Τα βασικά σημεία του άρθρου
- Η Vicky Mcloughlin, 66 ετών, διαγνώστηκε με καρκίνο του εντέρου σταδίου 3 τον Νοέμβριο του 2024, αφού η κόρη της επέμεινε να εξεταστεί για ένα επίμονο σύμπτωμα.
- Ο όγκος δημιούργησε διάτρηση και σοβαρές επιπλοκές, με τους γιατρούς να αρνούνται την αφαίρεσή του λόγω υψηλού κινδύνου ακρωτηριασμού ή περαιτέρω υποβάθμισης της ποιότητας ζωής της.
- Η κόρη της, Chloe, εκφράζει την απόγνωσή της, περιγράφοντας την κατάσταση ως «έναν ζωντανό εφιάλτη» και αμφισβητεί την άρνηση των γιατρών για χειρουργική επέμβαση.
Ένα σύμπτωμα που μπορεί εύκολα να αποδοθεί σε ένα συνηθισμένο πρόβλημα του πεπτικού συστήματος στάθηκε η αφορμή για να αποκαλυφθεί μια πολύ σοβαρότερη κατάσταση. Η κόρη της Vicky Mcloughlin παρατήρησε ότι η μητέρα της δυσκολευόταν να πάει στην τουαλέτα επί δύο εβδομάδες και επέμεινε να εξεταστεί. Η διάγνωση που ακολούθησε άλλαξε δραματικά τη ζωή ολόκληρης της οικογένειας.
Η διάγνωση του καρκίνου και η δύσκολη μάχη
Η Vicky Mcloughlin, 66 ετών, διαγνώστηκε με καρκίνο του παχέος εντέρου σταδίου 3 τον Νοέμβριο του 2024 αφού προηγουμένως μια αρχική εξέταση απέτυχε να εντοπίσει το πρόβλημα. Η 33χρονη κόρη της, Chloe, τη μετέφερε στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών, όπου οι απεικονιστικές εξετάσεις αποκάλυψαν μια μάζα. Η βιοψία επιβεβαίωσε ότι επρόκειτο για καρκίνο που ξεκίνησε από το έντερο της Vicky και είχε προχωρήσει στην περιοχή του τραχήλου της μήτρας.
Στη συνέχεια, ο όγκος δημιούργησε μια διάτρηση (τρύπα) ανάμεσα στο έντερο και την τραχηλική περιοχή, προκαλώντας σοβαρές επιπλοκές. Η γυναίκα χρειάστηκε χειρουργική επέμβαση για στομία, ενώ αργότερα της τοποθετήθηκαν παροχετεύσεις στην πλάτη προς τους νεφρούς για την απομάκρυνση των ούρων. Παράλληλα, υπέστη επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις και συσσώρευση υγρού που απαιτούσαν νοσοκομειακή περίθαλψη.
Η Chloe αναφέρει ότι η μητέρα της ανέπτυξε σήψη πέντε φορές τα τελευταία δύο χρόνια. Λόγω των λοιμώξεων, η 66χρονη δεν ήταν σε θέση να λάβει χημειοθεραπεία και, αντί αυτού, υποβλήθηκε σε δύο κύκλους ακτινοθεραπείας.
Γιατί οι γιατροί αρνούνται να αφαιρέσουν τον όγκο
Η Chloe ικέτευσε τους γιατρούς στο Νοσοκομείο του Σόλιχαλ και στο Νοσοκομείο Σεντ Μαρκς του Λονδίνου να προχωρήσουν σε επέμβαση για την αφαίρεση του όγκου, αλλά και τα δύο νοσηλευτικά ιδρύματα αρνήθηκαν. Όπως ανέφεραν, η εγχείρηση εγκυμονούσε υψηλό κίνδυνο, θα μπορούσε να οδηγήσει σε ακρωτηριασμό του ποδιού της Vicky και να υποβαθμίσει περαιτέρω την ποιότητα της ζωής της.
«Ήταν πολύ δύσκολο να το διαχειριστούμε όταν έγινε η διάγνωση καρκίνου. Δεν φανταζόμασταν ποτέ ότι θα φτάναμε στη σημερινή κατάσταση. Ο μόνος τρόπος για να θεραπευτεί είναι η χειρουργική επέμβαση. Ένα νοσοκομείο στο Λονδίνο και ένα στο Σόλιχαλ αρνήθηκαν να την χειρουργήσουν. Είπαν ότι ήταν πολύ βαριά επέμβαση, ότι υπήρχε κίνδυνος να χάσει το πόδι της και ότι λόγω της ηλικίας της δεν ήξεραν αν θα επιβίωνε από το χειρουργείο.
Ισχυρίστηκαν ότι θα είχε καλύτερη ποιότητα ζωής χωρίς τη χειρουργική επέμβαση — αλλά για μένα αυτό δεν ισχύει. Είναι μια συνεχής ταλαιπωρία: κάθε δεύτερη εβδομάδα βρίσκεται πάλι στο νοσοκομείο. Αυτό είναι βασανιστήριο. Ένας ζωντανός εφιάλτης. Δεν ξέρω τι άλλο να κάνω», εξομολογήθηκε η γυναίκα.
Μια μάχη με σοβαρές επιπλοκές
Η Chloe αναφέρθηκε στην σοβαρότητα της κατάστασης: «Όταν ο όγκος διασπάστηκε, προκάλεσε διάτρηση στο έντερο και στην περιοχή του τραχήλου, με αποτέλεσμα να προκληθούν σοβαρές μολύνσεις και λοιμώξεις. Χρειάστηκε να της τοποθετηθούν πολλαπλές παροχετεύσεις για την αφαίρεση του υγρού. Είχε τέσσερις τα τελευταία δύο χρόνια. Επίσης, υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση για τοποθέτηση στομίας (σακουλάκι).
Ωστόσο, η τελευταία συγκέντρωση υγρού δεν παροχετευόταν επειδή ήταν πολύ παχύρρευστο. Τελικά κατάφεραν να το αφαιρέσουν, καθώς ασκούσε επικίνδυνη πίεση στους νεφρούς της. Τα ούρα επέστρεφαν προς τους νεφρούς, οπότε υποβλήθηκε σε επέμβαση για την τοποθέτηση δύο σωλήνων στη πλάτη της, μέσω των νεφρών, για την παροχέτευση των ούρων. Ήταν ένας πολύ δυνατός άνθρωπος, αλλά τώρα δεν ξέρω πώς καταφέρνει και κρατιέται στη ζωή. Πάσχει συνεχώς από σήψη».
«Προτεραιότητα η ασφάλεια του ασθενούς»
Εκπρόσωπος των Πανεπιστημιακών Νοσοκομείων του Μπέρμιγχαμ (University Hospitals Birmingham) δήλωσε: «Εκφράζουμε τη βαθιά μας συμπαράσταση στην κ. ΜακΛάφλιν και την οικογένειά της σε αυτή τη δύσκολη και επώδυνη στιγμή. Οι αποφάσεις που αφορούν ριζικές ογκολογικές επεμβάσεις είναι ιδιαίτερα σύνθετες και δεν λαμβάνονται ποτέ ελαφρά τη καρδία. Κάθε ιατρική συμβουλή βασίζεται σε προσεκτική αξιολόγηση των πιθανών οφελών και των κινδύνων και συντονίζεται από διεπιστημονική ομάδα, με απόλυτη προτεραιότητα την ασφάλεια και το βέλτιστο συμφέρον του ασθενούς».
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του νοσοκομειακού φορέα London North West University Healthcare ανέφερε: «Το ίδρυμα δεν επιτρέπεται να σχολιάζει περιπτώσεις μεμονωμένων ασθενών».
