Η σημερινή Δευτέρα, του Σταυρού, ξημέρωσε με συννεφιά… λες και το σύμπαν συμμετέχει στον θρήνο για τον Γιώργο Μαζωνάκη, το καλόκαρδο «παιδί της νύχτας». Ο Γιώργος όλης της Ελλάδας, επέστρεψε το απόγευμα της Κυριακής στη Νίκαια, στην «παλιά του γειτονιά», εκεί όπου σήμερα θα παιχτεί η τελευταία πράξη του δράματος, καθώς στη μία το μεσημέρι, θα τελεστεί η Εξόδιος Ακολουθία στον Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδας Νίκαιας, ενώ στη συνέχεια η σορός του θα μεταφερθεί στο Γ’ Νεκροταφείο Αθηνών, όπου θα πραγματοποιηθεί η ταφή.
Σπαραγμός στο τελευταίο ξενύχτι του «Παιδιού της νύχτας» που ένωσε 3 γενιές
Ο Γιώργος Μαζωνάκης όμως δεν επέστρεψε μόνος του στη Νίκαια, όπως συχνά του άρεσε να κάνει. Αυτή τη φορά στο τελευταίο, ξενύχτι του «Παιδιού της νύχτας» που ένωσε 3 γενιές, μαζί του ήταν πλήθος κόσμου που είχε συγκεντρωθεί στον Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδας από νωρίς το μεσημέρι της Κυριακής, προκειμένου να αποτίσει φόρο τιμής στον καλλιτέχνη αλλά κυρίως στον «Άνθρωπο» με Α κεφαλαίο.
Άνθρωποι κάθε ηλικίας σχημάτισαν μεγάλες ουρές, περιμένοντας υπομονετικά να μπουν στον ναό για να πουν το τελευταίο αντίο.
Με λουλούδια στα χέρια και εμφανώς συγκινημένοι, θαυμαστές του καλλιτέχνη έφτασαν από τη Νίκαια αλλά και από διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας. Ήρθαν για να αποχαιρετήσουν έναν άνθρωπο που συνδέθηκε με τις ζωές τους μέσα από τα τραγούδια του, τις νύχτες τους, τους έρωτες, τις χαρές αλλά και τις δύσκολες στιγμές τους.
Συγκλονιστικές ήταν οι στιγμές όταν, το απόγευμα της Κυριακής, η σορός του Γιώργου Μαζωνάκη έφτασε στον Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδας. Το φέρετρο πέρασε μπροστά από τους γονείς και τις αδελφές του, σε σκηνές βαθιάς οδύνης και συγκίνησης.
Ο ναός, άλλωστε, είχε ξεχωριστή σημασία για τον ίδιο. Βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το πατρικό του σπίτι και εκεί, όπως έχει γίνει γνωστό, έψελνε όταν ήταν μικρός.
Μια αγρυπνία διαφορετική από τις άλλες
Από νωρίς χθες το απόγευμα μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες σήμερα, η Νίκαια δεν σταμάτησε να υποδέχεται ανθρώπους που ήθελαν να αποχαιρετήσουν τον αγαπημένο καλλιτέχνη.
Η ατμόσφαιρα έξω από την Αγία Τριάδα ήταν βαριά και «έκοβες την συγκίνηση με το μαχαίρι», αλλά την ίδια στιγμή είχε κάτι διαφορετικό. Δεν έμοιαζε μόνο με έναν θρήνο. Έμοιαζε και με μια γιορτή αγάπης για έναν άνθρωπο που κατάφερε να παραμείνει κοντά στο κοινό του, παρά την τεράστια καλλιτεχνική του πορεία.
Καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας, τραγούδια του ακούγονταν από ηχεία στην περιοχή. Οι θαυμαστές έβαζαν δυνατά τις μεγάλες επιτυχίες του και πολλές φορές τραγουδούσαν όλοι μαζί.
«Πού λείπεις μου ‘πεσε βαρύ» ήταν ένα από τα τραγούδια που ακούστηκαν, με τον κόσμο να τραγουδά δυνατά.
Πολλοί καλλιτέχνες χαιρέτησαν τον Γιώργο τους
Καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας, αρκετοί άνθρωποι από τον καλλιτεχνικό χώρο βρέθηκαν στον Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδας για να αποτίσουν φόρο τιμής στον Γιώργο Μαζωνάκη.
Ανάμεσά τους ήταν η Άντζελα Δημητρίου, η Άννα Βίσση, ο Λάκης Λαζόπουλος, η Ζέτα Μακρυπούλια, ο Nivo, ο Θέμης Αδαμαντίδης, η Ανδρομάχη, ο Γιώργος Λιβάνης, η Έλλη Κοκκίνου, ο Πάνος Μουζουράκης, ο οποίος έφτασε μαζί με τη σύζυγό του Μαριλού Κόζαρη, ο Χάρης Ακριτίδης και πολλοί ακόμη καλλιτέχνες, αρκετοί από τους οποίους είχαν συνεργαστεί μαζί του στη μακρά πορεία του στο ελληνικό τραγούδι.
Οι παλιοί συμμαθητές του
Παλιοί συμμαθητές και φίλοι από τα παιδικά χρόνια, άνθρωποι που έπαιζαν μπάσκετ και βόλεϊ στον «Πλάτωνα», παρακολουθούσαν ποδόσφαιρο στο γήπεδο της Προοδευτικής, κρεμούσαν στα μπαλκόνια τους τη σημαία του Ολυμπιακού, έπιναν φραπέ και ποτά στον Κορυδαλλό, στην «Αίγλη» της Πλατείας Ελευθερίας, στον «Κούκο» και τη «Νεφέλη» της Πλατείας Μέμου, βρέθηκαν ξανά στην ίδια γειτονιά, για τον άνθρωπο που κατάφερε να γίνει κομμάτι της συλλογικής μνήμης.
Εκεί όπου έτρωγαν σουβλάκια στην «Αγανάχτηση», εκεί όπου χόρευαν μέχρι τελικής πτώσης τις πρώτες επιτυχίες του στο «Βαρελάδικο» του Πειραιά, περήφανοι για «το δικό τους παιδί».
Και αργότερα, μετά τα έντεχνα προγράμματα στις αθηναϊκές μουσικές σκηνές, έκλειναν τη βραδιά με έναν Μαζωνάκη.
Χθες, όλοι αυτοί ξανασυναντήθηκαν στην παλιά τους γειτονιά. Αυτή τη φορά, όμως, για να αποχαιρετήσουν εκείνον που είχε γίνει αναπόσπαστο κομμάτι των δικών τους αναμνήσεων.
Ο καλλιτέχνης που έγινε μέρος της ζωής μιας ολόκληρης γενιάς
Ο Γιώργος Μαζωνάκης κατάφερε, μέσα από το ταλέντο του αλλά και την αυθεντικότητά του, να ξεπεράσει τα όρια μιας απλής καλλιτεχνικής παρουσίας.
Ήταν το παιδί των δυτικών προαστίων που τόλμησε να κυνηγήσει τα όνειρά του. Ο άνθρωπος που έγινε ένας από τους απόλυτους διασκεδαστές της πίστας και συνδέθηκε για περισσότερες από τρεις δεκαετίες με τα ξενύχτια, τα γλέντια, τους έρωτες, τις καψούρες, τις απογοητεύσεις, τις προδοσίες, τα πάθη και τα λάθη μιας ολόκληρης γενιάς.
Ήταν ο ροκ σταρ της πίστας που μπορούσε να δοκιμάσει τα πάντα χωρίς να χάσει την επαφή του με τον κόσμο. Την ίδια στιγμή, πίσω από τη δημόσια εικόνα, πολλοί γνώριζαν έναν ευαίσθητο και μοναχικό άνθρωπο, που διψούσε για αγάπη και την πρόσφερε απλόχερα σε όσους αισθανόταν ότι την είχαν ανάγκη.
Αυτή η αλήθεια και η ειλικρίνειά του ήταν που τον έφεραν τόσο κοντά στους ανθρώπους. Με τον δικό του μοναδικό και αναγνωρίσιμο τρόπο, μέσα από τα τραγούδια και τις ερμηνείες του, κατάφερε να μιλήσει σε ανθρώπους διαφορετικών ηλικιών και να γίνει μέρος της προσωπικής τους ιστορίας.
Και ίσως αυτός να ήταν ο πιο ουσιαστικός αποχαιρετισμός για το «Παιδί της νύχτας». Όχι μέσα στη σιωπή, αλλά μέσα στη μουσική. Όχι μόνο με δάκρυα, αλλά και με τραγούδια. Όχι μόνο με λύπη, αλλά και με όλες εκείνες τις αναμνήσεις που δημιούργησε όλα αυτά τα χρόνια.
Η εικόνα της Νίκαιας ξημερώματα, με τον κόσμο να παραμένει έξω από την Αγία Τριάδα και τα τραγούδια του να συνεχίζουν να ακούγονται, έμοιαζε σαν ένας τελευταίος κύκλος που έκλεινε εκεί απ’ όπου όλα είχαν ξεκινήσει.
Στην παλιά του γειτονιά, απέναντι από το πατρικό του σπίτι…
