Τα βασικά σημεία του άρθρου
- Ο Σύλλογος Συγγενών Θανόντων και Εγκαυματιών της 23ης Ιουλίου 2018 στην Ανατολική Αττική χαρακτηρίζει την απόρριψη αναγνώρισης ελαφρυντικού ως «σημαντικό βήμα για το αύριο» και μήνυμα για το μέλλον.
- Τονίζεται ότι «η θέση εξουσίας δεν μπορεί να αποτελεί ασπίδα ανομίας» και πως η Δικαιοσύνη έθεσε στο επίκεντρο το καθήκον απέναντι στην ανθρώπινη ζωή.
- Ο Σύλλογος επισημαίνει ότι «η λογοδοσία δεν μπορεί να σταματά εκεί όπου αρχίζει η εξουσία» και ότι η θεσμική ιδιότητα δεν αποσυνδέεται από τις υποχρεώσεις που τη συνοδεύουν.
«Ισονομία σημαίνει να εφαρμόζεται ο νόμος σε εκείνον που είχε την εξουσία να προστατεύσει τον πολίτη και δεν το έκανε» τονίζει ο Σύλλογος Συγγενών Θανόντων και Εγκαυματιών της 23ης Ιουλίου 2018 στην Ανατολική Αττική, με αφορμή την απόρριψη αναγνώρισης ελαφρυντικού από το Εφετείο στην τότε ηγεσία της Πυροσβεστικής και της Πολιτικής Προστασίας.
Σε σχετική ανακοίνωση, ο Σύλλογος χαρακτηρίζει την απόφαση ως «σημαντικό βήμα για το αύριο» και επισημαίνει: «Η λογοδοσία δεν μπορεί να σταματά εκεί όπου αρχίζει η εξουσία. Η Δικαιοσύνη κρίνει και κρίνεται σε όλη τη διαδρομή. Η σημερινή απόφαση είναι ένα βήμα προς αυτή την κατεύθυνση. Και εμείς θα συνεχίσουμε να είμαστε εκεί».
Η ανακοίνωση του Συλλόγου Συγγενών Θανόντων και Εγκαυματιών της 23ης Ιουλίου 2018 στην Ανατολική Αττική
Η Δικαιοσύνη μπορεί να πει «όχι». Σήμερα το Τριμελές Εφετείο απέρριψε τα αιτήματα αναγνώρισης ελαφρυντικών για τους τρεις καταδικασθέντες, Τερζούδη, Ματθαιόπουλο και Καπάκη.
Η απόφαση αυτή έχει σημασία. Όχι γιατί πανηγυρίζουμε. Δεν υπάρχει τίποτα για να πανηγυρίσει κανείς όταν 120 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και 57 άνθρωποι ζουν με μόνιμες βλάβες. Έχει σημασία γιατί η Εισαγγελέας, ζητώντας την απόρριψη των ελαφρυντικών, δεν στάθηκε μόνο στα λευκά ποινικά μητρώα, στα παράσημα ή στην υπηρεσιακή πορεία.
Έθεσε στο επίκεντρο αυτό που έχει πραγματική σημασία: Το καθήκον απέναντι στην ανθρώπινη ζωή και τον τρόπο με τον οποίο αυτό ασκήθηκε.
Η θέση εξουσίας δεν μπορεί να αποτελεί ασπίδα ανομίας. Το κατ’ επιλογήν καθήκον προστασίας της ζωής δεν μπορεί να μετατρέπεται σε προνόμιο. Και η τύποις υπηρεσιακή πορεία δεν μπορεί από μόνη της να διαγράφει όσα συνέβησαν όταν άνθρωποι ζητούσαν βοήθεια.
Η σημερινή απόφαση είναι ένα σημαντικό μήνυμα και για το αύριο. Υπάρχουν ακόμη διαδικασίες που αφορούν την 23η Ιουλίου 2018. Και υπάρχουν άλλες υποθέσεις, άλλες τραγωδίες, άλλοι πολίτες που μπορεί κάποτε να βρεθούν απέναντι σε πρόσωπα με θεσμική εξουσία. Το ερώτημα είναι αν η θέση θα λειτουργεί ως προστασία ή ως μεγαλύτερη υποχρέωση απέναντι στον άνθρωπο.
Σήμερα οι Εφέτες Δικαστές έκριναν ότι τα στοιχεία που επικαλέστηκαν οι καταδικασθέντες δεν αρκούν για την αναγνώριση του ελαφρυντικού. Αυτό δεν τελειώνει την υπόθεση. Δεν απαντά σε όλα τα ερωτήματα. Δεν αναιρεί όσα χάθηκαν και όσα παραμένουν ανοιχτά. Αλλά δείχνει κάτι που για εμάς έχει ιδιαίτερη αξία: Η θεσμική ιδιότητα δεν μπορεί να αποσυνδέεται από τις υποχρεώσεις που τη συνοδεύουν.
Ισονομία δεν σημαίνει μόνο να εφαρμόζεται ο νόμος στον πολίτη. Σημαίνει να εφαρμόζεται και σε εκείνον που είχε την εξουσία να προστατεύσει τον πολίτη και δεν το έκανε.
Και σημαίνει κάτι ακόμη: Ότι όποιος βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του καθήκοντος και υπηρετεί πραγματικά την κοινωνία δεν θα διακινδυνεύει να βρεθεί μόνος, ακάλυπτος, ούτε θα βλέπει την αμέλεια ή την παράλειψη να μένει χωρίς συνέπειες.
Η λογοδοσία δεν μπορεί να σταματά εκεί όπου αρχίζει η εξουσία. Η Δικαιοσύνη κρίνει και κρίνεται σε όλη τη διαδρομή. Η σημερινή απόφαση είναι ένα βήμα προς αυτή την κατεύθυνση. Και εμείς θα συνεχίσουμε να είμαστε εκεί.
Για τους ανθρώπους μας. Για όλους μας. Για την αλήθεια. Για τη Δικαιοσύνη».