Σάλο και έντονο εκνευρισμό έχουν προκαλέσει στα τουρκικά μέσα ενημέρωσης τα νέα εξειδικευμένα σενάρια στρατιωτικής ανάλυσης που φέρνουν την Ελλάδα ικανή να εξαπολύσει προληπτικά στρατηγικά πλήγματα σε μεγάλο βάθος. Η Άγκυρα παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα τη ριζική αλλαγή του ελληνικού δόγματος αποτροπής, το οποίο βασίζεται πλέον στις δημόσιες επισημάνσεις της στρατιωτικής ηγεσίας.
Του Χρήστου Μαζανίτη
Η στρατιωτική ισορροπία στην Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο δεν κρίνεται πλέον μόνο από την αμυντική θωράκιση των ελληνικών νησιών ή τη διατήρηση μιας κλασικής γραμμής αναχαίτισης. Η σύγχρονη πραγματικότητα, όπως αυτή διαμορφώνεται μέσα από τα οδυνηρά διδάγματα των σύγχρονων συγκρούσεων στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή, επιβάλλει μια ολική στροφή στη φιλοσοφία των Ενόπλων Δυνάμεων.
Η Ελλάδα δεν περιορίζεται πλέον στον ρόλο του παθητικού δέκτη μιας ενδεχόμενης επίθεσης, αλλά εξελίσσει τα εργαλεία εκείνα που της εξασφαλίζουν το στρατηγικό πλεονέκτημα της πρωτοβουλίας, όταν και εφόσον οι συνθήκες το απαιτήσουν.
Αυτή ακριβώς η αλλαγή παραδείγματος είναι που έχει επιφέρει εκνευρισμό στους Τούρκους επιτελείς και τα ελεγχόμενα από την κυβέρνηση ΜΜΕ στη γειτονική χώρα. Τα δημοσιεύματα στην Άγκυρα πολλαπλασιάζονται καθημερινά, αποκαλύπτοντας τον φόβο τους για έναν αντίπαλο που διαθέτει πλέον τη δυνατότητα να διαταράξει τα σχέδια προετοιμασίας του αντιπάλου πριν καν αυτά εκδηλωθούν.
Το δόγμα της καθαρής άμυνας δίνει τη θέση του σε μια πολυδιάστατη στρατηγική ισχύος, η οποία βασίζεται στην ακρίβεια, στην ταχύτητα αντίδρασης και στην απόλυτη κυριαρχία στον κρίσιμο τομέα των πληροφοριών σε πραγματικό χρόνο.
«Πλήγματα στρατηγικού βάθους»
Καταλυτικός σταθμός σε αυτή την επικοινωνιακή και ουσιαστική αναταραχή υπήρξαν οι σαφείς και κατηγορηματικές τοποθετήσεις του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ, Στρατηγού Δημήτριου Χούπη, τον Δεκέμβριο του 2025, τονίζοντας την ανάγκη η Ελλάδα να διαθέτει δυνατότητα «προληπτικών στρατηγικών πληγμάτων σε μεγάλο βάθος».
Ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, αναλύοντας τα νέα δεδομένα του σύγχρονου πεδίου της μάχης, υπογράμμισε με έμφαση την απόλυτη ανάγκη η χώρα να διαθέτει δυνατότητα προληπτικών στρατηγικών πληγμάτων σε μεγάλο βάθος. Κατέστησε σαφές ότι η μία και μοναδική στιγμή που ενδεχομένως να απαιτηθεί να δοθεί η κρίσιμη μάχη, «το αποτέλεσμα προκειμένου να διασφαλιστεί το εθνικό συμφέρον δεν μπορεί παρά να είναι απολύτως νικηφόρο».
Η τοποθέτηση αυτή δεν αποτελεί απλώς μια θεωρητική προσέγγιση της στρατιωτικής επιστήμης, αλλά αποτυπώνει την επιχειρησιακή ικανότητα που αποκτούν οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις χάρη στις νέες φρεγάτες FDI Belharra και FREMM, μαχητικά Rafale και Viper με τα F-35 να ακολουθούν, την Ασπίδα του Αχιλλέα και τις πυροβολαρχίες με τα βλήματα μεγάλου βεληνεκούς, τα drones αυτοκτονίας και τα δικτυοκεντρικά συστήματα διοίκησης και ελέγχου. Η ικανότητα προσβολής στόχων στρατηγικής σημασίας στην ενδοχώρα του αντιπάλου αναιρεί το πλεονέκτημα της γεωγραφικής μάζας που συχνά επικαλούνται οι γείτονες, αποδεικνύοντας ότι η απόσταση δεν αποτελεί πλέον ασπίδα προστασίας σε περίπτωση κρίσης.
Η ανατροπή των τουρκικών σχεδίων
Τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης επικεντρώνονται με χαρακτηριστική αγωνία στα σενάρια που θέλουν την ελληνική πλευρά να εφαρμόζει το λεγόμενο προληπτικό σοκ.
Σύμφωνα με τις αναλύσεις τους, οι οποίες προκαλούν αίσθηση στην κοινή γνώμη της γείτονος, η στρατηγική αυτή στοχεύει στην άμεση εξουδετέρωση των κέντρων λήψης αποφάσεων, των κρίσιμων κόμβων επικοινωνιών και των βάσεων συγκέντρωσης αποβατικών δυνάμεων της Τουρκίας πριν προλάβουν να αναπτυχθούν. Με άλλα λόγια, η ελληνική πλευρά φαίνεται έτοιμη να εφαρμόσει τακτικές που «τυφλώνουν» τον αντίπαλο στα πρώτα κρίσιμα λεπτά μιας εντάσεως, στερώντας του την ικανότητα αντίδρασης.
Αυτή η προοπτική τρομοκρατεί τους Τούρκους στρατιωτικούς αναλυτές, διότι ανατρέχει στη ρίζα της δικής τους επιθετικής διάταξης. Η τουρκική στρατιωτική δομή, η οποία στηρίζεται παραδοσιακά σε μαζικούς όγκους δυνάμεων και αποβατικά σχήματα γύρω από τις ακτές του Αιγαίου, καθίσταται εξαιρετικά ευάλωτη όταν απειλείται με ακριβή πλήγματα στα μετόπισθεν. Τα πλήγματα αυτά σε μεγάλο βάθος αποσκοπούν στο να καταστήσουν ασύμφορο οποιοδήποτε σχέδιο στρατιωτικής περιπέτειας, μεταφέροντας το βάρος της αποτροπής όχι απλώς στην ανακοπή της επίθεσης στα σύνορα, αλλά στην απόλυτη καταστροφή των μέσων που την προκαλούν στη γενέτειρά τους.
Η διπλωματία από θέση ισχύος
Η συζήτηση γύρω από το προληπτικό πλήγμα δεν αποκαλύπτει απλώς μια αλλαγή τακτικής, αλλά καταδεικνύει την ωριμότητα με την οποία η ελληνική στρατιωτική ηγεσία προσεγγίζει τη σύγχρονη γεωπολιτική σκακιέρα. Η αποτροπή παύει να είναι παθητική και γίνεται ενεργητική, δυναμική και πολυεπίπεδη. Η κατοχή τέτοιων στρατηγικών δυνατοτήτων προσδίδει στην ελληνική διπλωματία το απόλυτο εργαλείο ισχύος, καθώς καθιστά σαφές σε οποιονδήποτε επιβουλέα ότι το κόστος μιας ενδεχόμενης πρόκλησης θα είναι δυσβάστακτο και καταστροφικό.
Η αντίδραση του τουρκικού Τύπου αποτελεί την καλύτερη απόδειξη ότι το μήνυμα ελήφθη ακριβώς εκεί που έπρεπε. Όταν ο αντίπαλος ανησυχεί για την ικανότητά σου να πλήξεις το στρατηγικό του βάθος με απόλυτη ακρίβεια, σημαίνει ότι το δόγμα της ισχύος αποδίδει καρπούς και ότι η εθνική άμυνα βρίσκεται στον σωστό δρόμο.
Σε κάθε περίπτωση, ωστόσο, δεν πρέπει να υπάρξει εφησυχασμός. Πρέπει να γίνουν άλματα για την εγκαθίδρυση μεγάλης εγχώριας παραγωγής, η οποία να αποδίδει πολεμικά πλοία, υποβρύχια και βλήματα με συμμετοχή άνω του 70% των εγχώριων ναυπηγείων και βιομηχανιών.
