Ερευνητές εντόπισαν άγνωστο μαγνητικό φαινόμενο με 100πλάσια ισχύ σήματος

Η ανακάλυψη ενός σχεδόν αόρατου μαγνητικού στρώματος αποκάλυψε μια σημαντική παγίδα στην έρευνα για τα ηλεκτρονικά του μέλλοντος. Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Martin Luther του Halle-Wittenberg και το Ινστιτούτο Max Planck διαπίστωσαν ότι κατά την επεξεργασία ενός πολλά υποσχόμενου υλικού, του Mn₃Sn, σχηματιζόταν μια ανεπιθύμητη σιδηρομαγνητική ένωση, η οποία παρήγαγε σήματα πάνω από 100 φορές ισχυρότερα από εκείνα του ίδιου του υλικού, αλλοιώνοντας τις πειραματικές μετρήσεις.

Google Προσθέστε το ENIKOS ως προτιμώμενη πηγή στη Google

Στον αγώνα δρόμου για την κατασκευή υπολογιστών και συσκευών επόμενης γενιάς, οι επιστήμονες στρέφονται ολοένα και περισσότερο σε εξωτικά υλικά που υπόσχονται ασύλληπτες ταχύτητες και ελάχιστη κατανάλωση ενέργειας. Ωστόσο, μια πρόσφατη ανακάλυψη έρχεται να αποδείξει ότι η μελέτη αυτών των υλικών κρύβει απρόσμενες παγίδες, καθώς ένα μικροσκοπικό «παράσιτο» μπορεί να αλλοιώσει δραματικά τα πειραματικά δεδομένα.

Το «ατομικό» γυαλί που μπορεί να αλλάξει τους κανόνες στην τεχνολογία – Τι ανακάλυψαν οι επιστήμονες

Οι αντισιδηρομαγνήτες θα μπορούσαν να ανοίξουν τον δρόμο για ταχύτερα και πιο ενεργειακά αποδοτικά ηλεκτρονικά συστήματα, ωστόσο η ακριβής μέτρηση των ιδιοτήτων τους παραμένει μια σημαντική πρόκληση. Ένα σχεδόν αόρατο στρώμα μαγνητικού υλικού μπορεί να αλλοιώσει τις επιστημονικές μετρήσεις, παράγοντας σήματα πάνω από 100 φορές ισχυρότερα από εκείνα του υλικού που προσπαθούν να μελετήσουν οι ερευνητές.

Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Martin Luther του Halle-Wittenberg (MLU) και το Ινστιτούτο Max Planck για τη Φυσική Μικροδομών ανακάλυψαν αυτό το πρόβλημα ενώ διερευνούσαν ένα πολλά υποσχόμενο υλικό για υπερταχέα ηλεκτρονικά.

Επιστήμονες δημιούργησαν ένα νέο ισχυρό υλικό από μόρια, που παγιδεύει τοξικές χημικές ουσίες

Τα ευρήματά τους, τα οποία δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Advanced Materials, δείχνουν επίσης πώς μπορεί να αποτραπεί αυτή η παρεμβολή. Η έρευνα εστιάζει στους αντισιδηρομαγνήτες, υλικά στα οποία οι γειτονικές ατομικές μαγνητικές ροπές αλληλοαναιρούνται, αφήνοντας ελάχιστη ή καθόλου συνολική μαγνήτιση.

Σε αντίθεση με τους συμβατικούς σιδηρομαγνήτες, είναι ανθεκτικοί στις ηλεκτρομαγνητικές παρεμβολές και μπορούν να αλλάζουν μαγνητικές καταστάσεις έως και 1.000 φορές ταχύτερα. Οι ιδιότητες αυτές θα μπορούσαν να βοηθήσουν τους μηχανικούς να αναπτύξουν ταχύτερα ηλεκτρονικά εξαρτήματα που καταναλώνουν λιγότερη ενέργεια.

Το μυστήριο του Stonehenge βαθαίνει: Ο γιγάντιος λίθος των έξι τόνων που έχει βάλει τους επιστήμονες σε αγώνα αναζήτησης σε όλη τη Βρετανία

Η ιδιαίτερη μαγνητική δομή που υπόσχεται τεχνολογική επανάσταση

Οι ερευνητές μελέτησαν το Mn₃Sn, μια ένωση από μαγγάνιο και κασσίτερο που ανήκει σε μια ειδική ομάδα υλικών, τους χειρόμορφους αντισιδηρομαγνήτες (chiral antiferromagnets). Οι μαγνητικές του ροπές είναι διατεταγμένες σε γωνίες 120 μοιρών, αντί να δείχνουν προς αντίθετες κατευθύνσεις.  Αυτή η διάταξη διαθέτει μια ιδιότητα που ονομάζεται χειρομορφία, πράγμα που σημαίνει ότι δεν μπορεί να ταυτιστεί με το κατοπτρικό της είδωλο απλώς μέσω περιστροφής ή μετατόπισης.

«Οι χειρόμορφοι αντισιδηρομαγνήτες συνδυάζουν τα πλεονεκτήματα και των δύο κατηγοριών μαγνητών, ελαχιστοποιώντας παράλληλα τα μειονεκτήματά τους. Ωστόσο, είναι συχνά δύσκολο να ελεγχθούν», εξηγεί ο καθηγητής Georg Woltersdorf από το Ινστιτούτο Φυσικής του MLU και εκπρόσωπος του ερευνητικού κέντρου αριστείας «Center for Chiral Electronics».

Οι ερευνητές του κέντρου διερευνούν τρόπους αξιοποίησης της χειρομορφίας στη σπιντρονική (spintronics), έναν κλάδο της ηλεκτρονικής που εκμεταλλεύεται το σπιν των ηλεκτρονίων, πέρα από το ηλεκτρικό τους φορτίο. Το σπιν είναι μια εγγενής μορφή στροφορμής που προσδίδει στα ηλεκτρόνια μαγνητικές ιδιότητες.

Ο έλεγχός του θα μπορούσε να επιτρέψει την ανάπτυξη ηλεκτρονικών συσκευών που λειτουργούν σε εξαιρετικά υψηλές ταχύτητες, καταναλώνοντας ταυτόχρονα λιγότερη ενέργεια.

Η «κρυφή» στρώση που εκτοξεύει τα σήματα κατά 100 φορές

Για να εξετάσει το Mn₃Sn, η ερευνητική ομάδα δημιούργησε στρώματα με πάχος μόλις λίγων νανομέτρων και τα συνδύασε είτε με πλατίνα είτε με ένα κράμα νικελίου-σιδήρου.

Στη συνέχεια, εξέθεσε τα δείγματα σε υπερβραχείς παλμούς λέιζερ και μέτρησε τις ηλεκτρικές τάσεις που προέκυψαν σε χρονικές κλίμακες πικοδευτερολέπτων, οι οποίες ισοδυναμούν με τρισεκατομμυριοστά του δευτερολέπτου. Οι μετρήσεις αυτές επέτρεψαν στους ερευνητές να διερευνήσουν τις ταχείες μεταβολές στη μαγνητική τάξη. Ωστόσο, τα δείγματα που περιείχαν πλατίνα έδωσαν απροσδόκητα αποτελέσματα.

Οι ερευνητές εντόπισαν το πρόβλημα σε ένα στάδιο θέρμανσης που χρησιμοποιείται κατά την κατασκευή για την επιδιόρθωση ατελειών στην κρυσταλλική δομή. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, τα άτομα στη διεπιφάνεια μεταξύ των υλικών αντέδρασαν, σχηματίζοντας μια ανεπιθύμητη σιδηρομαγνητική ένωση. Αυτό το λεπτό διεπιφανειακό στρώμα παρήγαγε μαγνητικά σήματα πάνω από 100 φορές ισχυρότερα από εκείνα του ίδιου του Mn₃Sn.

Ως αποτέλεσμα, στις μετρήσεις κυριαρχούσε η νεοσχηματισθείσα ένωση αντί για τον αντισιδηρομαγνήτη που σκόπευαν να μελετήσουν οι επιστήμονες. «Μόνο όταν τροποποιήσαμε τη διαδικασία και αφήσαμε το στρώμα του Mn₃Sn, να ωριμάσει πλήρως προτού εναποθέσουμε την πλατίνα, το υλικό παρέμεινε αναλλοίωτο.  Πριν από αυτό, ουσιαστικά μετρούσαμε μόνο ένα στρώμα που αποτελούσε ακούσιο αποτέλεσμα της διαδικασίας προετοιμασίας των δειγμάτων», εξηγεί ο πρώτος συγγραφέας της μελέτης, Paul Marschall, από το Ινστιτούτο Φυσικής του MLU.

Όταν «καθάρισε» το σήμα, αποκαλύφθηκε η πραγματική δύναμη του υλικού

Ολοκληρώνοντας τη θερμική επεξεργασία προτού προσθέσουν την πλατίνα, οι ερευνητές απέφυγαν τον σχηματισμό της ανεπιθύμητης μαγνητικής ένωσης. Τα σωστά προετοιμασμένα δείγματα τούς επέτρεψαν στη συνέχεια να διερευνήσουν τις πραγματικές ιδιότητες του Mn₃Sn, συμπεριλαμβανομένου του πόσο αποδοτικά μετατρέπει τα ρεύματα σπιν σε μετρήσιμες ηλεκτρικές τάσεις.

Όταν οι επιστήμονες διοχέτευσαν ένα ρεύμα σπιν από το στρώμα νικελίου-σιδήρου στο Mn₃Sn, διαπίστωσαν ότι η απόδοση μετατροπής ήταν περίπου το 10% εκείνης που επιτυγχάνεται συνήθως με την πλατίνα. Αυτό παρείχε μια πιο αξιόπιστη εκτίμηση της συμπεριφοράς του υλικού, χωρίς την παρεμβολή του ανεπιθύμητου μαγνητικού στρώματος.

«Οι διεπιφάνειες δεν αποτελούν απλώς μια δευτερεύουσα πτυχή της σπιντρονικής, αλλά συχνά είναι το ίδιο το ενεργό εξάρτημα. Αν θέλουμε να αξιοποιήσουμε τους χειρόμορφους αντισιδηρομαγνήτες για τεχνολογικές εφαρμογές, πρέπει πρώτα να κατανοήσουμε και να είμαστε σε θέση να ελέγξουμε τι συμβαίνει μέσα σε αυτά τα λίγα ατομικά στρώματα», καταλήγει ο Woltersdorf.

 

Google Προσθέστε το ENIKOS στην Google
Ακολουθήστε το ENIKOS στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.