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ» στη γη της Καππαδοκίας, με οδηγούς τους ανθρώπους της, σε έναν τόπο όπου κάθε βράχος, κάθε εκκλησία, κάθε παλιό αρχοντικό έχει μια ιστορία να αφηγηθεί.
Σενάριο – Έρευνα: Έλενα Κατρίτση
Σκηνοθεσία- Διεύθυνση Φωτογραφίας: Πάνος Μανωλίτσης
Δείτε φωτογραφίες
