Τα βασικά σημεία του άρθρου
- Εργάτες που πραγματοποιούσαν έργα ανάπλασης σε μια πολυσύχναστη λεωφόρο της Τιφλίδας, ανακάλυψαν μια κρύπτη με κεραμικά που χρονολογούνται περίπου 1.000 χρόνια πριν.
- Τα κεραμικά φαίνεται να χρονολογούνται από τον 10ο και 11ο αιώνα, μια εποχή που η Τιφλίδα αποτελούσε σημαντικό σταθμό κατά μήκος του Δρόμου του Μεταξιού.
- Η τυχαία αυτή ανακάλυψη κινητοποίησε αμέσως την επιστημονική κοινότητα, καθώς τα πρώτα στοιχεία δείχνουν ότι τα ευρήματα συνδέονται άμεσα με την εποχή που η πόλη αποτελούσε κομβικό σταθμό στον θρυλικό Δρόμο του Μεταξιού.
Μια απρόσμενη βουτιά στο ένδοξο παρελθόν της Γεωργίας επεφύλασσαν οι εργασίες ανάπλασης στο κέντρο της Τιφλίδας, φέρνοντας στο φως σπάνια ιστορικά κειμήλια εκεί που χτυπά η καρδιά της σύγχρονης πόλης.
Τα πρώτα ευρήματα των ανασκαφών περιλαμβάνουν σπάνια σκεύη και αντικείμενα μεγάλης ιστορικής αξίας
Κατά τη διάρκεια έργων για την αναβάθμιση της κεντρικής Λεωφόρου Ρουσταβέλι, το σκάμμα των εργατών αποκάλυψε σε βάθος έξι μέτρων μια σπουδαία αρχαιολογική έκπληξη: περίτεχνα διακοσμημένα θραύσματα αγγείων και κανάτες αιώνων, που παρέμεναν θαμμένα κάτω από το οδόστρωμα.
Η τυχαία αυτή ανακάλυψη κινητοποίησε αμέσως την επιστημονική κοινότητα, καθώς τα πρώτα στοιχεία δείχνουν ότι τα ευρήματα συνδέονται άμεσα με την εποχή που η πόλη αποτελούσε κομβικό σταθμό στον θρυλικό Δρόμο του Μεταξιού.
Θαμμένα μυστικά 1.000 ετών κάτω από την άσφαλτο
Εργάτες που πραγματοποιούσαν έργα ανάπλασης σε μια πολυσύχναστη λεωφόρο της πόλης σκόνταψαν πάνω σε ένα κομμάτι του αρχαίου παρελθόντος — μια κρύπτη με κεραμικά που χρονολογούνται περίπου 1.000 χρόνια πριν.
Η ανακάλυψη έγινε εν μέσω των συνεχιζόμενων ανασκαφών στην Τιφλίδα, την πρωτεύουσα της Γεωργίας στην περιοχή του Καυκάσου, νότια της Ρωσίας. Τα τεχνουργήματα εντοπίστηκαν σε βάθος περίπου 6 μέτρων κάτω από τη Λεωφόρο Ρουσταβέλι, την κεντρικότερη οδική αρτηρία της Τιφλίδας.
Φωτογραφίες δείχνουν αρχαιολόγους να εξετάζουν τα περίτεχνα διακοσμημένα θραύσματα αγγείων, καθώς και κανάτες αιώνων και διάφορα άλλα θραύσματα. Τα οδικά έργα αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου για την αναβάθμιση της Λεωφόρου Ρουσταβέλι με νέες διαβάσεις πεζών, βελτιωμένη σήμανση και άλλες παρεμβάσεις, σύμφωνα με το Reuters.
Ο Νταβίντ Λορντκιπανίτζε, διευθυντής του Εθνικού Μουσείου της Γεωργίας, δήλωσε στο Reuters ότι η ανακάλυψη δεν ήταν εντελώς απροσδόκητη, δεδομένης της ιστορίας της Τιφλίδας.
«Η Τιφλίδα είναι εξαιρετικά πλούσια σε αρχαιολογικό υλικό… επομένως είναι πολύ λογικό να βρίσκουμε εργαστήρια από διάφορες περιόδους», ανέφερε.
Ο Λορντκιπανίτζε επεσήμανε επίσης τη μακρά ιστορία της Τιφλίδας ως σταυροδρόμι πολιτισμών και εμπορίου.
«Η Τιφλίδα ήταν πάντα πολυπολιτισμική», δήλωσε.
«Υπήρξε ένα πραγματικό κέντρο για την περιοχή, ιδιαίτερα ένα οικονομικό κέντρο».
Σταυροδρόμι πολιτισμών και σταθμός του Δρόμου του Μεταξιού
Τα κεραμικά φαίνεται να χρονολογούνται μεταξύ του 10ου και 11ου αιώνα, μια εποχή που η Τιφλίδα βρισκόταν υπό αραβική κυριαρχία και αποτελούσε σημαντικό σταθμό κατά μήκος του Δρόμου του Μεταξιού.
Πρόσθετες μελέτες, συμπεριλαμβανομένης της τρισδιάστατης σάρωσης (3D scanning), θα βοηθήσουν τους ερευνητές να προσδιορίσουν με μεγαλύτερη ακρίβεια την ηλικία των τεχνουργημάτων.
Η Γεωργία, απλωμένη ανάμεσα στην Ευρώπη και την Ασία, αποτελεί μέρος της περιοχής του Καυκάσου, μαζί με την Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν.
Η Τιφλίδα ιδρύθηκε τον τέταρτο αιώνα και έκτοτε η περιοχή πέρασε υπό τον έλεγχο διαφόρων δυνάμεων, συμπεριλαμβανομένων των Μογγόλων, των Περσών και των Ρώσων, καθώς και των Αράβων κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα.
Η ανακάλυψη αυτή έρχεται σε μια περίοδο που εργάτες σε όλο τον κόσμο σκοντάφτουν συνεχώς πάνω σε αρχαιολογικούς χώρους κατά τη διάρκεια εργασιών ρουτίνας.
Στην Ιταλία, συνεργεία κατασκευής που έχτιζαν έναν νέο αυτοκινητόδρομο αποκάλυψαν απροσδόκητα τα ερείπια ενός αρχαίου ιερού που χρονολογείται από τον πέμπτο αιώνα π.Χ., προκαλώντας την άμεση έναρξη αρχαιολογικής έρευνας.
Το περασμένο καλοκαίρι στο Περού, εργάτες εταιρείας κοινής ωφέλειας που άνοιγαν τάφρους για ένα υπόγειο δίκτυο φυσικού αερίου έφεραν στο φως δύο προ-Ινκας τάφους που ανήκουν στον πολιτισμό Τσανκάι (Chancay), ο οποίος άκμασε περίπου από το 1000 έως το 1470 μ.Χ.