Τα βασικά σημεία του άρθρου
- Ο αρχιμανδρίτης Ευγένιος, που τέλεσε το μνημόσυνο στους Πεύκους, μίλησε με συγκίνηση για τον Γιώργο Μαζωνάκη.
- Ο αρχιμανδρίτης θυμάται την τελευταία φορά που τον είδε: «Την τελευταία φορά που ήρθε, τον έβαλα μέσα στο ιερό και ψάλλαμε λίγο», προσθέτοντας πως ο καλλιτέχνης «Αγαπούσε πολύ τον Θεό. Πίστευε..».
- Οι ντόπιοι τον θυμούνται ως έναν «καλό και ευγενικό άνθρωπο, σεμνό, ήσυχο, ταπεινό, που επιζητούσε τη μοναχικότητα» και το «φευγιό» του έχει στενοχωρήσει τους πάντες στην περιοχή.
Με λόγια αγάπης και πλημμυρισμένος από συγκίνηση, μιλάει ο αρχιμανδρίτης Ευγένιος, που τέλεσε το μνημόσυνο για τον Γιώργο Μαζωνάκη στους Πεύκους.
Τον γνώριζε εδώ και πολλά χρόνια, καθώς ο αρχιμανδρίτης Ευγένιος Σπηλιαρωτάκης, είναι μοναχός στην ιστορική Μονή Καψά, αλλά και εφημέριος στην Ενορία των Πεύκων, εκεί όπου ο Γιώργος Μαζωνάκης, δημιούργησε το δικό του ησυχαστήριο στην Κρήτη, ενώ ο δημοφιλής τραγουδιστής, επισκεπτόταν το γραφικό χωριό, ως φιλοξενούμενος της καλής του φίλης και δημοσιογράφου, Χριστίνας Πολίτη.
Η αγάπη του για την Κρήτη και ιδιαίτερα, για τα χωριά και τα ακρογιάλια της Σητείας, ήταν αστείρευτη. Πριν αγοράσει την παλιά φάμπρικα στους Πεύκους, την οποία μεταμόρφωσε σε ένα υπέροχο σπίτι, στο οποίο ο πατήρ Ευγένιος είχε τελέσει αγιασμό, ο Γιώργος συνήθως έμενε σε κάποιο κατάλυμα στο Διασκάρι στο Μακρύ Γιαλού.
Ο αρχιμανδρίτης Ευγένιος Σπηλιαρωτάκης
«Τι θυμάστε από τον Γιώργο»;
«Είναι τόσα πολλά, καταλαβαίνουμε, αλλά προτιμά να τα κρατήσει για τον εαυτό του, αφού ο Γιώργος, στην ιδιωτική του ζωή, ήταν πάντα σεμνός και διακριτικός. Μπορεί στην επαγγελματική του διαδρομή να είχε πάνω του όλα τα φώτα, στην καθημερινότητά του, όμως, αποζητούσε την ησυχία, τη γαλήνη, την απλότητα. Ζητούσε τη σύνδεση με τον Θεό και τους ανθρώπους, χωρίς όρους και κρατούμενα.
«Ο Γιώργος σχεδίαζε να έρθει στους Πεύκους στα τέλη Σεπτεμβρίου, μετά τη μεγάλη συναυλία που θα έδινε… Δυστυχώς, δεν πρόλαβε. Ήταν ένα καλό παιδί. Ψυχούλα», περιγράφει.
Πότε ήταν η τελευταία φορά που επισκέφθηκε το χωριό;
«Πέρυσι, απαντά. «Θυμάμαι μάλιστα ότι τον είχα βάλει μέσα στο ιερό και έψαλλε λίγο. Αγαπούσε πολύ τον Θεό. Πίστευε..».
Ο πατήρ Ευγένιος, θυμάται και την Ανάσταση, που είχε κάνει ο Γιώργος Μαζωνάκης, στη Μονή Καψά.
«Επισκεπτόταν το μοναστήρι με την παρέα του. Του άρεσε πολύ. Θυμάμαι ότι είχε κάνει και Ανάσταση εδώ και είχε μείνει μέχρι τις 3.30 τα ξημερώματα. Ένιωθε αυτή την κατάνυξη. Του άρεσε να κάθεται σε μία άκρη ήσυχα, χωρίς πολλά φώτα και φωνές ».
Όπως λέει, τον έπαιρνε στο προσωπικό του τηλέφωνο για να του ευχηθεί και να πουν δυο κουβέντες.
«Τα τραγούδια του τα έχετε ακούσει;»
«Φυσικά και τα άκουγα. Ήταν ιδιαίτερα, όπως εκείνος. Λατρεύω τη μουσική και ο Γιώργος ήταν ξεχωριστός».
Παρόντες στην κουβέντα του δημοσιογράφου με τον πατέρα Ευγένιο, ήταν και κάποιοι άλλοι ντόπιοι από χωριά της Σητείας. Το «φευγιό» του Γιώργου Μαζωνάκη, έχει στενοχωρήσει τους πάντες στην περιοχή.
Τον θυμούνται, όπως περιγράφουν, να κάνει τζόκινγκ ή ποδήλατο από τον Μακρύ Γιαλό μέχρι τον Γούδουρα. Και μετά έπεφτε στη θάλασσα, που τόσο αγαπούσε και τον λύτρωνε»…
Θυμούνται έναν καλό και ευγενικό άνθρωπο, σεμνό, ήσυχο, ταπεινό, που επιζητούσε τη μοναχικότητα.
«Κοιτάς το απέραντο γαλάζιο και τον νιώθεις πιο πολύ από ποτέ»… εξομολογούνται και σιγοτραγουδούν τους στίχους του: «Το ξέρω πως το μπλε στα μάτια μου, δεν είναι ακρογιάλι, λάμπω σαν φως, μα το σκοτάδι στο σημάδι έχω βάλει».