Τα βασικά σημεία του άρθρου
- Η Lisa Martin πίστεψε αρχικά ότι είχε ένα απλό κρυολόγημα, όμως η ιατρική διάγνωση αποκάλυψε καρκίνο που είχε εξαπλωθεί στους λεμφαδένες της, με την αρχική εστία κρυμμένη στη βάση της γλώσσας.
- Για την αντιμετώπιση της νόσου υποβλήθηκε σε πρωτοποριακές ρομποτικές χειρουργικές επεμβάσεις για την αφαίρεση του όγκου, καθώς και σε λεμφαδενικό καθαρισμό τραχήλου.
- Το 2024, πέντε χρόνια μετά την ολοκλήρωση των θεραπειών της, οι εξετάσεις της βγήκαν εντελώς καθαρές και πήρε επίσημα εξιτήριο από τη φροντίδα των γιατρών.
Αρχικά πίστεψε ότι είχε ένα απλό κρυολόγημα. Όταν όμως το εξόγκωμα κάτω από το σαγόνι της δεν υποχωρούσε, η Lisa Martin αποφάσισε να αναζητήσει ιατρική βοήθεια. Η διάγνωση ήταν καρκίνος που είχε εξαπλωθεί στους λεμφαδένες της, ενώ η αρχική εστία βρισκόταν κρυμμένη στη βάση της γλώσσας της. Ακολούθησαν επεμβάσεις, μια δύσκολη περίοδος ανάρρωσης και πέντε χρόνια μέχρι να ολοκληρωθεί η παρακολούθησή της.
«Νόμιζα ότι ήταν ένα απλό κρυολόγημα – Χρειάστηκαν 5 χρόνια για να πάρω τη ζωή μου πίσω»
Η Lisa Martin, 47 ετών, παρατήρησε για πρώτη φορά ένα μικρό εξόγκωμα κάτω από το σαγόνι της τον Αύγουστο του 2018. Υπέθεσε ότι επρόκειτο απλώς για διογκωμένους λεμφαδένες λόγω κρυολογήματος.
Όταν το εξόγκωμα δεν υποχωρούσε, ένας φίλος της πρότεινε να επισκεφθεί γιατρό. Μετά από παραπομπή σε ειδικούς και εξετάσεις υγρού που βγήκαν καθαρές, υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση αυτού που οι γιατροί θεωρούσαν απλό αδένα. Ωστόσο, η ιστολογική εξέταση αποκάλυψε μια σοκαριστική αλήθεια: δευτεροπαθής καρκίνος (μετάσταση).
Ακολούθησαν 6 βιοψίες, αμέτρητες απεικονιστικές εξετάσεις και μια πρωτοποριακή ρομποτική χειρουργική επέμβαση, κατά την οποία πραγματοποιήθηκε τομή στο πίσω μέρος της γλώσσας της. Οι χειρουργοί εντόπισαν τελικά την αρχική εστία: έναν όγκο κρυμμένο βαθιά στη βάση της γλώσσας.
Η σκληρή μάχη με τον καρκίνο
Η Lisa, η οποία εργάζεται στη συγκέντρωση πόρων για τη φιλανθρωπική οργάνωση καρκίνου Macmillan, έμεινε χωρίς φωνή για 5 εβδομάδες και ανέπνεε μέσω τραχειοστομίας μετά την πρώτη ρομποτική βιοψία. Στη συνέχεια, αναγκάστηκε να υποβληθεί στη ίδια επίπονη διαδικασία για δεύτερη φορά, ώστε να αφαιρεθεί ο όγκος.
«Και οι δύο ρομποτικές επεμβάσεις ήταν ιδιαίτερα έντονες συναισθηματικά και ψυχολογικά», θυμάται η Lisa, μητέρα δύο παιδιών από το Lancashire. «Με έβαλαν σε τεχνητό κώμα, είχα τραχειοστομία, τρεφόμουν με υγρά μέσω σωλήνα και δεν μπορούσα να μιλήσω. Ωστόσο, η εναλλακτική λύση της χημειοθεραπείας και ακτινοθεραπείας με τρόμαζε περισσότερο, καθώς εγκυμονούσε κινδύνους όπως η ανάγκη ανακατασκευής της γνάθου και η μόνιμη ξηροστομία».
Τελικά, μια τρίτη χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση των λεμφαδένων (λεμφαδενικός καθαρισμός τραχήλου) διασφάλισε ότι δεν υπήρχαν άλλα καρκινικά κύτταρα.
Η διαδρομή προς τη θεραπεία και την ίαση
Η διάγνωση της Lisa ήταν ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα (squamous cell carcinoma). Για τον ακριβή εντοπισμό του πρωτοπαθούς όγκου χρησιμοποιήθηκε το σύστημα Da Vinci Robotic Surgery στο Νοσοκομείο Blackburn Royal Teaching.
- Μάρτιος 2019: Πρώτη ρομποτική επέμβαση και τεχνητό κώμα για 72 ώρες.
- Μάιος 2019: Δεύτερη ρομποτική επέμβαση για την πλήρη αφαίρεση του όγκου στη βάση της γλώσσας.
- Τέλη Μαΐου 2019: Αμφοτερόπλευρος τραχηλικός λεμφαδενικός καθαρισμός.
Το 2024, πέντε χρόνια μετά την ολοκλήρωση των θεραπειών της, οι εξετάσεις της Lisa βγήκαν εντελώς καθαρές και πήρε επίσημα εξιτήριο από τη φροντίδα των γιατρών. «Ήταν ένα τεράστιο σοκ για τον οργανισμό μου, αλλά νιώθω βαθιά ευγνωμοσύνη και τυχερή», δηλώνει η ίδια. «Η συμβουλή μου προς τους άλλους είναι να ενημερώνονται όσο το δυνατόν περισσότερο, να παίρνουν τις σωστές αποφάσεις για τον εαυτό τους και να παραμένουν θετικοί. Αν μπορείς να το ξεπεράσεις, η ζωή είναι για να τη ζεις».
Η σημασία των καινοτόμων ιατρικών τεχνολογιών
Ο Jonathan Gregory, Εθνικός Κλινικός Σύμβουλος του Macmillan Cancer Support, υπογράμμισε τη σημασία της ρομποτικής χειρουργικής στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών μετά τη θεραπεία του καρκίνου. Όπως ανέφερε, είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικό το γεγονός ότι τέτοιες καινοτόμες τεχνικές προσφέρουν ήδη σημαντικά οφέλη σε ασθενείς, όπως η Lisa, επισημαίνοντας παράλληλα την ανάγκη να διασφαλιστεί η ισότιμη πρόσβαση όλων στις προηγμένες θεραπείες, ανεξάρτητα από τον τόπο κατοικίας τους.